Camping Sollasi Noordwijkerhout 21 mei 2018

De dag begint met volop zon en warmte. De beste manier om de kou van vrijdag en zaterdag uit het geheugen te wissen. Met Han en Ester hebben we afgesproken dat we ‘s-morgens gaan brunchen en in de loop van de middag met z’n vieren gaan barbecueën op de camping. Van Ingrid hebben we toestemming om tot de avond op ons plekje te blijven staan.

Van het brunchen komt niet zo heel veel terecht. De supermarkt heeft nu wel brood maar het meest appetijtelijk  ziet een Pools bruinbrood eruit. Jammer dat de smaak het oog niet volgt en naar 1 megaboterham hebben we er onze maag figuurlijk van vol. De rest van het brood is voor onze kippen en wij zien wel hoe we de periode tot de bbq overbruggen.

Wij gaan vandaag niet voor een lange tocht maar besluiten richting Ruigenhoek te wandelen. Uit het verleden weten we dat daar ook een vliegveld voor zweefvliegtuigen is en daar willen we even gaan kijken. De wandeling op zich valt wat tegen. We slagen er niet in om wandelpaden in die richting te vinden en lopen derhalve telkens over wegen met veel toeristisch verkeer. Niet echt ontspannen, maar we komen wel bij het vliegveld. Er wordt druk gewerkt om vliegtuigjes met een lier de lucht in te trekken. Volgens een piloot is het vandaag wel mooi vliegweer. Wat wel lastig is dat de stevige wind het ontstaan van thermiek verhinderd waardoor de vliegers niet veel hoogte kunnen winnen.

DSCN5107DSCN5113DSCN5120

Op de terugweg vinden we in ieder geval voor een deel een pad door de bos. De streek heet Ruigenhoek en als je de bos zo ziet zou je zo maar gaan geloven dat die naam is ontstaan vanwege het ontbreken van onderhoud.

DSCN5127DSCN5128

Tegen een uur of 1 zijn we terug op de camping. We drinken nog een paar koude drankjes op het terras en vragen Ingrid om een tosti zodat we de uren tot de bbq kunnen overbruggen. In afwachting van de komst van Ester en Han ruimen we al vast wat rommel in en rond de camper op.

Tegen drieën arriveren ze met een tas vol vlees, salades en andere lekkernijen. Na een eerste drankje ontsteken we het vuur en kan het genieten beginnen. Na het eten lopen Han en Ester nog een stukje met Sem en pakken wij de laatste spulletjes in de Camper. Tegen half zes vertrekken we gelijktijdig naar onze verschillende huizen. Het is een fijn weekeinde geweest.

Bij thuiskomst treffen we de clematis in volle bloei. Die heeft ook geprofiteerd van het mooie weer.

DSCN5135

Tot onze volgende vakantie.

route 21 mei 2018

Camping Sollasi Noordwijkerhout 20 mei 2018

Deze morgen zien we eindelijk de zon als we uit het raam van de camper kijken. Het ziet er naar uit dat het een mooie dag gaat worden. Gauw uit bed, een stukje lopen met Sem en dan naar de super voor wat verse broodjes. Jammer, de verse broodjes gaan even niet door. De bakker heeft laten weten pas tegen 10 uur te bezorgen. Gelukkig hebben ze wel een soort Poolse havermout en dat samen met wat vanilleyoghurt en fruit maakt toch een ontbijt.

Na het ontbijt gaan we nog een stukje met Sem lopen. kan hij nog even zwemmen in het meertje. Een lange wandeling zit er niet in want deze middag gaan we naar Han waar we lekker eigengemaakte sushi gaan eten. Alja, Albert, Ester en Bart zijn ook van de partij. Tegen kwart voor drie komt Ester ons ophalen van de camping. Het plan is om ‘s-avonds terug te lopen zodat bijna iedereen een wijntje of biertje kan drinken.

DSCN5092

Als we allemaal zijn aangekomen worden we getrakteerd op een blauw metallic cocktail en heerlijke toast met king krab en noordzeekrab. Han en Ester hebben al een hele voorraad sushi klaar, maar blijkbaar nog niet genoeg. Samen met Bart wordt er nog meer gemaakt en wij mogen ook proberen wat in elkaar te rollen. Rond zes uur is de hele tafel vol met schalen vol heerlijkheden en kunnen we aanvallen. Wat eerst te veel leek blijkt precies goed. Met dikke buikjes en pikkende handjes kunnen we de lege schalen opruimen. Han verrast nog met een lekker dessert. Tegen acht uur vertrekken Alja, Albert en Bart weer naar Hasselt en wij starten onze wandeling terug naar de camper. Kan het eten mooi zakken.

DSCN5099IMG-20180520-WA0005DSCN5095DSCN5102DSCN5103DSCN5094

 

 

Tegen kwart voor tien zijn we op de camping. Het is nog warm genoeg om buiten te zitten en dit stukje te schrijven.

Tot morgen.

Camping Sollasi Noordwijkerhout 19 mei 2018

Rond half negen deze morgen vindt Sem dat we wel lang genoeg op het bed hebben gelegen. Na een flinke sprong landt hij precies tussen ons in en begint, waar hij de kans krijgt, met zijn lange tong ons te wassen. Een prima manier om ons uit bed te krijgen. We kleden ons snel aan en gaan met hem voor de ochtendwandeling op pad. Onderweg halen we nog snel even brood bij de supermarkt zodat ons ontbijt ook weer is zeker gesteld.

Wat wel tegenvalt is het weer deze morgen. Het is zwaar bewolkt en er valt zelfs wat miezerige regen. Gelukkig is de wind wat gaan liggen, maar het mocht allemaal best wat beter. De verwachting voor de rest van het weekeinde is overigens wel heel goed. Na het ontbijt gaan de wandelschoenen aan en vertrekken we voor een flinke wandeling. We willen eerst naar Noordwijkerhout om daar eens rond te kijken, maar ook om contant geld te halen. Ingrid en Fons, de bewindvoerders over de camping en eigenaren van het restaurant, beschikken niet over pin mogelijkheden dus alles cash. Vervolgens willen we doorlopen naar Noordwijk aan zee om vandaar via het strand terug te keren naar de camping.

DSCN5079

Het grootste deel van de wandeling lopen we door het bollengebied. Jammer genoeg zijn de meeste bloemen inmiddels door de telers verwijderd waardoor de bekende gekleurde velden nu nog enkel groen zijn. Slechts een enkele bloem wist te ontsnappen. Tussen al die bollenvelden lopen veel watergangen die een woonplaats bieden aan watervogels. We komen een zwanenpaar tegen met zes jongen, een eend met kuikens, een meerkoet die nog zit te broeden en we zien een eendje van een ons onbekend soort. Gezien de positie van de pootjes en zijn gedrag is het een duikeend. Hij heeft roestkleurige veren en een fel blauwe snavel. Wie een idee heeft wat het is mag het melden.

DSCN5071DSCN5077DSCN5083DSCN5084DSCN5090

Eenmaal op het strand bij Noordwijk aan zee halen we in een paviljoen een broodje. We hebben inmiddels flinke trek gekregen. Op het strand is het iets drukker als gisteren, maar de meeste toeristen, die ruim aanwezig zijn, zoeken blijkbaar een andere vorm van vertier. Tegen half vijf zijn we terug bij de camping. De Garmin geeft 22,4 kilometer aan. We belonen ons zelf op het terras met een paar bokbiertjes en komen in gesprek met Ingrid. Het is best gezellig en we spreken af dat we ‘s-avonds in haar restaurant komen eten.

Van de afspraak om te komen eten hebben we geen moment spijt. We zitten nog maar net of we krijgen als voorafje knapperig stokbrood met komkommersalade en een schaaltje olijven. Een prettige binnenkomer. De rib eye steaks die Ingrid vervolgens voor ons bereidt zijn heerlijk en uit ervaring weten we dat er veel restaurants zijn die daar echt  niet aan kunnen tippen. De kaart vermeld geen nagerechten, maar op ons verzoek tovert Ingrid een prima dessert op tafel. Nog een kop koffie na en dan naar de camper om de rest van de avond uit te buiken.

Morgen gaan we naar Han. Daar gaan we met bijna alle kinderen gezamenlijk eigengemaakte sushi eten. Natuurlijk lopen we nergens op vooruit, maar ik verwacht dat we morgenavond weer zitten uit te buiken Glimlach.

Tot morgen

route 19 mei 2018

Camping Sollasi Noordwijkerhout 18 mei 2018

Heerlijk. Even een weekeindje naar de camping. naar een hectische periode zijn we er weel even aan toe. De camper staat dit keer geparkeerd op camping Sollasi in Noorwijkerhout. Niet al te ver van zee en niet al te ver van Han, bij wie we zondag op bezoek gaan.

De camper stond al sinds donderdagavond klaar, maar we konden pas vertrekken nadat Hilma een bezoek aan de tandarts had afgelegd. Waar wij dachten dat de ingreep met 15 minuten wel was afgerond bleek de tandarts vandaag er echt zin in te hebben. Geen half werk dus en bijna een uur in de stoel.

Tegen half twaalf, en met een geheel gereviseerde Hilma, vertrokken we richting Noordwijkerhout. Onze campernavigatie bleef ons de hele weg waarschuwen voor vertragingen, maar uiteindelijk hebben we geen file gezien en kwamen we rond half twee aan op de camping. Heerlijk zo’n camper want 5 minuten na aankomst op ons veld waren we volledig geïnstalleerd en konden we ons opmaken voor een wandeling. Eerste doel was het restaurant aan het Oosterduinsemeer voor een late lunch. Wij kwamen via de achterkant bij het restaurant en daar zag het er wat sjofeltjes uit, maar ze serveren daar heerlijke salades. Voor herhaling vatbaar.

DSCN5069

Vanaf het restaurant zijn we vertrokken richting strand. Dat is vanaf de camping toch nog een kleine 4 kilometer lopen.  Sem vond het allemaal geweldig. Zeker toen hij de frisse zeewind in zijn neus kreeg. En fris was het vandaag. Bij een stevige noordwester wind was een lange broek en een jas geen overbodige luxe. De wat mindere temperatuur stond het genieten niet in de weg. Onderweg was er van alles te zien. Reeën, konijnen en zelfs een vos in de duinen. Ook veel bloeiende struiken en heel fraaie lissen kwamen we tegen op onze route. Op het strand was het relatief rustig. Dat zal de komende dagen, bij oplopende temperaturen, wel anders worden.

DSCN5043DSCN5045DSCN5047DSCN5050DSCN5068-640x480DSCN5060DSCN5051DSCN5057

Uiteindelijk was het al zes uur geweest voor we weer terug waren bij de camper. Onze middagwandeling was uiteindelijk 12 kilometer en een strandtent Glimlach lang.

Morgen weer een rondje lopen hier in de omgeving. We gaan in ieder geval even naar het dorp om geld te halen. In dit deel van het land blijken pinautomaten nog geen gemeengoed. In het restaurant van de camping hebben ze er geen en bij het meer bleek hij niet te werken. We gaan dus maar lekker ouderwets cash betalen.

 

Tot morgen.

wandeling 18 mei 2018 noordwijkerhout

Egmond “tante Beppie” en wandelmarathon 28-01-2018

Zondagmorgen. De tweede dag van van de Egmond marathon. De vermoeienissen van gisteren zijn grotendeels verdwenen. De wind die gisterenavond verontrustend hard waaide is behoorlijk afgenomen. Vol goede moed starten we dan ook  de zuidroute.

De eerste kilometers op het strand zijn geweldig. We hebben Sem los gelaten. Met zijn jacht op vlokken trekt hij de aandacht en vermaakt hij veel mede wandelaars. Ondertussen weet hij ook nog een zeekoet te vangen. Waarschijnlijk was dat diertje niet echt in goede doen, maar gevangen is gevangen.

DSCN4900 (Small)

De laatste 3,5 kilometers over het strand waar op z’n zachts gezegd wat minder fijn. Het water is hoog gestegen waardoor we gedwongen worden om door het mulle zand te lopen. Met ook nog eens de wind schuin van voren wordt het een exercitie die een flinke aanslag is op onze energievoorraad. Uiteindelijk zijn we blij dat we het strand bij Castricum kunnen verlaten.

Nog dertien kilometer duinpad te gaan terug naar Egmond. We hebben nu vaak de wind van achteren en dat maakt het lopen een stuk prettiger. Best een leuk gezicht zo’n lint van wandelaars door de duinen. In totaal zijn er dit jaar 14750 mensen ingeschreven. Ondanks het grote aantal deelnemers is de organisatie ook dit keer weer perfect. Bij elke stempelpost voldoende stempelaars en telkens een versnapering voor de lopers. Een compliment voor Le Champion.

DSCN4905 (Small)

Tegen half drie zijn we weer terug bij het vertrekpunt en kunnen we onze medaille in ontvangst nemen. Eerst nog even naar de visboer en dan op de bank met de beentjes omhoog. Na het avondeten vertrekt Han weer naar Hillegom. Wij gaan morgen weer naar Hasselt. Als het weer goed is gaan we misschien nog wel even Hoorn bekijken op de terugweg.

DSCN4906 (Small)DSCN4907 (Small)

Egmond “tante Beppie” en wandelmarathon 27-01-2018

Als we deze morgen de ogen openen leert een blik op de klok ons dat het al bijna half negen is. Duidelijk tijd om op te staan. We hebben per slot van rekening nog een aardig tochtje voor de boeg.

We beginnen eerst maar eens met een stevig ontbijt. We kunnen vandaag wel wat energie gebruiken. Daarna pakken we de proviand voor vandaag in de rugzak en vertrekken we naar de sporthal die als startpunt dienst doet. We lopen daar al gelijk tegen Harm’s collega Jolanda aan. Zij wacht nog op een oom die ook deel uitmaakt van het team Ouwehand. Na ons te hebben gemeld en de eerste stempel op de kaart staat beginnen we tegen tien voor tien aan de eerste etappe. Voor ons is dat vandaag de noordroute.

Ondanks onze wat latere start zijn er nog veel lopers op het parkoers. Het eerste deel over het strand schieten we flink op. Het zand is mooi hard en met een licht briesje in de rug gaat het lopen bijna als vanzelf. Het grootste deel over het strand houden we Sem aan de lijn. Hij wil wel graag los en rennen. Wij zijn echter bang dat hij dan zijn energie wel wat snel verbruikt. Hij heeft niet gelezen hoever we gaan. Al snel zijn we bij de eerste stempelpost op vier kilometer waar we afscheid nemen van de 10 kilometer lopers. Dat zijn er blijkbaar niet zo veel. De meeste lopers vervolgen de tocht over het strand tot een flink stuk voorbij Bergen. Daarna verlaten we het strand om opgenomen te worden in het duinlandschap.

Het verschil is onmiddellijk merkbaar. We kunnen gelijk beginnen aan een flinke klim over een pad met mul los zand. Van zo’n klim begint de rug wel wat nat te worden. De tocht door de duinen is verder fantastisch. We kennen het landschap waar we doorheen lopen, maar het blijft altijd weer een mooie belevenis. Onderweg in de duinen stuiten we ook weer op groepen grote grazers en paarden. De grazers blijven wat uit de drukte. De paarden lijken zich niks aan te trekken van alle langstrekkende wandelaar

DSCN4877 (Small)DSCN4888 (Small)DSCN4893 (Small)DSCN4889 (Small)

De laatste kilometers lopen we langs de rand van de duinen en door het mega grote volkstuinen complex van Egmond. Dit is met stip het minst leuke stuk van de tocht. Iets voor half drie halen we in de sporthal ons laatste stempel op. We krijgen gelijk de startkaart voor morgen weer mee. Daarna snel door naar de visboer voor een bak heerlijke kibbeling en een koud biertje. Hebben we wel verdiend vandaag.

Vanavond lekker niksen voor de buis en dan morgen weer vol goede moed op weg voor deel twee.

Tot morgen.

DSCN4896 (Small)

Egmond “tante Beppie” en wandelmarathon 26-01-2018

Vanmorgen zijn we tegen tien uur vertrokken richting Egmond aan Zee. We kiezen zoals gebruikelijk niet de snelste route via Amsterdam, maar rijden via Lelystad en Enkhuizen. Normaal kun je dan genieten van het uitzicht over het water. Met de mist van vandaag waren we al blij dat we het water konden zien. Jammer. Op de terugweg hebben we misschien meer geluk.

Iets over twaalf kwamen we aan in Egmond. Snel parkeren en op naar de visboer. Elke keer weer genieten van die prima bereide kwaliteitsvis. Echt, als je in Egmond komt en je houdt van vis, dan mag je de “Vissuper” niet missen. Misschien moeten ze eens denken over een andere naam. Het “super” gedeelte doet wat afbreuk aan het kwaliteitsimago. Na de visboer en nog een paar boodschappen zoeken we Tante Beppie weer op.

DSCN4863 (Small)

Het huisje is inmiddels bekend terrein en we hebben het dan ook zo ingericht. Snel op weg naar het strand. Aan de drukte op het strand kun je aflezen dat er al veel toeristen in het dorp zijn.

DSCN4866 (Small)DSCN4867 (Small)

Later in de middag arriveert Han. Eerst even gezellig onder het genot van een biertje bijpraten. Daarna aan de visroerbak met rijst en dan weer met Sem naar het strand. Heerlijk die sfeer zo in het donker. Aan de ene kant de verlichting van strandpaviljoens en hotels, aan de andere kant de lichtjes op zee van windmolens en schepen. Daarboven dan telkens weer de zoek- en boordlichten van de vliegtuigen op weg naar Schiphol. wat betreft de temperatuur is het ook goed vertoeven op het strand. Echt lekker wandelen zo.

DSCN4871 (Small)

De rest van de avond lekker rustig op de bank. Morgen lekker op pad voor de eerste 21 kilometers van de marathon. We hebben er zin in.

Tot morgen

Egmond “tante Beppie” en Fjoertoer 29-11-2017

Al weer woensdag. Jammer dat de dagen zo snel gaan terwijl er nog zo veel te doen en te zien is hier aan de kust. De weersverwachting voor vandaag is alleszins redelijk. Een goede dag om gebruik te maken van onze waardebonnen voor een “Happen en Stappen”arrangement. De dichts bij zijnde mogelijkheid is in Bergen. We kunnen starten bij hotel Meyer waar we hartelijk worden ontvangen met koffie en gebak. Ook is er een hondenkoekje voor Sem. De wandeling is in twee etappes. De eerste etappe eindigt bij strandpaviljoen zuid. Daar zal ons een heerlijke kop soep worden geserveerd. Vanuit het paviljoen start etappe twee die weer eindigt bij Hotel Meyer. Daar wordt voor ons een gerecht geserveerd waarbij we kunnen kiezen uit vis, vlees of vegetarisch.

Hieronder een foto-impressie ( met commentaar) van de omgeving waar we door gewandeld zijn vandaag.

DSCN4682 (Small)

Nog bijna gave paddenstoelen.

DSCN4673 (Small)DSCN4678 (Small)DSCN4674 (Small)

Hoge zandduinen

DSCN4689 (Small)DSCN4685 (Small)DSCN4687 (Small)

Mooie duinen en mooie wolken.

DSCN4661 (Small)

Diepe dellen                                                                                          

DSCN4696 (Small)

Dreigende lucht boven de zee

DSCN4693 (Small)DSCN4694 (Small)

en vlokken zo groot dat Sem er geen raad mee weet.

Hopelijk morgen nog een keer goed weer voor een mooie wandel dag

Tot morgen

happen en stappen Bergen

Egmond “tante Beppie” en Fjoertoer 28-11-2017

Deze dinsdag heeft alles in zich om een mooie wandeldag te worden. De weersvoorspelling is veel belovend. Een graad of negen en veel zonneschijn die slecht af en toe gehinderd dreigt te worden door een mini buitje. Wel staat er nog steeds veel wind, maar dat mag de pret niet drukken.

We besluiten te gaan wandelen in het gebied met de hoge duinen rond Schoorl. Als startpunt kiezen we het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer. Vanaf daar starten diverse uitgezette wandelroutes. De meeste routes blijken, jammer genoeg, niet geschikt voor ons. Deze routes komen door delen van het gebied waar het verboden is voor honden. We komen hierdoor uit op de rode route. Een wandeling van 23 kilometer. Er zijn echter voldoende doorsteekjes die het mogelijk maken om de route in te korten.

Rond Schoorl vind je de hoogste duinen van Nederland en dat werd direct al duidelijk. Vanaf het bezoekerscentrum moesten we gelijk 55 meter omhoog via een steile klim. Gelukkig had SBB er een houten trap gemaakt. Echter, hoe dichter bij de top, des te zuurder de beentjes. Gelukkig komt, eenmaal boven, het herstel snel.

Voor de rest niets dan lof. Woorden als fantastisch en geweldig doen onvoldoende recht aan de schoonheid van het duinlandschap. Tijdens de wandeling is er geen meter vlak terrein, maar je blijft genieten van de bossen, de met helmgras begroeide duinen, de zandverstuivingen en de duinmeertjes. Ook het contrast van de loofbomen in herfstkleuren tegen het groen van de naaldbomen creëert een decor dat geen schilder had kunnen bedenken. Onverwacht en niet passend bij de tijd van het jaar is de bloeiende gele brem die we her en der tegen komen. Die struikjes zijn blijkbaar door moeder natuur op het verkeerde been gezet. Misschien is het maar beter om te stoppen met schrijven en jullie mee te laten kijken met de foto’s van het gebied,

DSCN4613 (Small)DSCN4606 (Small)DSCN4626 (Small)DSCN4624 (Small)DSCN4636 (Small)DSCN4634 (Small)DSCN4633 (Small)

DSCN4648 (Small)DSCN4650 (Small)DSCN4641 (Small)

Een gelukkige hond. Iemand had een stok met een stuk stevig touw aan de boom gehangen. Wat levert dat een leuk stuk speelgoed op voor Sem. We hebben er ook twee heel leuke filmpjes van voor de liefhebber.

DSCN4627 (Small)

En een gelukkige wandelaar Smile

DSCN4614 (Small)

Aan het eind van de middag hebben we ook nog even een bezoek gebracht aan de fraaie abdij bij Egmond Binnen. De sobere wijze waarop de monniken daar moeten leven is niet bepaald op ons lijf geschreven. Na een bezoekje aan het museum kwamen we al snel in de abdijwinkel uit. Daar hebben we wat door de monniken zelf vervaardigde kaarsen en accessoires gekocht. Natuurlijk gingen er ook wat verschillende soorten abdij bier mee om te proeven.

Tot morgen

Egmond “tante Beppie” en Fjoertoer 27-11-2017

Vannacht hebben we allebei slecht geslapen. Het zal wel door het weer komen. Als we uit bed komen, komt de regen nog met bakken uit de lucht. Weeronline geeft nog een 2 voor het weer vandaag, maar na het uitlaten van Sem blijkt dit nog te hoog ingezet. Met de harde wind erbij kom je echt niet verder dan een 1 voor de moeite.

De conclusie is simpel. Vandaag zit wandelen er niet in. We gaan voor een alternatief en besluiten om met de auto naar de intra tuin in Heerhugowaard te gaan. Daar kunnen we mooi een paar uur onder dak doorbrengen en Sem is er welkom. Het is er al volop kerst. Nu hebben wij al een zolder vol met kerstspullen dus de aankopen blijven beperkt tot een moderne versie van de stallantaarn en wat lekkers voor Sem. We lunchen nog in het restaurant van de intra tuin om vervolgens het centrum van Alkmaar op te zoeken.

De regen is inmiddels verdwenen als we in Alkmaar aankomen. Wat een prachtige stad is dat. In en rond het centrum van de stad veel kanalen en grachten. Overal waar je kijkt zie je schitterende gebouwen. Er zijn niet alleen mooie kerken. Ook zie je schitterende gevels langs de grachten. Verder zijn er in Alkmaar naast de gebruikelijke grote detaillisten ook veel sfeervolle kleine winkeltjes te vinden. We vermaken ons er prima.

DSCN4598 (Small)DSCN4580 (Small)DSCN4575 (Small)

DSCN4584 (Small)DSCN4585 (Small)

DSCN4592 (Small)DSCN4574 (Small)DSCN4578 (Small)

DSCN4594 (Small)DSCN4571 (Small)DSCN4586 (Small)DSCN4577 (Small)

Tegen half vijf is ons parkeergeld op en met een korte tussenstop voor boodschappen keren we terug bij “tante Beppie”. Na het avondeten trotseren we de wind en lopen we met Sem over het strand waar laag bij de grond een ware zandstorm woedt. De westenwind is iets naar het zuiden bijgedraaid dus lopen wij eerst richting Castricum. Op een paar andere verdwaalde wandelaars na is het strand verlaten. Sem vermaakt zich zo goed met de vlokken dat hij ons kwijt is. Hij rent zo snel hij kan terug naar de trap waar wij het strand zijn opgekomen. Met fluiten en hard schreeuwen brengen we hem terug op het juiste spoor. Castricum halen we niet vanavond. De regen komt terug en wij zoeken de beschutting van ons huisje weer op. Hopen dat het weer morgen beter is.

Tot morgen.