Harm en Hilma d'r op uut

Als we vanochtend naar buiten kijken volgt al snel de teleurstelling. De beloofde zon is nergens te zien. Licht- en donkergrijs is de lucht die boven ons hoofd voorbijtrekt. Gelukkig is de temperatuur wel aardig en het is warm genoeg voor een ontbijt in de buitenlucht. Daarna snel Sems kar in elkaar zetten en de accu’s in de fiets en we zijn klaar voor een fietstocht. We zijn van plan om een flink stuk van het Vechtdal te verkennen.

We hebben een hele lijst aan fietsknooppunten om te bezoeken en de reis voert ons eerst naar Junne waar we even stoppen voor een bezoekje aan de stuw.

We fietsen verder naar Stegeren. Onderweg komen door een gebied met heide die wordt onderbroken door jeneverbessen. Een mooi stuk natuur.

Het terras van “De bootsman” is al redelijk gevuld. We vinden er echter nog een leeg tafeltje en genieten van een heerlijke kop koffie. Het huidige restaurant staat op de plek waar vroeger een café en winkeltje was dat werd gerund door drie oude zussen. In de volksmond stond het café bekend als “De drie sneetjes”.

Verder gaat onze tocht. Via Hoogengraven en  Varsen naar het centrum van Ommen. Op het terras van Flater genieten we van een lunch. Inmiddels heeft de zon het dik gewonnen van de wolken en het is heerlijk zitten. Genoeg te zien want in Ommen is het ouderwets druk. Na de lunch slenteren we nog even door het centrum en daarna vervolgen we onze tocht via Zeesse, Besthmen, Eerde, Den Ham en vervolgens langs Vroomshoop naar het noorden en terug naar Beerze. Onderweg naar Beerze komen we langs een gebied dat wordt beheerd door Vitens. In het gebied is een mooi meertje ontstaan.

Tegen half vijf zijn we weer bij de camper met dik 43 kilometer op de teller. Het was een mooie tocht. Vanavond achter de BBQ en plannen maken voor morgen.

Tot morgen

 

 

Verder gaat onze tocht

Vanmorgen allebei vroeg op om naar het werk te gaan. Telkens even naar buiten kijken waar de zon zich steeds nadrukkelijker laat zien. Rond het middaguur zit het werk er wel op. Vlug naar huis voor de lunch, de laatste spulletjes in de camper, de fietsen achterop vastsjorren en dan op naar Beerze. Het is druk op de weg. Voor ons geen probleem want met de camper begint het onthaasten al met het omdraaien van de contactsleutel.

Tegen half drie rijden wij het terrein van SVR camping Zandman op. Vanwege familieomstandigheden is de receptie vandaag gesloten. Geen enkel probleem omdat we worden opgevangen door twee lieve oude mensen die de ouders van één van de eigenaren blijken te zijn. Zij lopen mee over de camping en wijzen ons de vrije plaatsen aan. Als we een plek hebben uitgezocht staat de oude baas erop dat we hem eerst het gras nog even laten maaien. Veel te lang voor ons als gasten. Na vijf minuten wachten is ons veldje zo glad als een biljardlaken. Fijne service.

Na een drankje gaan we op pad. We hebben gekozen voor de oranje wandelroute die langs de camping komt. De tocht voert ons door het Vechtdal bij Beerze. Wat een lekkere wandeling. Weinig wind, de zon op onze bol en de vogels die wedijveren wie het mooiste lied ten gehore kan brengen. Het weidse landschap, met zijn groene weides die af en toe onderbroken worden de rijen hoge loofbomen, is een lust voor het oog. Weer eens wat anders dan bos en hei. 

Onderweg ontdekt Hilma een prachtig gekleurde grote rups die op het asfalt beland is. Wij denken dat als deze grote rups mag uitgroeien tot een vlinder  dit wel haast een uniek prachtig exemplaar moet zijn.

Vanavond de rups even opgezocht met Google. Het blijkt de wilgenhoutrups te zijn en oeps, de vlinder ervan blijkt een grauw grijs exemplaar te zijn

Na de avondwandeling wil Sem met alle geweld plaatsnemen op het bankje van de koe. Bankjes en koeien. Het blijft leuk.

Morgen op de fiets door het gebied. Welke richting zien we morgen wel.

Tot morgen.

Gisteravond hebben op basis van de weerberichten besloten om zaterdag in de (na)middag alvast naar huis te rijden. Jammer, maar zondagochtend zouden we sowieso naar huis en het bespaart ons een avond verplicht binnen zitten in de camper.

Vanochtend was het weer eigenlijk nog best prima. We zijn snel klaar voor een wandeling vandaag. Alleen even ontbijten en we kunnen weg. Douchen was vanwege een storing niet mogelijk. Even een wasdoek door het gezicht gaat veel sneller en we hebben voor het eerst de boiler van de camper succesvol geprobeerd.

Het is lekker wandelen in het bos. Wij genieten van de natuur die zich in mooie frisse lentekleuren toont.  Sem geniet vooral van zijn vrijheid. In een groot deel van het bos mogen honden loslopen. Sem vermaakt zich prima met snuffelen, takkenslepen en met het water in de vele vennen en meertjes in het gebied. Ook komen we veel andere honden met hun bazen tegen. Best gezellig allemaal

Tegen kwart over één zijn we terug bij de camping. Bij het restaurant/snackbar bestellen we een “twaalfuurtje” en een glas karnemelk, waar we van genieten op het terras.

Dan nog even wat over de camping. De ligging is geweldig. De kosten zijn laag en je bent vrij om zelf je ideale plekje uit te zoeken. Registreren is niet nodig. Je kunt het stageld in een enveloppe door de brievenbus doen. Dat zijn de goede kanten van de camping. Wat vervelender is de staat van het sanitair. Ouderwets met de rol onder de arm is niet een groot probleem, maar alles is vies, oud en kapot.  Bij de toiletten wordt enkel de pot af en toe geboend. Overal hangt oud spinnenweb die getuigen van een blinde of extreem luie schoonmaker. Er is ook geen zeep om je handen te wassen en natuurlijk ook geen handdoekjes o.i.d.  Warm water is schaars op deze camping bij de afwas en de wastafels komt het niet boven koud/lauw uit. Wij hebben het geluk gehad één keer, tegen betaling van 50 cent, warm te kunnen douchen. Helaas waren de douches vanmorgen ook overleden getuige het A4-tje dat op de deur was geplakt. De toeristische plaatsen zijn min of meer afgescheiden van de rest van de camping. De rest bestaat uit een enorm terrein dat vol staat met stacaravans van particulieren. De staat van het merendeel van de stacaravans is erbarmelijk en in die zin passen ze goed bij het sanitair. Wij gaan voorlopig niet nog eens naar deze camping. Keuze genoeg in die omgeving.

Tot de volgende keer. Bij goed weer mogelijk al over veertien dagen.

Groeten en voor wie het betreft: bedankt voor jullie reacties.

Afgelopen nacht heerlijk geslapen. Eenmaal buiten blijkt het erg fris te zijn voor de tijd van het jaar. De zon is voorlopig achter grijze wolken verscholen. Het goede nieuws is dat het wel droog is en we naar verwachting ook geen regen gaan krijgen. Na het ontbijt zetten we de fietskar in elkaar, schuiven we de accu’s in de fietsen en bepalen we welke knooppunten we willen aandoen. De informatie van Harm en Toos helpt ons daarbij.

Via een aantal knooppunten rijden wee eerst naar het Ballooërveld. Weer zo’n prachtig stuk natuur met door zandverstuivingen onderbroken heide. Via een prima fietspad rijden we van zuid naar noord door het gebied. Onderweg zien we ook wandelroutes en we gaan hier zeker ooit ook nog wel een wandelen.

Vanaf het Ballooërveld  rijden we via de Gasterense duinen naar Schipborg. We passeren daar een gebied met met fraaie meanderende beekjes. De moeite waard om even bij te stoppen.

We vervolgen onze reis naar het noorden en zoeken het centrum van Zuidlaren op. De zon heeft het inmiddels gewonnen van de wolken en het is heerlijk weer om te fietsen. Zuidlaren is eigenlijk best een redelijk grote stad en het is er gezellig druk. Natuurlijk kunnen we in Zuidlaren niet om  Berend Botje heen. We bezoeken zijn standbeeld. Naast het standbeeld is de tekst van zijn tophit in steen uitgebeiteld. 

Vanuit de stad gaan we nog iets verder naar het noorden om een glimp van het Zuidlaardermeer te zien. Onderweg passeren we nog een volop draaiende watermolen. Van het Zuidlaardermeer blijft het inderdaad bij een glimp met in de verte varende zeilboten. Voor ons blijft er een foto van een uitloper van het meer over

Tijd om weer naar het zuiden af te zakken. Tussen Zuidlaren en Anloo  passeren we een gebied dat overduidelijk langzaam onder water word gezet. Duizenden kikkers en veel soorten watervogels hebben er inmiddels een stekkie gevonden. Niet alleen de weides en bomen verdwijnen in het water. Ook de bordjes die leidingen en kabels aangeven gaan inmiddels bijna kopje onder.

Het laatste stuk maken we nog even een stop in Gieten voor wat boodschappen. We willen zondag niet met lege handen bij Volkert aankomen . Tegen half zes zijn we, met 50 kilometers op de teller terug bij de camper. Mooie dag vandaag.

Morgen maken we de plannen voor morgen. Eerst maar eens zien wat het weer gaat doen.

Tot morg’n

Hemelvaartsdag en het is stralend mooi weer. Dat komt ons goed uit want wij vertrekken naar Eext in Drenthe waar we op camping “De Schaopsvolte” een plekje voor de camper hopen te vinden. Volgens de beheerder was reserveren, ook in het drukke Hemelvaartsweekend niet nodig. “Plek zat”. Ons reisje verloopt prima en iets na twaalven arriveren we bij bij de camping. Het grote witte bord geeft aan dat we welkom zijn. Dat is gelijk ook het enige welkom dat we ontvangen, want de deur van de receptie zit tot half twee stevig op slot. Nou is dat geen probleem, want informatie op de borden geeft aan dat je zelf een plek mag uitzoeken. Er zijn enveloppes beschikbaar waar je zelf je stageld in kunt doen en bij vertrek mag dit in de brievenbus. Er zijn camperplekken, maar ook een groot veld rond een speeltuin. Voor een camperplaats betaal je een tientje per nacht. Je hebt een stroomaansluiting, maar daar moet je wel af en toe een euro ingooien. Op het veld mag je staan voor 12,50, dat is inclusief elektriciteit. Wij vinden een ruime plek op het veld.  

Inmiddels begint de maag wel te knorren. Onderweg naar het staveld hebben we een gezellig ogend terras op de camping gezien. Het lijkt ons de ideale plek voor de lunch. Aangekomen blijkt dat het terras hoort bij een restaurantje dat is ondergebracht in twee oude treinstellen. We drinken een kop koffie op het terras. De lunch gaat niet door. Op de kaart enkel warme Indische gerechten en daar hebben we rond het middaguur geen trek in. Gelukkig is er brood en knakworst in de camper.

Na de lunch trekken we de wandelschoenen aan. Vanaf de camping loop je zo de natuur van het Gietenerveld in. We hebben geen vooraf uitgestippelde route. Wel weten we dat er twee wandelroutes zijn uitgezet. Mochten wij die tegenkomen, dan gaan we die wel volgen. Het wordt een prachtige wandeling. De zon is er volop, de vogels zingen hun hoogste lied in de bomen en de lente laat haar mooiste kleuren zien. We lopen een stuk over een pad waar de brem de berm opfleurt met haar gele bloemen.

Vermeldenswaardig is de Gletsjerkuil of “pingoruine” waar we omheen lopen. Een Gletsjerkuil in een overblijfsel uit de ijstijd. Onder de meter diep bevroren grond bevond zich grondwater. Op sommige plaatsen perste dit water zich door spleten een weg omhoog waar het vervolgens bevroor. Na vele jaren groeide dit ijs door als een soort enorme oprijzende pegel. Het zand op de bovenzijde gleed geleidelijk van het ijs als gevolg van het smelten van een beetje ijs in de zomer. Na de ijstijd, toen al het ijs was gesmolten bleef er een kuil achter met daar omheen een ring van zand.

Verder vielen ons de vele meertjes/vennen op in het gebied. Sommige best groot en met de oevers van geel zand ook erg geschikt voor recreatie. Vis is er blijkbaar ook aanwezig getuige de tentjes van de karper vissers langs de oever.

En natuurlijk ook hier een hunebed.

Naast de twee treinstellen die omgebouwd zijn tot restaurant staan er nog meer fraaie oude treinen op de camping.

Morgen gaan we fietsen. Van Harm en Toos, twee ons goed bekende Hasselters   die ook op de camping staan, hebben we een fietsroute geleend. Komt vast goed morgen.

Tot morg’n

kijken of dit werkt

even wat tekst toevoegen

•