Harm en Hilma d'r op uut

Als we vanmorgen onze neus buiten de deur van de camper steken blijkt het koud te zijn. Het is zwaarbewolkt en de donkere wolken bedreigen ons met regen. Snel douchen  en ontbijten en dan op naar Soltau. Eigenlijk ligt dat niet meer in Mecklenburg Vorpommern, maar we houden de titel er maar in.

De reis gaat de eerste 184 van de 188 kilometer prima. Er zijn geen files op onze weg. Zelfs niet bij Hamburg. Net als wij constateren dat het een lekker ritje was, laat de camper zich horen met een vreemde tik. Het ritme van de tik gaat niet mee met de toeren van de motor, maar wel met de snelheid waarmee we rijden. We stoppen zo snel mogelijk waar dat kan en vermoeden een probleem met een wiellager. Met de vingers controleren we de temperatuur en vinden niets bijzonders. Vervolgens bellen we met de garage in Hasselt. Die geeft aan dat wanneer de vloeistoffen op peil zijn en de banden geen bulten vertonen we inderdaad waarschijnlijk een kapot lager hebben. Volgens de garage kunnen we daarmee wel naar Hasselt rijden.

We rijden eerst maar eens naar de camping in Soltau. Omdat wij het toch wel een risicovolle onderneming vinden om naar huis te rijden vragen we daar naar een garage die ons zou kunnen helpen. De eerste garage heeft het te druk, maar de tweede heeft wel tijd om even te kijken. De lagers blijken in orde. Wel is het euvel snel gevonden. In de linker achterband zit een dikke schroef. De band verliest ook lucht. Hiermee hadden we Hasselt nooit gehaald. Garage twee heeft echter ook geen tijd voor een reparatie en stuurt ons vervolgens door naar een bandenspecialist. Daar weten ze met de nodige moeite ( Het wiel wou bijna niet van de camper omdat één van de wielmoeren muurvast zat) de schroef te verwijderen en het gat te dichten.

Terug op de camping krijgen we een mooie plek met voldoende ruimte om ons heen om contact te kunnen maken met de satelliet. Kunnen we morgenavond mooi naar het Nederlands elftal tegen Zweden kijken. Er staan wat Zweden naast ons. Afwachten waar morgen het feestje is .

Vanavond hebben we gegeten in het restaurant van de camping. We zijn vergeten onder welke naam het op de kaart stond. Wel dachten we een schweinehackse te krijgen. Het bleek een soort rul gebakken gehakt te zijn dat smaakte naar de Hollandse bloedworst. We hebben wel eens lekkerder gegeten. Het was wel erg voedzaam. Om daar wat aan te doen hebben we nog maar een ommetje gemaakt. We kwamen door een bos gebied en zo als zo vaak weer langs grote korenvelden. In het bos kwamen we nog langs een meertje waar veel watervogels hun onderkomen hebben gevonden.

Morgen willen we op de fiets naar de Luneburger heide. Het wordt met 18 graden weer iets warmer als vandaag. Hopelijk ontmoeten we geen schroeven op de weg.

Tot morgen