Harm en Hilma d'r op uut

Het is alweer zondag en ons weekendje weg vliegt voorbij. We waren vanmorgen al op tijd wakker. Harm had de telefoon meegenomen naar de slaapkaper zonder het geluid uit te zetten. Dat was niet zo handig want het berichtenverkeer kwam deze morgen al vroeg op gang. Sem vindt het allemaal prima, hij staat vrolijk te kwispelen. Het is mooi weer en hij wil er wel weer op uit.

Na het ontbijt zoeken we naar een bestemming voor deze dag. We besluiten te gaan wandelen in de Mariapeel bij Helenaveen. Het is een stukje rijden, maar het is een plek waar we nog niet eerder zijn geweest. Als we aankomen bij het vertrekpunt is het al druk op de parkeerplaats. Het mooie weer zorgt er voor dat veel mensen de natuur opzoeken.

Gewapend met een knooppuntenkaart trekken we het gebied in. De zon in het gezicht is wel lekker, maar de harde oosten wind zorgt voor een scherpe koud. Gelukkig wordt de wind ook regelmatig gebroken door de bomen en dan is het prima wandelweer.

Het veranderen van het landschap door vervening is ook in de Mariapeel doorgedrongen. Ook hier een hoog waterpeil en kansloos afstervende berken. Het hoge water heeft ook voordelen. Er zijn mooie grote vennen ontstaan waarin de blauwe lucht weerspiegeld.

Na een wandeling van negen kilometer zijn we terug bij de auto. We besluiten dat het wel genoeg is geweest voor vandaag en rijden terug naar ons huisje. We besluiten om eens te kijken  of we achter een muurtje en in de zon buiten kunnen zitten. Een half uurtje gaat het goed tot de wind steeds vaker even om het muurtje heen draait en de warmte telkens meeneemt. Dan maar op de bank.

Ons achtertuintje grenst aan een watergang waar natuurlijk ook eenden zwemmen. Hilma heeft inmiddels met wat oud brood al een paar nieuwe vrienden gemaakt.

Morgen moeten we om 10:00 uur vertrokken zijn van het park. Waarschijnlijk zoeken we onderweg nog wel een wandelplek op. Veel anders dan wandelen is er ook niet te doen.

Als we de gordijnen openen blijkt dat de zon de bewolking volledig heeft weggevaagd. Buiten fleurt alles er enorm van op en ook wij krijgen er energie van. Na het ontbijt trekken we er dus ook onmiddellijk op uit.  Eerste doel is Annemiek uit Weert waarvan we gisteravond, via marktplaats, een oud  kruidenkasje hebben gekocht. Na deze tussenstop op naar De Peel.

Ongeveer een jaar of 10 terug hebben we ook in De Peel gewandeld en toen zijn we vertrokken vanaf de Vossenberg. De wandeling hebben we nog uitgetekend op een kaart van het gebied. Vanwege de goede herinnering aan deze wandeling willen we hem vandaag kopiëren. Jammer genoeg gaat dit plan niet door. Het volgen van de oude route is niet mogelijk. Een groot deel van de route is afgezet in verband met het broedseizoen. Wat overblijft is een wandeling langs de rand van een heel mooi gebied. Echt jammer dat we er niet in mogen. Na ongeveer 5 kilometer keren we om en zoeken we de auto weer op.

Op naar het gesloten bezoekerscentrum van de Peel. Van daaruit starten ook verschillende wandelroutes. We kiezen een route van 6 kilometer. Gelukkig loopt deze route nog wel door een fraai stuk Peel

Grote stukken van De Peel zijn erg nat en op sommige plaatsen zijn de paden vervangen door lange bruggen. Deze bruggen zijn gemaakt van acaciahout en moeten 30 jaar bestand zijn tegen weer, wind en toeristen. Het komt niet direct door de regen dat het zo nat is in De Peel. Het grondwaterpeil is sterk verhoogd en men hoopt dat daardoor de vervening weer op gang zal komen. Wel is duidelijk dat de berken niet tegen zoveel water kunnen. Honderden zijn er inmiddels afgestorven.

Rond en in de omgeving van het bezoekerscentrum is een kettingzaag kunstenaar druk geweest. Overal zie je prachtige houten beelden van verschillende dieren.

 

Later vanavond nog maar eens zoeken naar een bestemming voor morgen. Er is natuur genoeg in de buurt, das dat gaat vast gelukken.

Tot Morgen

Als we de gordijnen openen blijkt dat de zon de bewolking volledig heeft weggevaagd. Buiten fleurt alles er enorm van op en ook wij krijgen er energie van. Na het ontbijt trekken we er dus ook onmiddellijk op uit.  Eerste doel is Annemiek uit Weert waarvan we gisteravond, via marktplaats, een oud  kruidenkasje hebben gekocht. Na deze tussenstop op naar De Peel.

Ongeveer een jaar of 10 terug hebben we ook in De Peel gewandeld en toen zijn we vertrokken vanaf de Vossenberg. De wandeling hebben we nog uitgetekend op een kaart van het gebied. Vanwege de goede herinnering aan deze wandeling willen we hem vandaag kopiëren. Jammer genoeg gaat dit plan niet door. Het volgen van de oude route is niet mogelijk. Een groot deel van de route is afgezet in verband met het broedseizoen. Wat overblijft is een wandeling langs de rand van een heel mooi gebied. Echt jammer dat we er niet in mogen. Na ongeveer 5 kilometer keren we om en zoeken we de auto weer op.

Op naar het gesloten bezoekerscentrum van de Peel. Van daaruit starten ook verschillende wandelroutes. We kiezen een route van 6 kilometer. Gelukkig loopt deze route nog wel door een fraai stuk Peel

Grote stukken van De Peel zijn erg nat en op sommige plaatsen zijn de paden vervangen door lange bruggen. Deze bruggen zijn gemaakt van acaciahout en moeten 30 jaar bestand zijn tegen weer, wind en toeristen. Het komt niet direct door de regen dat het zo nat is in De Peel. Het grondwaterpeil is sterk verhoogd en men hoopt dat daardoor de vervening weer op gang zal komen. Wel is duidelijk dat de berken niet tegen zoveel water kunnen. Honderden zijn er inmiddels afgestorven.

Rond en in de omgeving van het bezoekerscentrum is een kettingzaag kunstenaar druk geweest. Overal zie je prachtige houten beelden van verschillende dieren.

 

Later vanavond nog maar eens zoeken naar een bestemming voor morgen. Er is natuur genoeg in de buurt, das dat gaat vast gelukken.

Tot Morgen

Vanmorgen zijn wij tegen 10 uur vertrokken richting Weert voor een weekendje op Roompotpark Weerterbergen. Jammer genoeg is het zwembad en de horeca op het park gesloten vanwege het coronavirus, maar wij gaan lekker wandelen in de natuur en de kans op besmetting door anderen is daarbij erg klein. We mogen pas om drie uur in ons huisje, daarom hebben we gisteren een wandelroute uitgezocht bij Stramproy. Het gebied ligt bijna op onze route en is dicht bij Weert.

De uitgezochte wandelroute start bij vakantiepark en boshuis het Vosseven. We komen er tegen half één aan en gaan eerst even lunchen met onze meegebrachte broodjes. Vervolgens gaan we op pad. We ruilen nog wel onze uitgezochte route van 13,5 km in voor een kortere van ca. 9 km. Eigenlijk valt de wandeling en het gebied wat tegen. Het bos is heel rommelig en de wandelpaden zijn erg slecht. Wat wel leuk is zijn de vele wilde grazers. Zowel runderen als paarden zijn in verschillende kleuren ruim aanwezig.

Ook in een rommelig bos zijn de sporen van de lente inmiddels wel te vinden. Bloeiende struiken en uitlopend groen.

Een deel van de route gaat door een moerasgebied. De paden worden steeds slechter, maar we komen ook langs plekken waar bevers duidelijk actief zijn geweest. Hoewel sommige sporen vers zijn hebben we er geen één in levende lijve gezien. Het zijn flinke knagers die ook oude eiken niet sparen.

Na de wandeling is het nog maar een klein stukje naar de Weerterbergen. Het blijkt een mega groot vakantiepark waar het wel even zoeken is voor we onze bungalow gevonden hebben. Het onderkomen is wel wat gedateerd, maar voor ons meer dan voldoende. Langs de achtertuin loopt een watergang waarin we vanuit de tuin kunnen vissen. Gelukkig is er een hengel mee.

Als het weer een beetje meewerkt gaan we morgen waarschijnlijk werken in de Peel.

Tot morgen.

 

Heerlijk geslapen vannacht. Als we opstaan zijn de stijve spieren van gisteravond al weer een stuk bijgekomen. Het is een heerlijke dag om naar buiten te gaan en we zoeken dan ook al snel het strand op. Het is heel helder en als je goed op de foto kijkt kun je de bergen van de Engelse kust in de verte zien liggen. ( ). De zee is behoorlijk tot rust gekomen en het is geweldig toeven op het strand.

We sluiten de ochtendwandeling af met een bezoek aan onze favoriete visboer. Daarna snel naar ons huisje om op tijd te zijn voor de race van Max en nog negentien anderen. Na de race gaan we weer naar het strand. We lopen een eind over het strand richting het zuiden. De schemering zorgt voor prachtige luchten en boven ons prijkt een heldere maan

Morgen verlaten we het gezellige Egmond weer. IJs en weder dienende komen we er in 2020 zeker terug.

Het is heerlijk weer vandaag. De wind is gaan liggen en er schijnt een heerlijk zonnetje. Na de koffie lopen we over het strand naar de zuidkant van Egmond richting hotel Zuiderduin. De voorbereidingen voor de Fjoertoer zijn ook op het strand nog in volle gang. Sem kijkt hoopvol naar de grote schuimvlokken en kan niet begrijpen waarom ze niet over het strand waaien. Onderweg passeren we een, nog niet door de meeuwen opgemerkt, slachtoffer van de harde wind van gisteren. Op de foto lijkt hij groter dan dat hij in werkelijkheid is.

In hotel Zuiderduin halen we onze cap, model 2019, op. Er zijn ook mooie paarse fjoertoer truien te koop. We besluiten dat dit wel een heel leuk aandenken is.

Terug bij het huisje doen we het rustig aan. We kijken de kwalificatie voor de F1 en knopen wat verlichting aan onze rugzakken. Tegen half vijf een vroege maaltijd en dan op naar de start. We zitten in de startgroep van half zes. Met Sem hoeven we, vanwege het gedrang, echter niet in het starthok te wachten maar mogen we via een sluiproute direct van start. Om kwart over vijf gaan we op weg. Hieronder een foto-verslag van de wandeling en vooral een greep uit wat er onderweg zoal te zien was.

Projecties op een waterscherm

Boot van de KNRM

Sem is er wel klaar mee.

Deze morgen eerst maar eens wat langer blijven liggen. Uiteindelijk stappen we tegen negen uur, met nog wat rest griep onder de leden, uit bed. Gisteravond hebben we de meeste spulletjes al in de auto gepakt. Na het ontbijt en het inpakken van wat laatste zaken kunnen we vertrekken naar Egmond. De tocht verloopt prettig en voor ons gevoel ook snel. De zafira is heerlijk stil en we vermaken ons onderweg met het bestuderen en uitproberen van de vele knopjes en schakelaars. Vooral de adaptieve cruise control is een leuk speeltje. De auto remt netjes af wanneer je te dicht op een voorganger komt. Een enkele keer meldt hij trots dat een remingreep niet nodig was. Soort van schouderklopje aan hem zelf. Als er weer vrij baan is versnelt de auto zelf weer naar de ingestelde snelheid. In de buurt van Alkmaar hangt een diep donkere lucht. De zon tekent er een prachtige dubbele regenboog op. Echt een mooi gezicht.

Om kwart over twaalf komen we aan in het centrum van Egmond aan Zee. Sem weet precies waar hij is en kent ook de route naar de visboer. Hij neemt ons op sleeptouw en stiefelt zo bij de visboer naar binnen. Tijd voor een echte (kabeljauw) lekkerbek en een portie patat. Nog wat vissalades en gerookte sprotfilet mee voor het snaaien en op naar het strand.

De dikke jassen liggen nog in de auto en het blijkt behoorlijk koud te zijn op het strand. Er staat een stevige wind uit het noord-westen die de golven behoorlijk opzwiept en ook zorgt voor koude oren en handen bij ons.

Na een half uurtje houden we het voor gezien een zoeken we de warmte van “Tante Beppie” op. Het oude vissershuisje waar we al diverse malen gelogeerd hebben. Auto uitpakken en huisje inrichten is zo gepiept. De televisie in het huisje is aangesloten op de kabel van Ziggo. Hierdoor is het mogelijk om de uitzendingen van de formule 1 live te volgen te beginnen met de vrije training van vanmiddag. Als de uitzending is afgelopen gaan we weer naar het strand. Dit keer met iets dikkere jassen en handschoenen waarmee we beter beschermd zijn tegen de koud. De wind is inmiddels ook afgenomen en het is een mooie wandeling. Het licht weerspiegeld prachtig op het natte strand en het water.

Na het avondeten nog even een  rondje met Sem. Stukkie over het strand en door de winkelstraat terug. Het is er gezellig met al die volle terrassen. Op onderstaande foto is goed te zien dat er al een flink begin is gemaakt met de sfeerverlichting.

Morgen gaan we overdag lekker rustig aan doen met het oog op de negentien kilometer lopen in de avond. Spannend om te ervaren of de griep nog veel invloed heeft gehad op de conditie.

Tot morgen ( kan ook best wel laat worden. Dan is’t Tot overmorgen)

Het eerste wat we deze vakantie ‘s-morgens doen is de weersvoorspelling nakijken. Het veranderd zo snel dat de voorspelling van de vorige avond meestal achterhaald blijkt te zijn. Voor deze dag staat er niet veel goeds op het programma. Veel regen en zelfs buien met onweer en de hele dag windkracht 6. We laten ons niet ontmoedigen en na het ontbijt vertrekken we, met buienalarm als onze gids, wandelend over het strand richting Zoutelande.

Het is best leuk wandelen. We hebben de wind schuin achter en er schijnt zelfs een waterig zonnetje. Het is bijna eb en het brede zandstand is lekker hard. Sem heeft een geweldige dag. De wind is hard genoeg om weer volop schuimvlokken over het strand te blazen. Onze jachthond loopt er onvermoeibaar en luid keffend achteraan. Ook laat hij zich weer verleiden om een grote groep meeuwen op te jagen. De meeuwen spelen met hem door laag voor hem uit te vliegen en nemen hem honderden meters mee naar de duinen. We laten het rustig gaan. Op het bijna verlaten strand kan hem niks gebeuren en zowel de meeuwen als Sem hebben er plezier aan.

De wind zorgt ook voor hoge golven die tegen de palenrijen en op het strand uiteen slaan. Door de lage waterstand komen de schepen nu nog dichter onder de kust langsvaren. Je hebt het idee dat je er zo naar toe kan zwemmen. De show wordt gestolen door een loodsboot die met volle vaart door en over de golven schiet. Wat hebben die mensen een mooie baan met dit weer. Een regenboog kondigt een naderende bui aan. Net niet helemaal droog gebleven vluchten we een strandpaviljoen in voor een kop warme koffie

Na de bui lopen we weer richting Zoutelande. We treffen daar een eenzaam strandhuisje aan. Zou dit het strandhuis zijn waar Blof over zingt? We verlaten het strand aan de noordzijde van het dorp.

We wandelen door de hoofdstraat van Zoutelande weer richting Dishoek. Onderweg scoren we nog een portie kibbeling als lunch. De regen blijft voorlopig uit. We besluiten de hele terugweg achter de duinen te blijven. Op die manier hebben we de minste last van de wind. De fiets- en wandelpaden zijn goed te belopen en wij schieten lekker op. Onderweg struikelen we bijna over een egeltje die blijkbaar nog op zoek is naar een schuilplekje voor de komende regen. Ook komen we langs een hulstboom met prachtig rode bessen. Het duurt nog even tot de kerst, maar anders hadden we een paar overhangende takken gepikt.

We redden het net niet om in één keer droog de camper te bereiken. Met nog een klein kwartier te lopen staat de volgende bui op het punt om zijn water op ons te richten. Wij vinden een droog heenkomen onder de luifel van een restaurantje. Blijkt dat ze daar Grimbergen van het vat tappen. Heeel vervelend allemaal. .  Na twee Grimbergens geeft de bui het op en hij vertrekt weer achter de horizon. Wij lopen snel het laatste stukje terug naar de camper. 12 kilometer gelopen en droog gebleven. Hoera.

Sinds we terug zijn in de camper zijn er meer buien en zijn ze in hevigheid toegenomen. Af en toe valt er ook een klap onweer. Maakt ons niet meer zo veel uit. Morgen gaan we weer naar huis en dan zien we wel hoe het weer in Hasselt is.

Voor vandaag is een droge dag voorspeld en dat blijkt ook, op een enkele verdwaalde druppel in de morgen na, zo te zijn. Nu het weer het toe laat gaan we vandaag een stuk over het eiland fietsen. Op naar de receptie waar we twee fietsen en een hondenkar huren. Bij het sanitair gebouw hangt een kaart van de regio met daarop de fietsknooppunten aangegeven.

Wij kiezen knooppunten die ons van Dishoek via Zoutelande en Meliskerke naar Middelburg brengen. Vanaf Middelburg willen we langs het kanaal naar Oost Souburg en Vlissingen rijden en vandaar weer terug naar de camping.

Al snel bereiken we Zoutelande. Het is een typisch kustplaatsje en het wemelt er van de toeristen. We wandelen  door de winkelstraat die net als in alle kustplaatsjes bestaat uit een aaneenschakeling van terrassen, kledingzaken en souvenirwinkeltjes. We doen een rondje om de kerk en beklimmen de dijk die Zoutelande tegen het zeewater moet beschermen. Sem laten we nog een poosje uitrazen op het strand en dan gaan we verder op onze stalen rossen.

We komen over veel wegen die omzoomd zijn met zogenaamde mantelingen. Hoge heggen aan beide zijden van de weg die de weggebruiker moet beschermen tegen de wind. Typisch iets voor deze streek van het land.

Aangekomen in Middelburg parkeren we onze fietsen net buiten het centrum. Ook hier is goed te merken dat het vakantieseizoen in Nederland en Duitsland nog niet is afgesloten. Het is gezellig druk in de stad en de terrassen zijn goed gevuld. We zien weer vele fraaie bouwwerken waaronder het stadhuis.  Het stadhuis en de omringende panden zijn kunstig in een koperen maquette nagemaakt. Met een door twee paarden voortgetrokken kar maken we een rondrit door de oude stad.

In zeeland is men erg creatief met muurschilderingen. Deze duif zagen we in Middelburg

Hoewel Sem nog wel een lekkere kar had met echte vering wordt hij er niet echt gelukkig van. Hij rent liever een stuk naast de fiets

De fietstocht is in totaal 37 kilometer en iets voor vijven zijn we terug bij de camper waar een koud biertje op ons wacht. Na het eten wandelen we met Sem nog even naar de strandovergang. Vanaf de top van de duin kijken we over het water waar langzaam de schemering neerdaalt. Zoals altijd passeren nu ook weer de grote vrachtschepen op weg naar hun, voor ons, onbekende bestemming. Al met al een mooi en rustgevend gezicht. De vrachtschepen op de gladde zee, de boeien waarop de lichten aanspringen en aan de overkant de vele lichtjes van Zeeuws Vlaanderen en België.

Morgen leveren we de fietsen weer in en gaan we te voet weer op pad.

 

Tot morgen

Vandaag beginnen we maar met een kort gedicht. Inspiratie genoeg hier in Zeeland

Oktober

Soms zit het in Zeeland mee

Soms zit het in Zeeland tegen

Heel soms een oktober zon

Veelal een oktober regen

Kortom de weersverwachting voor vandaag belooft niet veel goeds. Er wordt ons een flinke hoeveelheid regen in het vooruitzicht gesteld door de verschillende weerdiensten. Als we naar buiten gaan blijkt het allemaal wel mee te vallen. Het is bewolkt, maar echt donkere wolken zijn nergens te vinden en er valt geen regen. We besluiten dan ook om na het ontbijt naar Vlissingen te lopen. Mocht het toch gaan regenen dan zijn in de stad eenvoudig schuilmogelijkheden te vinden.

Als we een eindje op weg zijn lijkt het erop dat het gedicht en de weermensen gelijk krijgen. Het begint te miezeren. Niet veel water in 1 keer. Loop je echter 4 kilometer door het gemiezer, dan is je broek toch behoorlijk doorweekt. Aan het begin van de boulevard vinden we al snel een gezellig warm kroegje. Onder het genot van een warme koffie laten we onze wandelbroeken een beetje drogen. Gelukkig zijn ze van stof die snel droogt.

Na de koffie lopen we over de boulevard naar het stadscentrum. Onderweg laat Sem zien een prima geschut commandant te zijn en we mogen het gerestaureerde beeld van Michiel de Ruiter natuurlijk niet vergeten.

We lopen langs de oudste zeehaven van Nederland waar zowel Nederlandse als Belgische loodsboten met draaiende motor liggen te wachten op de volgende klant

Vlissingen is best een heel mooie stad. Niet alleen de fraaie kerktoren met zijn carillon is het bekijken meer dan waard. Er zijn ook veel fraaie, vaak goed gerestaureerde, gevels te bewonderen

 

En wat te denken van onderstaande prachtige muurschildering. Heel creatief

Eenmaal uitgekeken in Vlissingen lopen we terug naar de camping. We kiezen weer de hoge route door de duinen. Sem heeft wel genoeg gerend op het strand. Vanaf de hoge duinen hebben we een mooi zicht op het vele scheepsverkeer op de Schelde. We zien onder andere grote vrachtschepen, vissersboten, enkele binnenvaart schepen die zich ook op zee wagen en een Deens werkschip. Op enkele locaties komen de schepen heel dicht onder de kust.

Tijdens de wandeling naar de camping blijft het droog. De wind is sinds de ochtend wel flink aangetrokken en dat is aan de zee goed te zien. Voor ons is het net erg. Hij geeft ons een drukkertje in de rug.

Als het weer het toe laat gaan we morgen een rondje over het eiland maken met de (huur)fiets. Nu (20:00) regent het hier pijpenstelen.

Tot morgen