Vandaag opnieuw prachtig camping- en fietsweer. Wat boffen wij toch met onze late vakantie. Vandaag willen we de door de camping verstrekte Zeevangroute fietsen. Tijdens deze route fietsen we telkens onder zeeniveau.
Het eerste deel van de route fietsen we achter de dijk. Mede door de vele werkzaamheden aan de dijk is dit niet het mooiste stuk van onze route. Na een kilometer of vijf komen we langs de afslag naar Etersheim. Daar staat het schooltje van Dik Trom en dat willen we graag bezoeken. Bij aankomst blijkt het schooltje pas om één uur te openen. We rijden weer terug naar onze route en zetten die voort. Later in de middag willen we wel terug om Dik Trom te bezoeken. Als we eenmaal de dijk achter ons laten rijden we weer door een typisch polderlandschap. Ook nu weer erg veel water in sloten, leidingen, braken (kolken) en kanalen.
Hieronder een overzicht van een aantal zaken die we onderweg zo tegenkwamen.
De molen. Hier hebben we een biertjes gedronken. Op het erf een kloek met haar kuikens.
Ook veel watervogels in en om al het water. Een zwaan, ganzen, een waterhoen met haar kuikens
Natuurlijk zijn er ook koeien. Sommige met enorme horens Prachtige dieren. om te zien.
Wat het landschap ook vrolijker maakt zijn de maisvelden waar langs de randen zonnebloemen zijn ingezaaid.
Ook mag de opvallende aanwezigheid van vaak grote karpers niet onvermeld blijven. We zagen ze in ondiepe slootjes maar ook in dieper water. Lekker spelen onder de zon waarbij regelmatig de rug en vinnen zichtbaar werden. Mogelijk zijn het graskarpers die zijn uitgezet om de watergangen vrij te houden.
Uiteindelijk Keren we terug naar Etersheim om een bezoek aan de school van Dik Trom te brengen.
Bij het schooltje worden we ontvangen door een heel enthousiaste dame die ons met plezier wilde bijpraten over de geschiedenis. Joh.C. Kieviet de schrijver van onder andere de Dik Trom boeken was onderwijzer aan het kleine schooltje met slechts één lokaal. ‘s-avonds schreef hij aan zijn boeken en de andere dag liet hij een leerling lezen wat hij had geschreven. Uit de reacties van de leerlingen kon hij afleiden of het goed of wat minder was. In het begin waren ouders niet zo blij met de boeken. Ze waren bang dat de baldadigheid zou overslaan op hun eigen kinderen.
Het schooltje is prachtig ingericht met authentieke bankjes en overal aan de wand schoolattributen uit die tijd. Inkt in de inktpotjes, kroontjespen op de inktlap en een schriftje op het bankje waar bezoekers een boodschap in kunnen achterlaten. Rondom aan de wand oude schoolplaten. Ze hebben een enorme collectie schoolplaten en ieder half jaar worden er anderen in het lokaal getoond. Ook staat er een enorme boekenkast waar de kinderboeken uit die tijd zijn uitgestald. Soms een feest van herkenning. Bij de ingang is een klein winkeltje waar je diverse (school)spulletjes kan kopen.
Achter de school nog een leuk houten gebouw. Lang de ene zijde vitrines met oude schoolspullen. Langs de andere zijde boekenkasten vol met oude boeken. Hier begon echt het feest van de herkenning. Een deel van de boeken kennen we nog uit onze eigen jeugd en sommige exemplaren staan bij ons thuis op zolder in een boekenkast. De boeken zijn voor de verkoop en afhankelijk van de grootte betaal je 1, 2 of 3 euro. Koopjes!!! Wij nemen vier boeken van Norel mee.
Tegen half vijf zijn we terug op de camping. Even later begint het dagelijkse ritueel van het ophalen van de koeien. Deze grazen de hele dag op een terrein van 18 hectare en worden ‘s-avonds met behulp van twee quads over de weg naar de melkstal gedreven. Vooral voor mensen uit de stad een bijzonder spektakel.
Morgen rijden we naar Texel om daar tot zondag te blijven.
Tot morgen
Superleuk!!!