Harm en Hilma d'r op uut

De weersverwachting voor vandaag is prima. Droog, af en toe zon, weinig wind en een graad of 10. Prima weer voor een wandeling. Tijdens de Fjoertoer kwamen we in het donker door Heiloo. We vonden het daar mooi en dat was de aanleiding om vandaag naar Heiloo te reizen. Bij het station starten volgen internet een vijftal wandelroutes. Bij aankomst bleek onze eerste keuze, de paarse route, verboden voor honden. Het enige alternatief met een beetje kilometers bleek de oranje route te zijn. Het was even zoeken naar de eerste oranje pijl en dat had al een teken moeten zijn. De route bleek een ramp. Telkens kwam je bij kruisingen en afslagen zonder enige aanwijzing over het vervolg. Dan was het zoeken naar een volgende pijl. Het enige vermeldenswaardige was een dierenweide. Daarna hebben we geen bruikbare aanwijzing meer gevonden. Wat een aanfluiting. Teleurgesteld zijn we terug naar de auto gelopen.

Aan de blauwe lijn is te zien dat we vooral veel gezocht hebben.

We besluiten naar Bergen aan Zee te rijden. Vanaf daar starten we op het strand en lopen richting Egmond om naar een kilometer of vier via de duinen terug te lopen. Het is heerlijk rustig op het strand en de zon die door de wolken schijnt zorgt voor een mooi lichteffect. In de verte zijn de schoorstenen en rookpluimen van Tatra in IJmuiden goed te zien. Vlak onder de kust is de UK 80 aan het vissen. Aanvankelijk denken wij op garnalen. Als we dichter bij komen denken we dat hij, gezien de snelheid, het ook wel een voorzien kan hebben op de vele wijting die momenteel vlak onder de kust aanwezig is. In de verte zien we ook een tweede vissersboot vlak bij het strand.

Ook in de duinen is het goed vertoeven. Het grillige duinlandschap met hoge pieken, diepe dellen en hier en daar een duinmeertje is in alle jaargetijden prachtig. Onderweg komen we langs een groep paarden die de taak hebben om de begroeiing kort te houden. Geenszins onder de indruk van onze aanwezigheid gaan ze gewoon door met hun werk.

Weer aangekomen bij de auto gaan we snel terug naar ons huisje. We zijn nog vroeg genoeg om de wedstrijd van Nederland tegen Qatar te zien.

Morgen wordt een reis- en feestdag. Bertie wordt 65 en wij hebben beloofd om dit mee te vieren in Kamperveen. Dat wordt twee keer twee uurtjes rijden. Gezien de mijlpaal hebben we het er graag voor over.

Tot morgen

Vannacht allebei heerlijk geslapen en ook Sem kwam ons deze keer niet storen. Toen we onder de dekbedden vandaan kropen was het dan ook al bijna negen uur. Tijdens het ochtendrondje met Sem bleek het weer erg mee te vallen. Het was niet helemaal droog maar de voorspelde hoeveelheid regen leek niet te vallen.

Gisteravond hebben we besloten om naar Bergen te gaan. We kennen Bergen aan Zee als onze broekzak, maar door Bergen zijn we eigenlijk alleen maar eens door gereden. Na een ochtend rustig aan doen vertrekken we na een heel bescheiden lunch naar Bergen. Het weer is inmiddels nog verder opgeknapt en af en toe komt de zon door de steeds dunner wordende wolkenlaag heen.

Het ruime centrum van Bergen is zelfs op maandag heel gezellig en naast de gebruikelijke winkels tref je er ook heel veel kleinere winkeltjes van uiteenlopende aard. Natuurlijk is er ook meer dan genoeg horeca te vinden. De drie uur parkeertijd die we hadden gekocht zijn we ook helemaal nodig voor een rondgang door het hele centrum.

Erg veel mooie gebouwen om te fotograferen hebben we niet gevonden. Een prachtig mooie gevel werd ontsiert door een grote reclameposter en viel daardoor af. Wat overbleef was de grote Ruïnekerk.  Deze oorspronkelijk gotische kerk is gebouwd in de veertiende eeuw. Na het “Bloedwonder” van 1422 werd de kerk ook een bedevaartkerk. In 1574 werd de kerk door Geuzen verwoest. Hij werd slechts gedeeltelijk hersteld en in gebruik genomen door een Protestante gemeente. De ruïneresten konden in 1867 van de sloop worden gered en staan nu nog fier overeind. 

Vanaf Bergen rijden we naar Alkmaar om de Ranzijn te bezoeken. De Ranzijn is een enorm grote combinatie van tuincentrum, dieren- en boerenwinkel. Het assortiment is enorm en wat vooral is opgevallen dat in de boerenwinkel streekproducten vanuit het hele land worden verkocht. Ook hier dus veel te zien en het dan ook al bijna donker als we terugrijden naar tante Beppie waar we de avond met de tv en/of een goed boek rustig gaan doorbrengen.

Morgen gaan we met Sem wandelen in en rond Heiloo

Tot Morgen

26 november, de dag na de wandeling, blijven we wat langer in bed dan gebruikelijk. We vinden dat we dat wel hebben verdiend. Sem heeft ook last van stijve spieren en staat niet bepaald te trappelen om te beginnen aan het ommetje in de ochtend. Na de verplichte plas wil hij het liefst zo snel mogelijk naar het huisje terug. Na het ontbijt besluiten we om de beentjes maar eens even los te lopen tijden een strandwandeling. Ondanks de straffe westenwind is het goed toeven op het strand. Sem heeft inmiddels ook weer wat meer energie en we vermaken ons best. Na de wandeling zoeken we de Vissuper maar weer op voor een paar heerlijke broodjes.

Vervolgens terug naar het huisje om de komst van Han, Ester en Gerben af te wachten. Tegen half drie is iedereen bij “Tante Beppie” aangekomen en al vlot is de bagage opgeruimd. Tijd voor een snel bezoek aan Hotel Zuiderduin om de caps en sleutelkoorden op te halen. Weer terug bij het huisje zijn Gerben, Han en Ester druk met de voorbereidingen voor hun tocht van 16 kilometer. Hun starttijd is om 10 voor vijf. We lopen nog even een stuk met ze mee tot aan de winkelstraat. Daarna gaan wij terug naar het huisje waar een pan goed gevulde snert op ons wacht. We hebben afgesproken dat wij na de finish op een terras in Egmond op de wandelaars wachten om ze te verwelkomen met een drankje. Onverwacht krijgen we om kwart voor acht het bericht dat ze nog 2,5 kilometer moeten. Ze hebben dus flink doorgelopen. Wij haasten ons naar het centrum. Jammer genoeg zijn alle tafels op de verwarmde terrassen bezet. Wel vinden we een mooie grote tafel bij het raam in restaurant Vis aan Zee. Vandaar hebben we ook goed zicht op de langskomende wandelaars. Rond half negen schuiven ze bij ons aan tafel aan en genieten we gezamenlijk van een heerlijk bokje op de geleverde prestatie. Daarna de in het huisje de wandelschoenen uit en het werd nog heel gezellig tot aan de kleine uurtjes.

27 november genieten we met ons vijven van een uitgebreid ontbijt. Het heeft nog flink geregend in de nacht en het miezert nog steeds. Toch besluiten we om met z’n allen naar het strand te gaan. Het is best druk op het strand. Vooral veel vissers die bezig zijn met een wedstrijd. Jammer genoeg zijn de vangsten niet heel erg goed. Ongemerkt hebben we toch al snel geschat 3,5 kilometer over het strand gelopen. We besluiten  de eerst volgende strandopgang  te gebruiken om door de duinen terug te lopen. Bij de visboer allemaal een bak kibbeling en dan terug naar het huisje.

Han, Ester en Gerben pakken vervolgens hun spullen weer in de auto en vertrekken weer naar hun huizen. Wij vullen de rest van de dag met slenteren door de winkelstraat en met een boek luieren op de bank.

De weersverwachting voor morgen is niet al te best, maar we vinden vast wel wat om ons te vermaken

Tot morgen.

Vanochtend eerst rustig uitgeslapen, daarna de bagage in de auto gepakt en vervolgens op weg naar Egmond. We kiezen voor de route via de dam Lelystad – Enkhuizen. Achter af misschien niet de beste keuze. We krijgen op meerdere plekken te maken met wegwerkzaamheden en oponthoud door een op de weg rijdende tractor. Het is kwart over twaalf als we eindelijk de Opel in Egmond parkeren. Traditioneel bezoek we eerst visrestaurant de Vissuper waar we genieten van een echte lekkerbek op basis van kabeljauw. Het is weer heerlijk en de Vissuper is een beetje thuiskomen.

Nog even snel door de winkelstraat en dan op naar ons huisje (tante Beppie). Als onze spullen hun plek hebben gevonden gaan we voor de eerste keer op weg naar Hotel Zuiderduin voor de cap en het sleutelkoord. Terug in het huisje pakken we onze rugtassen in en kleden we ons op de verwachte kilte in de avond. Even een poosje rust en dan om vier uur weer naar het hotel voor de start van de 20 kilometer om 16:20.

Het werd weer een mooie tocht. Er was weer veel te zien dit jaar. Hieronder in foto’s een overzicht van wat er zoal te zien was.

Vandaag kwamen Han, Ester en Gerben naar Egmond. Zij lopen vanavond de 16 kilometer en blijven vannacht bij ons slapen. Hopelijk genieten zij net zoveel als wij

Ter gelegenheid van ons 40 jarig huwelijk kregen we van onze kinderen een vlucht met een luchtballon aangeboden. Een prachtig cadeau en 6 oktober waren de weersomstandigheden gunstig om te gaan vliegen. Met een lichte kriebel in de buik vertrekken we naar Dedemsvaart vanwaar we zullen starten. Tegen kwart over vijf komen we aan op het veld aan de Stegerensallee. De ballonvaanvaarder (piloot Wim) is ook net aangekomen met twee assistenten (Wim 2 en Erik) Na een eerste kennismaking worden we gelijk aan het werk gezet. De ballon moet worden uitgerold en gevuld met lucht.

Even voor zessen is de ballon gevuld en kan de reis, met dan nog onbekende bestemming beginnen. Alja, Stan en Koen kijken toe hoe wij richting de wolken vertrekken.

Het is een prachtige tocht over grotendeels bekend terrein. Wat fijn om geluidloos door de lucht te zweven. De lucht is helder en we kunnen ver kijken. Opvallend is ook hoe duidelijk geluiden vanaf de grond doorkomen. De reis gaat van Dedemsvaart langs Lutten, Slagharen, de Krim en eindigt tot slot in een weiland bij Dalen. Overal mooie herkenningspunten zoals de toren van Lutten, het Ponypark in Slagharen en de vloeivelden van de oude aardappelfabriek in De Krim. Vanuit de ballon is het ook goed wild spotten. We zien regelmatig hazen en ook een paar reeën   rennen lange tijd voor ons uit. Om over vliegende zwanen te vliegen is ook een vreemde gewaarwording. Hieronder in foto’s een impressie van de vlucht.

Uiteindelijk landen we in Dalen in een groot weiland achter de boerderij

De impact van de landing valt erg mee. We blijven nog enige tijd rechtop staan, maar later trekt de wind de mand toch om. Daarna moeten we weer aan de slag om de lucht uit de ballon te krijgen en alles weer netjes in te pakken

Als alles is ingepakt wordt de geslaagde reis gevierd met een glas champagne. Als je je eerste reis met een luchtballon hebt voltooid wordt je in de adelstand verheven. Na een korte plechtigheid gaan wij verder door het leven met de titel Baron en Barones “Van Dedemsvaart tot Dalen”

Al met al een prachtige avond en een herinnering om nooit te vergeten.

Na een nogal volle dag gisteren zijn wij van plan om het vandaag wat rustiger aan te doen. Het plan is om vandaag in het noord/oostelijk deel van de Groote Peel te gaan wandelen. Om bij het door ons uitgezochte startpunt te komen pakken we de fiets. Een klein half uurtje later arriveren we aan de noordkant van het gebied. Het zonnetje straalt hoog boven ons en de lucht is blauw met hier en daar de typisch Hollandse schapenwolkjes. Prima weer om te wandelen en zelfs Sem heeft er zin in.

Ook in dit deel van De Peel is het fijn om te wandelen. In het landschap is voldoende te zien. Ook hier weer veel grote grazers die moeten helpen om de hei schoon te houden. Dat lukt niet overal. We komen ook langs een stuk waar hoge varens het terrein volledig hebben overgenomen

Verder is er veel te zien en te beleven. Gezien de sporen moet het gebied wel haast overbevolkt zijn met reeën die zich vandaag niet aan ons laten zien. Ook de wilde varkens hebben zo hun sporen achtergelaten. Boven de hei zien we regelmatig een buizerd zweven op zoek naar prooi. En Sem verstoort de middagrust van een mooi getekende fazant. De hei bloeit hier en daar nog en er is nog voldoende voorraad bessen voor de vogels beschikbaar.

Ook in dit deel van De Peel zijn weer veel vennen en vennetjes te vinden. Ondanks de recente regen zijn er nog vennen die helemaal droog staan.

Op de meest oostelijke punt van het gebied staat een degelijke hoge uitkijktoren. Harm klimt via 100 treden naar boven en wordt beloond met een schitterend uitzicht over het gebied.

Naast de toren bij het Turfstekerspad staan een paar prachtige houten beelden die die turfstekers uitbeelden. Duidelijk te zien dat er toen ook al werkers en koffiedrinkers waren.

Na een wandeling van ca. 12 kilometer zijn we weer terug bij de fietsen. Sem kan voor de terugreis weer genieten van zijn nieuwe fietskar. Terug bij de camper begint hij gelijk aan het uitrusten.

Morgen rijden we weer naar huis. We hadden al een camping bij Millingen aan de Rijn uitgezocht, maar de weersverwachting heeft ons anders doen besluiten. Voor morgen is de weersverwachting nog goed, maar voor zaterdag staat er flink wat regen verdeeld over de dag op het programma. Voor andere locaties in Nederland is de voorspelling nagenoeg gelijk. Voor ons voldoende reden om naar huis te rijden om vervolgens de rest van de vakantie leuke dingen te doen vanuit huis. Voor zaterdag staat alvast de camperbeurs in Hardenberg op het programma.

Tot Murrughe / Houdoe  ( we zitten op de grens van Limburg en Brabant )

Na een koude nacht is het in de ochtend al weer warm genoeg om buiten aan het ontbijt te gaan. We hebben grote plannen voor vandaag. Geïnspireerd door de mooie natuur die we gisteren in het Nationale park Groote Peel aantroffen willen we vandaag op de fiets naar het noorden langs de Maria- en de Deurnse Peel. Dan nog door naar het wat noordelijker gelegen Griendtsveen waar in het het voormalige ouderlijk huis een museum over Toon Kortooms is te bezoeken. Daarna weer terug via een andere route. In totaal ongeveer 65 kilometer.

Het wordt vandaag een tocht met de nodige tegenslag. We zijn nog maar net op gang als we bij een afgesloten weg aankomen die wel onderdeel is van onze knoopuntenroute. Normaal is er dan een omleidingsroute aangegeven, maar in Limburg doen ze daar blijkbaar niet aan. Omdat we wel een fietser over de afgesloten weg zien komen besluiten wij de gok maar te wagen. Aangekomen bij het werk is er voldoende ruimte voor fietsers om te passeren. Een bazig baasje verbiedt ons echter om door te rijden. Wel kan hij ons mondeling uitleggen waarlangs hoe we de route kunnen vervolgen. Een paar bordjes was handiger geweest.

Net naar Meijel raakt het wiel van de fietskar een uitstekend deel van een houten balk die het naast het fietspad gelegen bospad afsluit. Deze lichte botsing heeft grote gevolgen voor onze oude kar. De flexibele pees in de koppeling van de fietskar is gebroken en de kar zit alleen nog vast met een veer en het veiligheidskoord. Deze schade is terminaal. Hier kunnen we niet verder mee. Hilma vindt in Meijel de winkel Coolen en Pluijm, een winkel waar ze ook dierbenodigdheden verkopen. We bellen ze. Zij hebben alleen nog een kar voor kleine hondjes staan, maar geen probleem. Ze werken samen met Pets en Co uit Nederweert en daar willen ze wel even contact mee opnemen. In de hoop dat het goed komt fietsen we heel voorzichtig terug naar Meijel. Net als we daar aankomen worden we gebeld door de eigenaar van Pets en Co. Hij heeft wel een geschikte kar voor ons staan en, wat een service, is ook bereid om te zorgen dat hij zo snel mogelijk bij Coolen en Pluim wordt afgeleverd. Binnen een half uur is de nieuwe kar er. Dat ziet er goed uit en het aan de fiets monteren lijkt geen probleem. Snel betalen en weer op weg is de gedachte. Jammer genoeg kregen we de oude trekhaak niet los van de as. Met ook nog wat hulp van de fietsenmaker konden we met zo’n anderhalf uur vertraging onze tocht voortzetten. Uiteraard bedanken we nogmaals graag de medewerkers van Coolen en Pluim, Pet en Co en  fietsenmaker Ride Bike Santos Store.

Eigenlijk was vervolgens de tocht door de Maria- en Deurnse Peel ook niet wat we hadden gehoopt. We fietsen langs een kanaal tussen beide gebieden door maar kregen er nooit echt goed zicht op. Wat rest zijn enkele foto’s van het kanaal.

Wel heel leuk is het Toon Kortooms museum. De eigenaar vertelt enthousiast over het feit dat hij het huis had gekocht omdat de bijbehorende grond goed uitkwam voor de uitbreiding van zijn hoveniersbedrijf. Later bleek hem dat hij de woning had gekocht waar de jonge Toon is opgegroeid. Er bleek zoveel belangstelling voor deze woning te zijn dat men later besloot om in een deel een museum in te richten. We bekijken het museum en kopen ook nog een paar boeken.

De originele werkplek van Toon

Een schuur vol verveners gereedschap

Op het terrein rond het huis is nog een park ingericht met zaken die betrekking hebben op Toon Kortooms en de vervenerij. Jammer genoeg ontbrak het ons, door eerder oponthoud, aan tijd om daar uitvoerig rond te kijken. Een volgende keer dan maar.

Rap terug naar Ospel waar we in de nabij gelegen Dorpsherberg willen dineren. Jammer genoeg konden wij daar zonder reservering niet terecht. Zucht. Het was niet echt onze dag vandaag. We hebben besloten nog wel en nachtje langer op deze camping te blijven Gaan we morgen weer wandelen op de Groote Peel.

Tot Murughu

Vanmorgen lekker uitgeslapen en daarna rustig alles ingepakt voor het vertrek. Gisteren hebben we besloten om niet naar Poupehan te rijden en ook af te zien van het plan om via Duitsland terug naar het noorden te gaan. Zowel in Poupehan als in Monschau werden voor vandaag en de komende dagen temperaturen van 12 a 13 graden voorspeld. Voor Noord Limburg 17 a 18. Hierdoor was de keuze snel gemaakt.

Ons vertrek uit La Roche ging niet geheel onopgemerkt. We waren toch al niet zo tevreden over de camping. Met € 24,00 voor een camperplaats waren ze zeker niet goedkoop. Er was echter geen Wi-Fi, betalen met de pin was niet mogelijk, het terrein was drassig en op de paden stonden grote plassen, de wasmachine was stuk en zonder enige communicatie werd de helft van het sanitair gebouw  gesloten. Gisteren eind van de middag en de avond bleek de andere helft van het in het gebouw aanwezige sanitair ernstig vervuild en niet meer bruikbaar. Vanochtend was ook dat deel, weer zonder communicatie, afgesloten. De gasten moesten maar uitvinden dat er verderop op het terrein nog een sanitair voorziening was (geen plattegrond). Toen wij vanmorgen de pas voor de douches wilden inleveren voor de betaalde borg kon dit volgens de eigenaresse alleen op vertoon van het bonnetje. Dat was wel zo ongeveer de druppel die de emmer deed overlopen. We hebben aangegeven zeker niet op zoek te gaan naar het bonnetje en gewoon de 10 euro borg terug te willen. Verder hebben we even verteld wat we verder van hun camping vonden. De eigenaar van de camping verscheen ook ten tonele en verklaarde dat wij zeurders waren, dat alle gebreken voortkwamen uit overmacht en zij nergens wat aan konden doen omdat de gasten niet eerder geklaagd hadden over de ongemakken. De eigenaresse van de camping had ons inmiddels wel de borg betaald en nagescholden door de campingbaas zijn wij begonnen aan onze reis naar Ospel. We schrijven en publiceren nog wel een keer een goede recensie over camping L’Ourthe.

De reis naar Ospel verliep voorspoedig en al snel hadden we een plekje gevonden op de netjes onderhouden camping. Inschrijven was zo geregeld en er was nog meer dan voldoende middag over om wat te ondernemen.

We besloten met de fiets naar het op drie kilometer afstand gelegen Nationaal Park De Groote Peel te gaan. We parkeren de fietsen bij bezoekerscentrum De Pelen. Hier beginnen een aantal uitgezette wandelroutes, maar er staat ook een kaart met daarop de wandelknooppunten. We plannen zelf een route van ongeveer 10 kilometer en hopen maar dat Sem daar ook zin in heeft.

Het weer is prachtig en het landschap is afwisselend en prachtig. In één van de door vervening ontstane meertjes verzamelen zich steeds meer ganzen. Blijkbaar in voorbereiding op hun vlucht naar het overwinteringsoord. De wandelpaden zijn prima. Het is echt genieten vandaag.

Overal in het gebied komen we grote

en wat minder grote grazers tegen.

Ook komen we op een zandpad dit jonge slangetje tegen. Wie weet wat het is mag het zeggen.

Bij Staatsbosbeheer werken gelukkig ook mensen met humor. Onderstaande bord kwamen we langs de weg bij het bezoekerscentrum tegen.

Tot murruguh

Vandaag eindelijk weer een dag met (bijna) geen regen. We gaan natuurpark “Le Parc a Gibier” bezoeken. Een wildpark waar onder andere voor een roedel wolven een groot stuk bos beschikbaar is. Er is echter nog veel meer te zien. Te veel om te beschrijven. Daarom in willekeurige volgorde foto’s van de beestenbende.

In de bossen rond La Roche is zeker niet al het wild opgesloten in het wildpark. Langs de steile weg naar het park zijn overal de sporen van de wilde varkens te vinden.

Terug in La Roche nog enkele foto’s uit het dorp. De kasteel ruïne op de helling boven het dorp, een terras met een omheining in de vorm van een Vikingschip en op een plein een Shermantank ter nagedachtenis aan het Ardennen offensief in de tweede wereldoorlog

Morgen trekken we weer verder. Oorspronkelijk was het plan om naar Duitsland te rijden. De verwachtte temperaturen liggen daar echter vijf graden lager dan in Nederland. Onze bestemming voor morgen is dan ook het Limburgse Ospel gelegen aan de rand van De Peel.

Au revoir

Als we wakker worden tikt de regen nog op het dak van de camper. Het zijn voorlopig wel de laatste stuiptrekkingen want daarna wordt het al snel droog. We lopen met Sem nog even naar de Supermarkt voor een paar vers gebakken broodjes. Tevergeefs. In Aywaille zijn alle winkels gesloten. Gelukkig biedt onze diepvries uitkomst.

Na het ontbijt is het inpakken en wegwezen. Uiteindelijk willen we naar La Roche, maar ons eerste doel zijn de watervallen van Coo. In dit deel van de Ardennen zijn de heuvels hoog en de wegen steil, smal en bochtig. We doen het kalm aan zodat we onderweg ook nog kunnen genieten van het prachtige landschap. Een groot uitgevallen buizerd vliegt in een dom moment bijna tegen de voorruit van de camper. Op het laatste moment weet hij zijn koers te corrigeren.

Het is nog niet heel druk in Coo als we daar aankomen. Als we de parkeerplaats oprijden worden we door een parkeerwachter gewezen op de grotere parkeervakken speciaal voor campers. Het zijn inderdaad mooie grote plekken. De watervallen vinden is geen enkel probleem. Zodra je uitstapt hoor je het water al razen.  Het is een machtig gezicht al dat water wat gesplitst door een stenen brugpijler via twee stromen naar beneden valt. Boven de grootste en wildste stroom hangt een nevel van kleine waterdruppeltjes. Nu we er toch zijn nemen we de tijd om de watervallen van alle kanten de bekijken. Wij vinden het prachtig.

 

De bruggen in Coo waar al dit water onderdoor stroomt zijn prachtig versiert met bloembakken. De uitbundige kleuren komen mooi uit tegen het grijs van de stenen boogbruggen. Langs de oever valt het schattige kleine kerkje op. Een mooi kerkje, maar niet helemaal bij de tijd. Het was zeker geen vijf uur. Sem overziet het geheel vorstelijk gezeten op een gemetseld muurtje  langs de oever.

Vanaf Coo gaan we op weg naar La Roche. Via een niet al te steile, maar wel heel lange klim stoppen we in de buurt van Villettes bij een uitkijkpunt op 440 meter. Het is vandaag niet al te heiig en we kunnen ver over het glooiende landschap kijken.

Vanaf La Roche moeten we de laatste 800 meter over een wel heel smal weggetje met de camper. Het past, maar we zitten met kromme tenen want een tegenligger kunnen we hier niet gebruiken. Boven gekomen blijkt dat we niet goed hebben opgelet. Het was een eenrichtingsweg. Een meter of 10 hoger ligt nog een soortgelijk weggetje dat weer uitkomt in La Roche. Het is niet erg druk op deze camping en we vinden al snel een plekje. Jammer genoeg niet direct aan de rivier L’Ourthe maar die laatste 20 meter kunnen we wel lopen. Aan de oever treffen we een blauwe reiger. Ha. Hier zit vast vis

Na een korte verkenning van de camping lopen we terug naar La Roche. Ondanks dat de meeste winkels en minstens de helft van de horeca gesloten zijn is het er gezellig druk met toeristen. We ontdekken twee ambachtelijke slagerijen waar de etalages vol liggen met Ardenner hammen en prachtige gedroogde worsten in alle denkbare soorten. Voor het avondeten scoren we daar ook een aardappelschotel met spek kaas uien e.d. Het smaakte net zo goed als het er uit zag.

Opvallend was de combinatie van onderstaande borden. Als je de fietsroute wil volgen moet je de tijd wel goed in de gaten houden.

Morgen gaan we de wolven in het nabij gelegen wildpark opzoeken.

Au revoir