Harm en Hilma d'r op uut

Vanmorgen allebei vroeg op om naar het werk te gaan. Telkens even naar buiten kijken waar de zon zich steeds nadrukkelijker laat zien. Rond het middaguur zit het werk er wel op. Vlug naar huis voor de lunch, de laatste spulletjes in de camper, de fietsen achterop vastsjorren en dan op naar Beerze. Het is druk op de weg. Voor ons geen probleem want met de camper begint het onthaasten al met het omdraaien van de contactsleutel.

Tegen half drie rijden wij het terrein van SVR camping Zandman op. Vanwege familieomstandigheden is de receptie vandaag gesloten. Geen enkel probleem omdat we worden opgevangen door twee lieve oude mensen die de ouders van één van de eigenaren blijken te zijn. Zij lopen mee over de camping en wijzen ons de vrije plaatsen aan. Als we een plek hebben uitgezocht staat de oude baas erop dat we hem eerst het gras nog even laten maaien. Veel te lang voor ons als gasten. Na vijf minuten wachten is ons veldje zo glad als een biljardlaken. Fijne service.

Na een drankje gaan we op pad. We hebben gekozen voor de oranje wandelroute die langs de camping komt. De tocht voert ons door het Vechtdal bij Beerze. Wat een lekkere wandeling. Weinig wind, de zon op onze bol en de vogels die wedijveren wie het mooiste lied ten gehore kan brengen. Het weidse landschap, met zijn groene weides die af en toe onderbroken worden de rijen hoge loofbomen, is een lust voor het oog. Weer eens wat anders dan bos en hei. 

Onderweg ontdekt Hilma een prachtig gekleurde grote rups die op het asfalt beland is. Wij denken dat als deze grote rups mag uitgroeien tot een vlinder  dit wel haast een uniek prachtig exemplaar moet zijn.

Vanavond de rups even opgezocht met Google. Het blijkt de wilgenhoutrups te zijn en oeps, de vlinder ervan blijkt een grauw grijs exemplaar te zijn

Na de avondwandeling wil Sem met alle geweld plaatsnemen op het bankje van de koe. Bankjes en koeien. Het blijft leuk.

Morgen op de fiets door het gebied. Welke richting zien we morgen wel.

Tot morgen.

Gisteravond hebben op basis van de weerberichten besloten om zaterdag in de (na)middag alvast naar huis te rijden. Jammer, maar zondagochtend zouden we sowieso naar huis en het bespaart ons een avond verplicht binnen zitten in de camper.

Vanochtend was het weer eigenlijk nog best prima. We zijn snel klaar voor een wandeling vandaag. Alleen even ontbijten en we kunnen weg. Douchen was vanwege een storing niet mogelijk. Even een wasdoek door het gezicht gaat veel sneller en we hebben voor het eerst de boiler van de camper succesvol geprobeerd.

Het is lekker wandelen in het bos. Wij genieten van de natuur die zich in mooie frisse lentekleuren toont.  Sem geniet vooral van zijn vrijheid. In een groot deel van het bos mogen honden loslopen. Sem vermaakt zich prima met snuffelen, takkenslepen en met het water in de vele vennen en meertjes in het gebied. Ook komen we veel andere honden met hun bazen tegen. Best gezellig allemaal

Tegen kwart over één zijn we terug bij de camping. Bij het restaurant/snackbar bestellen we een “twaalfuurtje” en een glas karnemelk, waar we van genieten op het terras.

Dan nog even wat over de camping. De ligging is geweldig. De kosten zijn laag en je bent vrij om zelf je ideale plekje uit te zoeken. Registreren is niet nodig. Je kunt het stageld in een enveloppe door de brievenbus doen. Dat zijn de goede kanten van de camping. Wat vervelender is de staat van het sanitair. Ouderwets met de rol onder de arm is niet een groot probleem, maar alles is vies, oud en kapot.  Bij de toiletten wordt enkel de pot af en toe geboend. Overal hangt oud spinnenweb die getuigen van een blinde of extreem luie schoonmaker. Er is ook geen zeep om je handen te wassen en natuurlijk ook geen handdoekjes o.i.d.  Warm water is schaars op deze camping bij de afwas en de wastafels komt het niet boven koud/lauw uit. Wij hebben het geluk gehad één keer, tegen betaling van 50 cent, warm te kunnen douchen. Helaas waren de douches vanmorgen ook overleden getuige het A4-tje dat op de deur was geplakt. De toeristische plaatsen zijn min of meer afgescheiden van de rest van de camping. De rest bestaat uit een enorm terrein dat vol staat met stacaravans van particulieren. De staat van het merendeel van de stacaravans is erbarmelijk en in die zin passen ze goed bij het sanitair. Wij gaan voorlopig niet nog eens naar deze camping. Keuze genoeg in die omgeving.

Tot de volgende keer. Bij goed weer mogelijk al over veertien dagen.

Groeten en voor wie het betreft: bedankt voor jullie reacties.

Afgelopen nacht heerlijk geslapen. Eenmaal buiten blijkt het erg fris te zijn voor de tijd van het jaar. De zon is voorlopig achter grijze wolken verscholen. Het goede nieuws is dat het wel droog is en we naar verwachting ook geen regen gaan krijgen. Na het ontbijt zetten we de fietskar in elkaar, schuiven we de accu’s in de fietsen en bepalen we welke knooppunten we willen aandoen. De informatie van Harm en Toos helpt ons daarbij.

Via een aantal knooppunten rijden wee eerst naar het Ballooërveld. Weer zo’n prachtig stuk natuur met door zandverstuivingen onderbroken heide. Via een prima fietspad rijden we van zuid naar noord door het gebied. Onderweg zien we ook wandelroutes en we gaan hier zeker ooit ook nog wel een wandelen.

Vanaf het Ballooërveld  rijden we via de Gasterense duinen naar Schipborg. We passeren daar een gebied met met fraaie meanderende beekjes. De moeite waard om even bij te stoppen.

We vervolgen onze reis naar het noorden en zoeken het centrum van Zuidlaren op. De zon heeft het inmiddels gewonnen van de wolken en het is heerlijk weer om te fietsen. Zuidlaren is eigenlijk best een redelijk grote stad en het is er gezellig druk. Natuurlijk kunnen we in Zuidlaren niet om  Berend Botje heen. We bezoeken zijn standbeeld. Naast het standbeeld is de tekst van zijn tophit in steen uitgebeiteld. 

Vanuit de stad gaan we nog iets verder naar het noorden om een glimp van het Zuidlaardermeer te zien. Onderweg passeren we nog een volop draaiende watermolen. Van het Zuidlaardermeer blijft het inderdaad bij een glimp met in de verte varende zeilboten. Voor ons blijft er een foto van een uitloper van het meer over

Tijd om weer naar het zuiden af te zakken. Tussen Zuidlaren en Anloo  passeren we een gebied dat overduidelijk langzaam onder water word gezet. Duizenden kikkers en veel soorten watervogels hebben er inmiddels een stekkie gevonden. Niet alleen de weides en bomen verdwijnen in het water. Ook de bordjes die leidingen en kabels aangeven gaan inmiddels bijna kopje onder.

Het laatste stuk maken we nog even een stop in Gieten voor wat boodschappen. We willen zondag niet met lege handen bij Volkert aankomen . Tegen half zes zijn we, met 50 kilometers op de teller terug bij de camper. Mooie dag vandaag.

Morgen maken we de plannen voor morgen. Eerst maar eens zien wat het weer gaat doen.

Tot morg’n

Hemelvaartsdag en het is stralend mooi weer. Dat komt ons goed uit want wij vertrekken naar Eext in Drenthe waar we op camping “De Schaopsvolte” een plekje voor de camper hopen te vinden. Volgens de beheerder was reserveren, ook in het drukke Hemelvaartsweekend niet nodig. “Plek zat”. Ons reisje verloopt prima en iets na twaalven arriveren we bij bij de camping. Het grote witte bord geeft aan dat we welkom zijn. Dat is gelijk ook het enige welkom dat we ontvangen, want de deur van de receptie zit tot half twee stevig op slot. Nou is dat geen probleem, want informatie op de borden geeft aan dat je zelf een plek mag uitzoeken. Er zijn enveloppes beschikbaar waar je zelf je stageld in kunt doen en bij vertrek mag dit in de brievenbus. Er zijn camperplekken, maar ook een groot veld rond een speeltuin. Voor een camperplaats betaal je een tientje per nacht. Je hebt een stroomaansluiting, maar daar moet je wel af en toe een euro ingooien. Op het veld mag je staan voor 12,50, dat is inclusief elektriciteit. Wij vinden een ruime plek op het veld.  

Inmiddels begint de maag wel te knorren. Onderweg naar het staveld hebben we een gezellig ogend terras op de camping gezien. Het lijkt ons de ideale plek voor de lunch. Aangekomen blijkt dat het terras hoort bij een restaurantje dat is ondergebracht in twee oude treinstellen. We drinken een kop koffie op het terras. De lunch gaat niet door. Op de kaart enkel warme Indische gerechten en daar hebben we rond het middaguur geen trek in. Gelukkig is er brood en knakworst in de camper.

Na de lunch trekken we de wandelschoenen aan. Vanaf de camping loop je zo de natuur van het Gietenerveld in. We hebben geen vooraf uitgestippelde route. Wel weten we dat er twee wandelroutes zijn uitgezet. Mochten wij die tegenkomen, dan gaan we die wel volgen. Het wordt een prachtige wandeling. De zon is er volop, de vogels zingen hun hoogste lied in de bomen en de lente laat haar mooiste kleuren zien. We lopen een stuk over een pad waar de brem de berm opfleurt met haar gele bloemen.

Vermeldenswaardig is de Gletsjerkuil of “pingoruine” waar we omheen lopen. Een Gletsjerkuil in een overblijfsel uit de ijstijd. Onder de meter diep bevroren grond bevond zich grondwater. Op sommige plaatsen perste dit water zich door spleten een weg omhoog waar het vervolgens bevroor. Na vele jaren groeide dit ijs door als een soort enorme oprijzende pegel. Het zand op de bovenzijde gleed geleidelijk van het ijs als gevolg van het smelten van een beetje ijs in de zomer. Na de ijstijd, toen al het ijs was gesmolten bleef er een kuil achter met daar omheen een ring van zand.

Verder vielen ons de vele meertjes/vennen op in het gebied. Sommige best groot en met de oevers van geel zand ook erg geschikt voor recreatie. Vis is er blijkbaar ook aanwezig getuige de tentjes van de karper vissers langs de oever.

En natuurlijk ook hier een hunebed.

Naast de twee treinstellen die omgebouwd zijn tot restaurant staan er nog meer fraaie oude treinen op de camping.

Morgen gaan we fietsen. Van Harm en Toos, twee ons goed bekende Hasselters   die ook op de camping staan, hebben we een fietsroute geleend. Komt vast goed morgen.

Tot morg’n

kijken of dit werkt

even wat tekst toevoegen

• 

Vandaag de eerste dag van een weekje kamperen. Gisteren beide nog gewerkt en daarom moeten we eerst nog wat spullen in de camper pakken en de fietsen achterop laden. Direct na de lunch vertrekken we naar Vierhouten. We hebben op internet camping Bunders bij Vierhouten gevonden. De camping ligt aan de rand van de Nunspeetse heide. Het motortje van de camper snort tevreden en de reis verloopt voorspoedig. Met de zon op de ramen wordt het al gauw bijna te warm in de camper. Sem zit met een brede grijns op zijn kop tevreden op de bank naar buiten te kijken. Het aanmelden is zo geregeld. Bij de camping is ook een bistro en we regelen met de kok dat we vanavond “eten wat de pot schaft”. Uiteraard afhalen en tegen een kleine vergoeding. Even de pootjes uitdraaien en de stroom aansluiten en we zijn klaar.

Het is ook buiten zo lekker warm in de zon dat we het aandurven om gewoon in een trui de hei te verkennen. Wat heeft Nederland toch veel mooie plekken. Het glooiende heidelandschap doet bijna denken aan een duingebied. Het is er vandaag heerlijk rustig en het is dan ook volop genieten. De foto’s spreken voor zich

Tegen het eind van de wandeling lopen we nog even Vierhouten in. Het is er nu al gezellig en overal kun je eten en drinken (to go) halen. Wat moet dit een gezellig centrum zijn wanneer de terrassen weer open zijn. Wij halen een ijsje en vinden een zitplaats op een stapel pallets tegenover een wild varken met zijn big.

Teruglopend naar de camping komen we langs twee bomen die helemaal zijn afgevreten door enorme kevers.

Wat enorm knap gemaakt!!!!

Morgen willen we de verdere omgeving vanaf de fiets verkennen. Waar we langs willen bedenken we morgen wel.

Tot morgen

 

Hiep hiep Hoera!!1 vanaf vandaag zijn we weer online!

tenminsite

als dit berichtje zometeen verschijnt werkt alles weer

Whoohoooo 

Ondanks de wat mindere weersverwachting voor de Pasen hebben we toch besloten het camperseizoen voor dit jaar te starten met een bezoek aan camping Kuiperberg in Ootmarsum. Daar hebben we vorig jaar het seizoen afgesloten. Het campertje ronkt tevreden en brengt ons vlot en zonder problemen naar de camping. In de winter is de camping uitgebreid met nieuwe velden en schitterend ingerichte camperplaatsen. De camperplaatsen zijn jammer genoeg allemaal besproken. Wij vinden een plekje op één van de nieuwe velden. Ook netjes ingericht met goede voorzieningen en, een mooi uitzicht. Enkel de begroeiing heeft nog wat tijd nodig.

Zodra de pootjes zijn uitgedraaid en de stroom is aangesloten wandelen we naar Ootmarsum voor een bezoek aan het centrum. Het is er best gezellig druk. Aan winkelen op afspraak doen hier maar weinig winkeliers. Wel hebben ze een maximaal aantal klanten dat gelijktijdig in de winkel mag zijn. Het zou natuurlijk nog een stuk gezelliger zijn als de terrassen ook open waren. We blijven maar hopen op betere tijden. We wandelen ook langs Stokerij Sculte waar we “Twentse Whiskey” voor het raam zien staan. Het blijkt dat deze stokerij in kleine hoeveelheden whiskey maakt en deze laat rijpen in vaten van 200 jaar oud die zijn gemaakt van Twents eikenhoud. In maart hebben ze hun Whiskey opgestuurd naar San Francisco waar deze, samen met 3000 andere, werd beoordeeld. De Twentse Whiskey scoorde twee maal goud en bleek bij de beste Whiskeys in de wereld te horen. Wij dachten even snel een flesje mee te nemen. Dat kan echter niet. Je moet vooraf alvast inschrijven. De prijzen voor een fles liggen boven de € 300,00 dus we wachten nog maar even.

In de avond lopen we nog een rondje half om Ootmarsum. Er zijn daar mooie wandelpaatjes aangelegd door het glooiende landschap rond de Kuiperberg

s

Tot morgen

Deze ochtend geen wekkers. Heerlijk genietend van het warme bed luieren we een deel van de ochtend weg. Daarna een stevig ontbijt en vervolgens op weg naar Markelo. We willen daar de route met de titel “vijf bergen met een roerig verleden” lopen. De route start bij de VVV en er is voldoende parkeergelegenheid. Dat komt vast door de corona maatregelen want Markelo oogt als een gezellig stadje.

Het weer is prima voor een wandeling. De door de weermannen beloofde zon is er niet maar dat geldt gelukkig ook voor de noorden wind. Vol goede moed gaan we op weg. Langs de molen en een echte wijngaard trekken we de omgeving in. Al vlot komen we bij een onderduikershol. Hier heeft tijdens de oorlog een joods gezin haar toevlucht gevonden. Ondanks de angstige tijd werd er in het hol nog een kind geboren. Mensen van het verzet hebben het kind daar weggehaald en gedurende de oorlog elders ondergebracht. Pas na de oorlog is het kind aangegeven.

Later op de route kwamen we nog verwijzingen naar andere onderduikersholen tegen. Die zijn we niet allemaal gaan bekijken maar het geeft wel aan dat zich rond Markelo veel mensen verscholen.

De tocht voert ons ook langs Theehuis de Hoestinkhof. Officieel gesloten, maar in de achtertuin is een zelfbedieningsbarretje. Daar kan je naast koffie en thee ook heerlijke koeken, frisdrank, bier en snoepgoed vinden. Wij kiezen voor koffie en heerlijke kersenkoeken. De eigenaresse vindt het geen enkel probleem als we gebruik maken van het terras. Wat ons betreft helemaal prima.

En verder gaat onze tocht door het glooiende landschap. Het hoogteverschil zorgt voor fraaie vergezichten. We vermaken ons een poosje met een kangeroe die best door het gaas heen wil knuffelen. Sem vind dat springende beest maar vreemd en houdt liever wat afstand. We komen ook langs De Hulpe. In vroeger tijden een bedevaartsplaats. Een kapelletje herinnerd daaraan. Over waarom De Hulpe een bedevaartsoord was gaan verschillende verhalen. De ware reden zal wel niet meer bekend worden.

Na dik twaalf kilometers lopen zijn we terug bij de auto. Voor onze oude Sem was de tocht lang genoeg. Zodra we terug zijn in het huisje valt hij in een diepe slaap. Na het avondeten heeft hij weer voldoende energie om mee te gaan naar het hondenlosloopgebied met een spartelvijver achter op het park. Hij is nooit te moe om te spelen in het water.

Morgen maar weer een stukkie lopen. Vanwege Sem een wat kortere tocht.

Tot morgen.

Vandaag ontvluchten we weer even de drukte, stress en frustraties  op het werk en ook de ongemakken van de corona maatregelen. Lekker een lang weekend met ons tweeën en Sem in een huisje aan de voet van de Holterberg. Even rust en de kop leegmaken.

We vertrekken tegen twaalf uur uit Hasselt. Het huisje is pas om drie uur beschikbaar, daarom gaan we eerst een stukje wandelen op de Holterberg. We parkeren de auto bij het natuurmuseum en Woodys en kiezen vervolgens voor de blauwe route van het landelijk wandelnetwerk. Het zonnetje schijnt vrolijk, er is nauwelijks wind en het is dus prima wandelweer. Het is een fijne wandeling. Op en neer door het glooiende landschap van de Holterberg en ook nog over goed begaanbare paden. Een aanrader voor iedereen die van wandelen houdt.

Tegen kwart voor drie zijn we terug bij de auto. Voldoende tijd om tegen drie uur bij het bungalowpark te zijn. Aangekomen blijkt dat wij niet de enigen zijn die wel een weekendje weg kunnen gebruiken. We staan in de file voor de ingang. Niet zo erg trouwens, het is het gevolg van de keuze om de receptie naar buiten te verplaatsen. Iedere bezoeker kan gewoon in de auto blijven zitten. Je aanmelding wordt gecontroleerd en vervolgens krijg je de parkinformatie en de huissleutel aangereikt.  Coronaproof en het voorkomt lange rijen wachtenden voor de receptie.

Het huisje is misschien al wat ouder maar ziet er nog prima uit en is van alle gemakken voorzien. Fijn is ook de open haard en een televisie op de slaapkamer als extra bonus. Hier houden wij het wel vol tot maandag.

Tot morgen