Harm en Hilma d'r op uut

Het is vandaag erg heet in De Lutte. Dat is niet uniek want het is erg heet in een groot deel van Europa. Veel campinggasten zoeken vandaag een schaduwplek op de camping. Wij besluiten dat we toch liever gaan fietsen omdat de rijwind voor wat verkoeling kan zorgen en stilzitten niet zo bij ons past.

We stellen met behulp van de fietsknooppuntenkaart een route samen die langs de oostelijke buitenwijken van Oldenzaal loopt en ons vervolgens langs vliegveld Twente naar Lonneker voert waar de molen een toeristische trekpleister moet zijn. Het is een mooie tocht door het glooiende landschap waar opvallend grote paddenstoelen op de bomen groeien.

De molen van Lonneker is inderdaad goed onderhouden en staat fier bij de ingang van het dorp.

Vanaf Lonneker fietsen we terug naar De Lutte waar een koud biertje op ons wacht. Voor we naar de camping gaan stoppen we nog even bij een sushizaak voor ons avondeten.

Met de sushi achter de kiezen lopen we met Buddy nog even naar de Dinkel. Zoals altijd zijn er genoeg andere honden aanwezig waar hij fijn mee kan spelen in het water en op het strandje. Afkoelen in het frisse water is daarbij ook lekker meegenomen.

Morgen zit ons korte tripje er weer op en rijden we terug naar Hasselt. Tot de volgende keer.

De weersverwachting voor vandaag is duidelijk. Het wordt een erg hete dag met een temperatuur in de 30 graden. Nu is ergens stil onder een boom in de schaduw gaan zitten niets voor ons. We besluiten om een fietstocht te gaan maken in de hoop dat de rijwind voor enige verkoeling zal zorgen. Met behulp van een kaartje waar de fietsknooppunten zijn aangegeven stippelen we een route uit die we gaan rijden.

Zo dicht bij de grens ben je al heel snel via grensovergang Achterberg bij de oosterburen op visite. We rijden door richting Gildehaus. Echt door het stadje komen we niet wij schampen de buitenwijken aan de zuidzijde. Wel is er een mooi vergezicht over de omgeving en ook de molen is niet te missen.

Na Gildehaus rijden we door richting Bad Bentheim. We parkeren daar de fietsen en gaan te voet op verkenning. Natuurlijk gaan we eerst naar het niet te missen kasteel. Een must als je in Bad Bentheim bent.

Na de bezichtiging van het kasteel lopen we nog even het centrum in. Niet echt veel bijzonders. Wel scoren we nog een paar souvenirtjes. We rijden verder. Eerst door de bossen naar het noorden en daarna weer westwaarts terug naar Nederland en de camping. Tegen vijf uur zijn we weer in de buurt van De Lutte. We stoppen voor het diner bij een restaurant Het Lutterzand waar we nog een prima schaduwplek op het terras vinden. Heerlijk gegeten en een bezoek zeker waard als je in de buurt bent.

Morgen wordt het volgens de voorspelling nog warmer. Maar eens kijken wat er dan nog mogelijk is. Stilzitten is niet zo ons ding.

Tot morgen

Deze morgen, na eerst nog wat corvee taken bij vakantie vierende familie, zijn we tegen elf uur uit Hasselt vertrokken met bestemming Camping Erve Velpen in het Twentse De Lutte. Met een kleine vertraging vanwege een ernstig ongeluk bij Nieuwleusen arriveren we rond half één bij de camping. Hoewel reserveren op deze camping eigenlijk niet nodig is hadden wij dit wel gedaan. Bij de voor ons gereserveerde plek stond keurig een bordje met ons kenteken Bij vertrek kunnen we het stageld in een enveloppe door de brievenbus doen. Makkelijker kan bijna niet.

Ons installeren is snel klaar en na een een snelle lunch vertrekken we te voet naar het op een paar honderd meter verderop gelegen Lutterzand. We passeren een weide met koeien die nieuwsgierig met ons meelopen. De vele vliegen op de neus hinderen blijkbaar niet. Overal in de berm groeien mooie paarse bloemen.

We volgen het pad langs de Dinkel en Buddy vermaakt zich prima in het ondiepe maar wel snel stromende water. Er zijn voor hem ook genoeg speelmaatjes te vinden.

Tegen een uur of vier zijn we weer terug bij de camper. Buddy komt er achter dat hij wel erg veel energie heeft gebruikt en hij zoekt een schaduwplekje onder de camper op om even een tukkie te doen. Wij genieten in tussen van een heerlijk koud biertje.

Na het avondeten nog weer even met Buddy naar het Lutterzand. Ook in de avond zijn er nog voldoende mensen in en om het water.

Morgen pakken we de fiets en gaan we een groter deel van Twente of Duitsland verkennen.

Tot morgen

Gisteravond nog lang buiten kunnen zitten. De warmte van de dag bleef lang hangen. Wat opvalt is het gebrek aan muggen. Aan De Horst kon je bijna niet buiten zitten zonder brandende citroenkaars. Hier op de camping is het een zeldzaamheid als je er één ziet.

Vannacht dus lekker kunnen doorslapen en dat hebben we vol gehouden tot na 09:00. Daarna met Buddy wandelen, lekker douchen, ontbijten en vervolgens op de fiets voor een tocht door het Vechtdal. Bij het eerste fietsknooppuntenbord dat we tegenkomen stippelen we een route uit waarbij we langs en/of door Dalfsen, Vilsteren en Varsen rijden. Bij de stuw van Vilsteren verlaten net drie pleziervaartuigen de handbediende sluis. Volgens de sluiswachter is het openen en sluiten van de sluisdeuren behoorlijk zwaar werk.

Her en der grazen in de ruige natuurweiden grote grazers. Ze storen zich daarbij niet aan de reigers en ooievaars die tussen hen door paraderen.

Er zijn ook veel stukken land waar de natuur zijn gang kan gaan. Daar profiteren onder andere de wilde bloemen van. Zij zorgen voor kleurrijke weides.

Vandaag slechts 27 kilometer op de teller, maar wel een prachtige tocht gefietst. Als je eens in de buurt van Vechtdal komt is een fietstocht dan ook aan te bevelen.

Morgen zit ons korte uitstapje er weer op. We gaan vast nog wel vaker het Vechtdal opzoeken. Zoveel moois en zo dicht bij huis, dat laat je niet links liggen.

Tot de volgende keer.

We hebben bedacht om voordat de grote drukte op de campings begint nog even een paar dagen naar de camping te gaan. Niet een verre reis maar gewoon even van huis zijn. De keuze viel al snel op camping De Hoogen Kamp in het Vechtdal nabij Ommen. Op deze gemoedelijke camping hebben we in het verleden wel een paar keer eerder gestaan. Een prima locatie als uitvalsbasis voor fiets- of wandeltochten.

Het is rond het middaguur als we het terrein van de camping oprijden. Vooraf hebben we nog een stop gemaakt bij Mohocar caravans in Ommen. Het klepje van onze elektriciteitsaansluiting wilde niet meer sluiten en wapperde vrolijk in de rijwind. Nieuwe kleppen zat op voorraad waardoor het probleem snel was opgelost. Een prima plek op de camping was snel gevonden. Er is nu nog ruimte genoeg.

Na een broodje hamburger uit de camperkeuken pakken we de fietsen voor een tochtje in de omgeving. Bij het eerste fietsknooppuntenbord dat we vinden stippelen we een route uit. Er staat wat wind maar het is heerlijk weer voor een fietstochtje. Het Vechtdal is sowieso een prachtig gebied om door te fietsen. Naast de Vecht is het vooral het grote aantal ooievaars die in groepen de weilanden bevolken. Ook zweven er opvallend vaak roofvogels over het gebied.

We maken er niet een lange tocht van en met ca. 27 kilometer op de teller rijden we de camping weer op.

Morgen trappen we de fietsen weer aan voor een wat langere fietstocht.

Tot morgen

Voor deze morgen was regen voorspeld en als we wakker worden horen we aan het getik op het dak dat die voorspelling is uitgekomen. We brengen dan ook het eerste deel van de ochtend door in de camper. Na het ontbijt en wat later de koffie is het weer voldoende opgeknapt voor een strandwandeling. Het is vanaf de camping een half uur lopen naar strandslag Seinpost en daarna nog een stuk door de duinen naar het strand. Onderweg veel door de wind misvormde bomen die typerend zijn voor een duinlandschap. Buddy vindt er een mooie plek om te poseren.

Bij strandpaviljoen Vos lopen we het strand op. We lopen eerst naar het noorden. Het waait behoorlijk en opgestuwd door windkracht 6 uit het westen rollen er hoge golven richting het strand waar ze in een bruisende branding op de kust hun einde vinden. Op zee nog een vissersboot die zich een weg baant door de hoge golven. Je moet wel echte zeebenen hebben je met dit weer aan dek moet werken.

En dan gaat het mis met de sandaal van Harm. De voorste band komt los bij de zool en op die manier is het niet mogelijk om er nog langer op te lopen. Nu is lopen op blote voeten op het strand niet zo erg, maar terug naar de camping is wel een eind over de weg en verharde paden. We besluiten over het strand naar Callantsoog te lopen op zoek naar vervangend schoeisel. De eerste winkel die we bezoeken heeft een paar namaak Crocs voor acht euro. In ieder geval weer wat aan de voeten. Wat verder op het winkelplein vinden we een paar “leren” slippers die zorgen voor een betere oplossing. Probleem opgelost en weer vrolijk op weg terug naar de camping. Voor we het dorp uit zijn komen we nog langs een fietsenverhuur. Voor de zaak een mooi tafereel. Een half in het gele zand ingegraven fiets omringt door helmgras met daarbij een bordje “pas op drijfzand”. Hiermee brengt hij zijn bedrijf op een ludieke manier onder de aandacht.

Na het avondeten nog een stukje lopen met Buddy. Achter de camping vinden we nog een enorm bollenveld waarbij de bloemen nog niet verwijderd zijn. Geen idee wat voor bloemen het zijn. Geeft niet, het is in ieder geval een mooi kleurrijk gezicht.

Morgen rijden we naar huis waar we, zonder onverwachte gebeurtenissen, net na de middag hopen aan te komen.

Volgende dagverslag bij onze volgende trip. Iedere lezer bedankt.

Een blik buiten de camper zegt deze morgen genoeg. Het is bewolkt en er staat een stevige wind. Volgens de voorspelling zal de temperatuur vandaag niet ver boven de 20 graden stijgen. De wind kunnen we wel missen maar wat lagere temperaturen is best prettig na de hittegolf van de laatste dagen. Geen reden om er niet met de fiets op uit te trekken.

Na het ontbijt stoppen we Buddy in de hondenkar, schuiven we de opgeladen accu’s in de fietsen en vertrekken we richting Callantsoog. We weten dat daar een fietsknooppunt is en vandaar stippelen we wel een route voor vandaag uit.

Het knooppunt in Callantsoog is snel gevonden. We stippelen een route uit en met de telefoon vol opgeslagen knooppunten gaan we op pad. We fietsen iets naar het zuiden maar vooral naar het oosten het binnenland in. In deze streek worden veel bloembollen verbouwd. Jammer genoeg geen bloeiende bollenvelden. De bloemen zijn inmiddels allemaal verwijderd (gekopt). We zien ook overeenkomsten met Zeeland. Hier zijn ook wegen met hoge begroeiing aan beide zijden, een prachtig herstelde windmolen en we stoppen even bij een mooie wetering met kraak helder water. Op een paar eenden na is er jammer genoeg weinig leven in het water te ontdekken.

We volgen de knooppunten verder. Inmiddels is de koers verlegt meer naar het noorden. Tussen Anna Paulowna en Julianadorp steken we met een pontje het Noord Hollands kanaal over en gaan nu weer richting de kust. Vanaf Julianadorp aan Zee fietsen we langs de kust weer naar het zuiden. Over de hoge duinen en langs diepe duinpannen.

Bij Grote Keten komen we langs het Botgat. De plek waar tijdens de februaristorm van 1953 het hoog opgekomen water door een duiker het achterland in liep. Door de inzet van veel mensen en zandzakken is een ernstige overstroming voorkomen. Na enkele dagen was het overtollige water weer afgevoerd.

Vanaf een hoog punt een mooi vergezicht op de duinen met op de voorgrond de wilde grazers die de begroeiing in toom houden

Tegen een uur of drie waren we terug bij de camping. Het was weer een mooie tocht.

Tot morgen

Vandaag ook weer een erg warme dag. Wij vertrekken rond half elf van camping De Koehoorn richting het dik tweehonderd kilometer noordelijker Callantsoog.

Het eerste deel van de tocht verloopt wat moeizaam. Door Zeeland rijdt je van rotonde naar stoplicht en vervolgens van stoplicht naar rotonde. We leggen ons er maar bij neer. Zeeland heeft nu eenmaal betere waterwegen dan autowegen.

Rond half drie melden we ons bij de camping en onze plek is snel gevonden. Nadat we ons geïnstalleerd hebben brengen we het grootste deel in de schaduw van de luifel door. Het is vandaag gewoon te warm om nog iets te ondernemen.

We hebben een reservering bij het restaurant van de camping op kwart over zes. Wij zijn op tijd en er is een gereserveerde tafel beschikbaar. Ook de drankjes en het broodje vooraf wordt vlot geserveerd. Daarna ging het mis. Door de vele klanten bij het restaurant en door de vele afhaalbestellingen was de keuken zwaar overbelast. Resultaat daarvan waren wachttijden van meer dan een uur en ontevreden mopperende klanten. We kregen medelijden met de aardige serveerster die alle verwijten telkens moest aanhoren. Zij had dat zeker niet verdient.

Uiteindelijk werd onze maaltijd geserveerd en hebben we heerlijk gegeten. De kwaliteit van het eten had niet geleden onder de werkdruk. Wat later dan de bedoeling konden we met volle buiken vertrekken. Bij het vertrek hebben we alleen de serveerster een fooi in contanten gegeven. Die moet ze mooi voor zich zelf houden en zeker niet delen met haar baas.

Na het eten nog een rondje met Buddy gelopen door het naast de camping gelegen stukje bos en wilde natuur. Klein, maar wel leuk wandelen daar.

Morgen willen we gaan fietsen. Ook hier kennen ze fietsknooppunten dus we stellen wel een mooie route samen.

Tot morgen

De weermannen en vrouwen voorspelden voor vandaag een bloedhete dag en dat is het ook geworden. De zon schijnt fel boven het Zeeuwse land en verstandige mensen brengen de dag door in de schaduw met voldoende drinken om tenminste het zweten te compenseren.

Wij behoren denk ik niet bij de verstandige mensen en stappen op de fiets voor een tocht naar Westkapelle. Onderweg passeren we een aantal velden met prachtig bloeiende bloemen. Wat een vrolijk gezicht tussen alle korenvelden.

Eenmaal in Westkapelle is het lekker vanaf de dijk kijken naar de grote zeeschepen en kleine vaartuigen op de Schelde die van of naar de havens van Vlissingen of Antwerpen komen en gaan of naar één van de vele jachthavens. De Schelde is een druk bevaren water. De loodsboten varen af en aan om loodsen aan of van boord te brengen of halen. De loodsen hebben de taak het scheepsverkeer veilig door de diepe vaargeulen te sturen. Zowel de Nederlandse als de Belgische loodsen vertrekken uit de oude zeehaven van Vlissingen. Deze haven is de oudste zeehaven van Nederland. Een paar kilometer stroomopwaarts is de zeehaven van Vlissingen. Wat grootte betreft maar een kleintje in vergelijk met Rotterdam, maar het beslaat toch een geweldig oppervlak.

Op de dijk bij Westkapelle is nog veel te zien wat herinnerd aan de zware gevechten die daar tijdens de tweede wereldoorlog plaatsvonden.

Buddy heeft helemaal geen aandacht voor al die oude spullen. Hij wordt pas blij als hij op het strand stiekem lekker los mag spelen.

Hij heeft er geen weet van dat wij later door een strandwacht werden aangesproken dat hij eigenlijk niet los mag op het strand. Heel erg vond hij het ook niet want we waren op een stuk strand met nauwelijks andere bezoekers. Tussen de regels door begrepen we wel dat hij het zelf eigenlijk niet erg vond, maar dat hij als strandwacht er nou eenmaal wat van moest zeggen.

Morgen vertrekken we uit Zeeland maar we blijven wel bij de kust. We hebben een plekje bij Camping De Nollen bij Callantsoog besproken. Dat wordt dus een flink stuk rijden met de ramen open 🙂

Tot morgen

Het is vandaag al de 20e dag dat wij van huis zijn en we vermaken ons nog elke dag. Het mooie weer helpt natuurlijk ook. Ook vandaag boven Zeeland weer een strakke blauwe lucht. De iets in kracht toegenomen wind zorgt voor een prettige verkoeling.

Vandaag staat een bezoek aan Vlissingen op het programma. Het doel is om via het binnenland naar Vlissingen te fietsen en na het bezoek langs de kust terug richting camping die overigens in het gehucht Mariekerke ligt.

Onderweg naar Vlissingen is er genoeg te zien. We passeren meerdere molens en ook de scheve kerktoren van Meliskerke is zeker waard om vast te leggen.

In Vlissingen in op het water en in de stad ook van alles te zien. Op het water is het een komen en gaan van grote en kleine schepen. Daar tussendoor moet de veerpont naar Breskens een veilige weg zien te vinden. De diepe vaargeul richting de zee loopt bij Vlissingen vlak langs de kust. Ook de activiteiten van de loodsen zijn het bekijken waard. De kleine bootjes vertrekken uit de oude haven. Dit is gelijk de oudste zeehaven van Nederland. Het is een mooi gezicht om te zien hoe behendig de loodsen met hun boten manoeuvreren. Voor een leek lijkt het onmogelijk om de boor in de haven te keren. Voor de loodsen is het geen probleem. Met aan voor en achterzijde een halve meter ruimte lukt het toch elke keer zonder de kant te raken.

Ook vaart er op de schelde een bootje met een installatie achter op het dek. Geen idee wat het is en wat ze er mee kunnen. Wie een idee heeft mag het zeggen.

Natuurlijk is er in Vlissingen meer te zien dan alleen de actie op zee. Het standbeeld van Michiel Adriaanszoon de Ruyter die uitkijkt over de Schelde mag je niet missen. Net zo min als de molen die iets verderop op de dijk staat.

We lopen door de stad terug naar onze fietsen. We komen nog langs een heel grote muurschildering met een bijzondere uitvoering van wat onmiskenbaar een vogel is. Boven de huizen torent wel een heel fraai gevormde kerktoren uit.

Rond half zes waren we terug op de camping. Na het eten een stukje wandelen met Buddy. Daarna nemen we hem mee langs de stallen. Aan kippen is hij inmiddels gewend. Koeien met hun grote natte neuzen zijn vindt hij nog wel heel spannend. Morgen, voor de gewenning, nog maar eens met hem naar de koeien.

Tot morgen