Harm en Hilma d'r op uut

We hebben vannacht heerlijk geslapen. De drukkende warmte liet het afweten en dat slaapt wel zo fijn. Gisteravond hebben we uit de map van de camping nog een knooppuntenroute gevist die ons een flink eind lang de rivier De Waal voert. Wel moeten we beginnen met een zoektocht naar het eerste knooppunt van onze route.

Nog voor we het eerste punt hebben gevonden komen we door het Duitse dorp Zyfflich.Bij de entree zien we een prachtige muurschildering achter op een boerenschuur. De schuur is niet meer alles maar prent is nog intact. Wij zijn er gelukkig vroeg genoeg om het op de foto vast te leggen.

Verderop, vlak voor het dorp Leuth, komen we langs een prachtig onderhouden molen. Vlak naast de molen is een aanlokkelijk terras. Het is er al flink druk maar voor ons is er nog wel een tafeltje beschikbaar. Lekkere sterke koffie en de cake met verse aardbeien is een aanrader.

Uiteindelijk komen we bij “Millingen aan de Rijn” uit op de dijk langs de Waal. De klinkt tegenstrijdig en dat is het ook wel een beetje. Vlak voor Millingen splitst de Rijn zich in de Neder-Rijn en de Waal. Wij fietsen dus langs de Waal. Het is mooi fietsen over de dijk richting Nijmegen. Er zijn veel boten op het snelstromende water. De meesten zo afgeladen dat het water bijna over de boorden loopt. Voor leken zoals wij ziet het er erg avontuurlijk uit. Niet alleen de kant van De Waal is mooi. Ook de landzijde laat mooie natuur zien. Opvallend veel ooievaars maken deel uit van die natuur. Niet vreemd, want er zijn veel natte gronden en meertjes te vinden. Tijdens een stop voor het maken van foto’s stappen er vlak achter ons een aantal nieuwsgierige “wilde” Konik paarden uit het struikgewas. Ze letten goed op wat wij aan het doen zijn.  Hilma maakt van de gelegenheid gebruik om hen ook maar even op de foto vast te leggen.

Een eind verder zien we vanaf de dijk nog een veel grotere groep paarden in de uiterwaarden. Te ver weg voor ons om ze te bereiken.

Inmiddels is de middag al flink opgeschoten en hebben we nog nergens kunnen lunchen. We hebben een poging gedaan bij theetuin Millingen. Na al een poosje wachttijd op het terras vroegen wij aan de bediening om de lunchkaart. De jongeman liet ons echter weten dat er voor ons geen lunch inzat als we niet vooraf hadden gereserveerd. Wij hebben maar geen poging ondernomen om hem op andere gedachten te brengen. Als we niet welkom zijn.. dan maar niet. Nu is het al half drie geweest en begint de maag zich nadrukkelijk te melden. Wij wijken van de route af op voedseljacht in Ooij. Niet alles zit mee vandaag want in Ooij is het enige restaurant/cafetaria dat we kunnen vinden gesloten. Wel is er een Spar supermarkt waar we een stokbrood, een smeerkasje en twee smoothies kopen. Best lekker zo’n geïmproviseerde lunch op een bankje naast het standbeeld van de ambachtsman die stenen uit de klei staat te kneden. Er staan overigens nog veel steenfabrieken aan de oevers van De Waal. We weten niet zeker of ze allemaal nog in gebruik zijn, maar de schoorstenen staan nog fier rechtop in de wind.

Morgen gaan we verkassen naar Limburg.

Tot morgen.