Als we deze morgen de camper uitstappen is het gras nog nat van de dauw, maar een blauwe lucht met enkele schapenwolkjes en een stralende zon kondigen het begin van een heerlijke lentedag aan. Ondanks temperaturen die richting de 30 graden gaan hebben we besloten om toch te gaan wandelen..

We hebben gekozen voor een route die met blauwe bordjes is aangegeven. De informatie geeft een afstand van 5,3 kilometer op maar de beheerder van de camping geeft aan dat hij in werkelijkheid bijna 7,5 kilometer lang is. Het hoogteverschil tussen hoogste en laagste punt van de wandelroute is 192 meter. Dat belooft een boel stijgen en dalen te worden. De aangekondigde avontuurlijke passages maken het geheel wel wat spannend.

Het blijkt inderdaad een avontuurlijke tocht te zijn. Soms heel smalle passages via een heel smal paadje met rechts een steile rotspartij en links een diepe kloof waar onderin water zich door een beekje een kronkelende weg naar beneden zoekt. Op enkele plekken is het paadje wel erg smal. Hier is voor de veiligheid een kabel langs de rotsen gespannen. De kleine hindernissen die wij ervaren vallen echter in het niet bij de overweldigend mooie natuur om ons heen. Het is genieten van het water, de enorm hoge bomen, de rotspartijen en het concert van honderden grote en kleine vogels. Kijk naar de foto’s. De afbeeldingen schetsen het beeld beter dan wij kunnen vertellen.

Tja en Buddy die was totaal op na de wandeling. Zijn excuus is dat hij de afstand zeker drie keer heeft gelopen

Tot morgen