Gisteravond zijn we al op tijd in de camper gaan zitten. Sinds de weersomslag zijn de avonden en nachten ook veel kouder. Dat in combinatie met windkracht 4 maakt buiten zitten een stuk minder prettig.

Deze morgen is er hier en daar wat blauwe lucht te zien maar de bewolking overheerst. We hebben de de fietsen en de hondenkar klaar staan en zijn van plan de Luneburger heide op te zoeken. Volgens de kaart kunnen we daarvoor fietsroute 12 eerst en daarna fietsroute 11 volgen. Na een kleine tien kilometer fietsen krijgen we het vermoeden dat er iets niet klopt. Na lang zoeken vinden we onze locatie op de kaart. We zijn aan de andere kant van Soltau dan we ons hadden voorgenomen. Hoe dat zo is gekomen zal wel een raadsel blijven. We constateren dat er wel twee routes op de kaart staan met nummer 11.

We treuren er niet te lang over. Het landschap waar we nu door fietsen is best mooi en we zien er bijzondere dingen.  Op een akker zien we een paar grote vogels die we niet direct kunnen thuisbrengen. Kraanvogels zie je namelijk niet zo vaak in Nederland. Zij trekken zich er niet veel van aan dat wij ze bewonderen en op de foto vastleggen.

Een eindje verder loopt er een eekhoorn over het pad. Ook deze is niet van plan zich voor ons uit de poten te maken. geduldig wacht hij af tot hij ook op de foto staat.

We komen tijdens onze tocht ook langs een open veld in het bos waar veel grote stenen los of in groepen bij elkaar staan. Eerst denken we aan Hunebedden, maar het blijkt de steentuin van Friedrich Toedter te zijn. Misschien is het een vreemd idee. Toch vinden we het eigenlijk wel mooi.

Morgen is de laatste vakantie dag. Een kleine vierhonderd kilometer rijden en dan zijn we weer aan De Horst. Jammer, maar de zomer is nog lang niet voorbij.

Als we vanmorgen onze neus buiten de deur van de camper steken blijkt het koud te zijn. Het is zwaarbewolkt en de donkere wolken bedreigen ons met regen. Snel douchen  en ontbijten en dan op naar Soltau. Eigenlijk ligt dat niet meer in Mecklenburg Vorpommern, maar we houden de titel er maar in.

De reis gaat de eerste 184 van de 188 kilometer prima. Er zijn geen files op onze weg. Zelfs niet bij Hamburg. Net als wij constateren dat het een lekker ritje was, laat de camper zich horen met een vreemde tik. Het ritme van de tik gaat niet mee met de toeren van de motor, maar wel met de snelheid waarmee we rijden. We stoppen zo snel mogelijk waar dat kan en vermoeden een probleem met een wiellager. Met de vingers controleren we de temperatuur en vinden niets bijzonders. Vervolgens bellen we met de garage in Hasselt. Die geeft aan dat wanneer de vloeistoffen op peil zijn en de banden geen bulten vertonen we inderdaad waarschijnlijk een kapot lager hebben. Volgens de garage kunnen we daarmee wel naar Hasselt rijden.

We rijden eerst maar eens naar de camping in Soltau. Omdat wij het toch wel een risicovolle onderneming vinden om naar huis te rijden vragen we daar naar een garage die ons zou kunnen helpen. De eerste garage heeft het te druk, maar de tweede heeft wel tijd om even te kijken. De lagers blijken in orde. Wel is het euvel snel gevonden. In de linker achterband zit een dikke schroef. De band verliest ook lucht. Hiermee hadden we Hasselt nooit gehaald. Garage twee heeft echter ook geen tijd voor een reparatie en stuurt ons vervolgens door naar een bandenspecialist. Daar weten ze met de nodige moeite ( Het wiel wou bijna niet van de camper omdat één van de wielmoeren muurvast zat) de schroef te verwijderen en het gat te dichten.

Terug op de camping krijgen we een mooie plek met voldoende ruimte om ons heen om contact te kunnen maken met de satelliet. Kunnen we morgenavond mooi naar het Nederlands elftal tegen Zweden kijken. Er staan wat Zweden naast ons. Afwachten waar morgen het feestje is .

Vanavond hebben we gegeten in het restaurant van de camping. We zijn vergeten onder welke naam het op de kaart stond. Wel dachten we een schweinehackse te krijgen. Het bleek een soort rul gebakken gehakt te zijn dat smaakte naar de Hollandse bloedworst. We hebben wel eens lekkerder gegeten. Het was wel erg voedzaam. Om daar wat aan te doen hebben we nog maar een ommetje gemaakt. We kwamen door een bos gebied en zo als zo vaak weer langs grote korenvelden. In het bos kwamen we nog langs een meertje waar veel watervogels hun onderkomen hebben gevonden.

Morgen willen we op de fiets naar de Luneburger heide. Het wordt met 18 graden weer iets warmer als vandaag. Hopelijk ontmoeten we geen schroeven op de weg.

Tot morgen

Als we deze morgen ons bed verlaten wordt hij onmiddellijk ingenomen door een kraker.

Het is vandaag met 25 graden wel een stuk kouder dan gisteren, maar nog steeds warm genoeg. Er staat wel veel wind en de zon verschuild zich regelmatig achter wat dikkere bewolking. Een prima dag om nog eens de Altstad van Schwerin te verkennen. Na het ontbijt knopen we de rugzak op onze rug en vertrekken we richting Schwerin. Naar de Altstad is het ongeveer 30 minuten lopen.

Wij staan met de camper bij de jachthaven aan de noordzijde van Schwerin en dat is niet het meest welvarende deel van de stad. Veel huizen vertonen tekenen van achterstallig onderhoud. Wat hier ook  opvalt zijn de honderden volkstuinen. Over het algemeen allemaal ruime kavels waar ook een soort van vakantiehuisje (houten hut) op is geplaatst. Sommigen hebben er een bloementuin met een gazonnetje. Anderen hebben verbouwen groente of hebben fruitbomen. Als je ergens hoog in de stad woont, zijn het vast prettige weekend verblijven.

In de Altstad een heel ander beeld. Hier zijn de huizen, gebouwen, kerken en het slot prima gerenoveerd en onderhouden. Het maakt Schwerin tot een prachtige stad. We kunnen iedereen aanraden daar is te gaan kijken. We bezoeken één van de grote kerken en zijn onder de indruk van de kunde van de vroegere bouwers. Prachtige glas in loodramen en schilderijen, een fraaie preekstoel en een mega groot kerkorgel. Het gebouw waar je in Schwerin absoluut niet aan ontkomt is het enorme slot dat op een eiland is gebouwd. Het maakt niet uit van welke kant je het bekijkt. Het maakt altijd een overweldigende indruk. Dit moet je echt een keer gezien hebben. Het gaat te ver om alle gebouwen in de stad te beschrijven. Elke straat levert weer nieuwe verrassingen op.

Het is al ver in de middag als we terug lopen naar onze camper. Onderweg pikken we nog wat Stortebecker biertjes op. Twee voor nu, de rest voor thuis. Tijdens onze afwezigheid zijn er veel nieuwe camperaars aangekomen. De camperplaats is overvol en een aantal campers kunnen echt niet weg zonder dat anderen eerst verkassen. Gelukkig is onze uitrit nog vrij gebleven.

De dieren van de dag zijn ongetwijfeld de bonte kraaien die in de buurt nestelen en ons naderen tot op enkele meters om voedsel te scoren. Luid krassend maken ze hun bedoelingen duidelijk.

Morgen gaan we naar de laatste locatie voordat we naar huis gaan. We hebben een camping gevonden bij Soltau een plaats vlak bij de Luneburger heide. Harm is hier tijdens zijn diensttijd een paar maal geweest voor een grote oefening.

Tot morgen

We hadden gisteravond nog een nieuw dier van de dag.

Later kwam er in het donker ook nog een zwarte poes langs de camper lopen. Daar hebben we geen foto van.

De weersverwachting geeft voor vandaag weer extreem hoge temperaturen aan. Omdat we toch naar een nieuwe plek willen hebben we de wekker op 07:00 uur gezet zodat we nog bij betrekkelijk koel weer kunnen rijden. We rijden dit keer naar Schwerin. Bij deze stad waren we ook in het begin van onze vakantie. Dit keer staan we op een camperplaats in de stad bij de jachthaven en niet een paar kilometer buiten de stad op een camping. Er is nog voldoende ruimte en wij kiezen een plekje waar we een groot deel van de dag schaduw hebben.

Als we de pootjes hebben uitgedraaid en de stoelen uitgeklapt, doen we even een rondje over het terrein. We komen er achter dat er jammer genoeg geen ruimte is voor een zwemstrandje. Het is één grote jachthaven met veel boten en steigers. Eventueel zouden we kunnen zwemmen vanaf een steiger, maar het water in de jachthaven ziet er niet al te fris uit. Voor Sem vinden we nog wel een plekje bij de boothelling waar hij even natte poten kan halen.

De middag brengen we door bij de camper met lezen en het volgen van Max Verstappen. Vanmorgen hadden we prima beeld met de schotel. in de middag is dat jammer genoeg minder. Door de wind bewegen er waarschijnlijk takken voor de schotel waardoor het beeld telkens even zwart wordt. Het commentaar komt wel gewoon binnen. We maken de eerste zege van dit seizoen van Max dus wel live mee.

Na het avondeten lopen we een rondje in de omgeving. Het blijkt dat je dan ook nergens bij het meer kan komen. Het is allemaal particulier terrein of terrein van watersportverenigingen. Ons valt op dat het een heel goed jaar voor de kersen is. Overal zie je bomen die volhangen met deze rijpe vruchten.

Morgen wordt het met 24 graden een stuk koeler. We zijn dan van plan om lopend naar de binnenstad van Schwerin te gaan. Er is volgens ons nog genoeg overgebleven om te gaan bekijken.

Tot morgen

Gisteren hebben we jullie kennis laten maken met ons gezelschapsroodborstje. Gisteravond later kwam dit olijke egeltje gezellig langs onze camper wandelen. Totaal niet bang. Niet voor ons en ook niet voor Sem. Benieuwd wat er vanavond nog uit de struiken komt.

Vanochtend zijn we met de fiets vertrokken. Ons doel is om langs het meer naar het zuiden te rijden tot aan Stuer en dan vervolgens langs de andere over weer naar het noorden tot aan Zislow. De eerste twee kilometers gingen voortreffelijk over strakke fietspaden langs de diverse zonneweides. Daarna werd het al snel minder. De (fiets)paden waar we over kwamen waren niet geschikt als fietspaden. Eigenlijk waren ze ook niet geschikt als paden. Ze waren smal hobbelig, mul, of er lagen dikke keien op de weg. Daarnaast was de route verre van vlak en moesten we regelmatig met fietsen en hondenkar tegen de heuvel oplopen. We hebben het op deze wijze nog 6 kilometer vol gehouden en toen waren we er wel klaar mee.

Zoals altijd, als de nood het hoogst is si de redding nabij. Terwijl we stonden uit te hijgen viel ons oog op een bordje met daarop: “vallei van de ijsvogels”en “Barenwald”. We besluiten de fietsen te laten staan en te voet verder te gaan door de Vallei naar de beren toe. We komen langs een vredig kabbelend beekje die zijn weg zoek naar lager gelegen grond. IJsvogeltjes krijgen we jammer genoeg niet in beeld. Op naar het Barenwald. Hier worden beren, voornamelijk uit oost Europa opgevangen die werkzaam zijn geweest in het circus of op straat om toeristen te vermaken. De stichting die het park beheerd heeft als doel zo veel mogelijk van deze beren een onderkomen te bieden dat zo goed als mogelijk overeenkomt met hun natuurlijke omgeving. De beren zitten er in groepjes en hebben per groep meerdere hectares bos ter beschikking. Ook voor elke groep een meertje of een grote poel. De beren worden bijgevoerd, maar het voer wordt op willekeurige plekken over het hek geworpen. De beren moeten het zelf opzoeken. Een rondje door het berenbos is best een leuke en leerzame ervaring.

Uiteindelijk toch maar weer op de fiets om terug te gaan naar de camper. Een ongeluk komt zelden alleen want dit keer misten we ook nog een afslag waardoor we in Ganzlin terecht kwamen. Van daaruit geen fietspad naar Plau Am See. Wel een Bundesstrasse. Hoewel daar vaak hard gereden wordt hebben we het risico toch maar genomen en zonder problemen hebben we de camper gehaald.

We zijn nu dik 14 dagen in Mecklenburg Vorpommern en wat vinden we er nou eigenlijk van? Het is een prachtig gebied met mooie meren, veel al wat oudere bossen en schitterend glooiend landschap vooral met koren begroeide hellingen, en sfeervolle oude dorpen en steden. Allemaal prima, maar toch…. De streek is volgens ons nog niet goed voorbereid op de vele toeristen. Het ontbreekt aan adequate wegbewijzering. De fiets- en wandelpaden zijn van heel slechte kwaliteit en houden soms zo maar op. Ook rijden met de camper is op niet Bundesstrassen een hobbelige aangelegenheid. Om het voor de toeristen wat aantrekkelijker te maken zouden ze daar o.i wat aan moeten doen. Zouden we het anderen aanraden? Dat wel, maar houdt rekening met de ongemakken en neem contant geld mee. Pinnen kan alleen bij de pomp en bij grote winkels of restaurants.

Tot morgen.

Na vier overnachtingen in Waren is het moment gekomen om weer eens een andere plek op te zoeken. Het was een mooie plek om te staan met prima voorzieningen, maar er is vast nog meer te zien in Mecklenburg Vorpommern. De voorraden in de camper beginnen aardig op te raken zodat we vandaag ook nog inkopen moeten doen. We besluiten naar de Lidl in Waren te gaan. Die weten we te vinden en dan hoeven we onderweg niet te zoeken.

Als we klaar zijn met de boodschappen gaan we richting Plau am See waar we op Capingpark Zuruf een plekje hopen te vinden. Als we de verkeerslichten van Waren achter ons hebben gelaten is het vervolgens een prettig ontspannen ritje. Plau am See ligt aan de Plauer See en de camping is gesitueerd aan de oever daarvan. We vinden een plekje op het camperveld onder wat hoge bomen. Gezien de verwachting dat het morgen weer heet wordt een prima plek denken wij. De camping is al duidelijk wat ouder en het oogt allemaal wat rommelig. Het sanitair is overigens wel in goede conditie en schoon.

De Plauer See is, met uitzondering van dorpjes en zwemstranden, volledig omringt door bos dat doorloopt tot aan de oever. Het geeft het meer een wat wilde natuurlijke uitstraling. Er zijn hier uiteraard veel toeristen, maar het is allemaal wat soberder als in Waren. Sem is ook nog niet echt blij. De zonneweides en strandjes zijn verboden voor honden. Om met hem naar het water te kunnen moesten we over een “stroperspaadje” tussen de struiken door. Eenmaal in het water vind Sem het al snel goed.

Na de lunch gaan we lopend naar Plau. We zijn er met de camper door gekomen en toen leek het maar een kort stukje naar de camping. Te voet blijkt het nog best een behoorlijke wandeling. Plau is een niet al te grote stad met natuurlijk een jachthaven. De Elde stroomt door de stad en om  het verschil in waterstand op te vangen is er een oude sluis. De oude sluis is een toeristische attractie waarbij ook gewezen wordt op het grote niveauverschil. Wij constateren een verval van ongeveer een meter. Naar Nederlandse begrippen niks bijzonders.

In Plau is verder niet zoveel te zien. Het is een oude stad met veel vakwerkhuizen. De straten zijn enorm hobbelig en oneffen omdat ze gemaakt zijn van dikke keien. Naast de sluis zijn het oude raadhuis en de houten kerk wel zo ongeveer de hoogtepunten.

Als we zijn uitgekeken in Plau lopen we terug naar de camping. We ontdekken een alternatieve route over een gravel pad dicht langs het water. Twee keer winst want de route is mooier en korter.

Nog wel een paar leuke opvallende zaken van de camping. Er staan een flink aantal Finse vakantiehuisjes. Ze zijn zo klein dat wij ons afvragen hoe je daar in moet leven. Als er morgen één leeg staat gaan we even kijken. Verder hebben we op het veld gezelschap van een roodborstje. Het beestje is helemaal niet schuw en neemt ons net zo aandachtig op als wij hem. Leuk gezelschap

Morgen gaan we, als het niet hard gaat waaien, weer op de fiets.

Tot morgen

De verwachting was dat het vandaag flink kouder zou worden en in de vroege ochtend leek dat ook te kloppen. Echter toen de zon er even voor ging zitten liep de temperatuur al snel weer op. Gelukkig dit keer niet boven de dertig maar gewoon lekker warm zomerweer met een stevige wind erbij. De wind was gelijk de reden om te gaan wandelen in plaats van te fietsen. Met de hondenkar als zeil achter de fiets vang je wel erg veel wind.

Dinsdag zijn we naar Waren geweest voor een rondvaart. Toen hebben we verder van de stad niet veel gezien. Vandaag gaan we die kant op om ook het oude deel van de stad eens te bekijken. Het is goed wandelweer en onderweg komen we nog door een moerasgebied(je). Om droog aan de overkant te komen is er een lange houten brug gemaakt.

Het oude deel van Waren is rond de havens gesitueerd. Naast de kades voor de rondvaartboten zijn er enkele jachthavens en een kleine vissershaven. In de stad zelf is het ook gezellig druk. Ook hier valt op dat de huizen allemaal prima zijn onderhouden. Dat geldt ook voor de wegen stoepen en plantsoenen. Ondanks de vele toeristen is er ook opmerkelijk weinig zwerfvuil. Een echte blikvanger voor de stad is de grote kerk. De mooie kerktoren met de zwaan in top is al van ver te zien.

Op een plein is een warenmarkt ingericht. Naast groente, fruit  en vis is er vooral veel kleding te koop. Voor de lunch komen we uit bij een Aziatisch restaurant waar we voor een paar centen heerlijk gegeten hebben. Van de Peking soep zouden we graag het recept willen hebben. Dit wil je veel vaker eten. Hoe je ook loopt in de oude stad. Je wordt vanzelf weer naar de drukte van de haven en het meer getrokken.

Langs de oevers ook staand wand en ik mag er potverdikkie niet vissen. Vanavond nog weer wat opnames gemaakt met de onderwatercamera. Dit keer de camera een poos onbeheerd in het water laten staan. Wij zijn heel tevreden over de beelden. Morgen trekken we verder en gaan we naar Plau am See.

Tot morgen

Geheel volgens de verwachting is het ook vandaag weer heel warm in Waren. De ochtend brengen we in alle rust door in de schaduw bij de camper. Na de lunch gaan we met Sem naar het Hundestrand. Sem kan zich daar elke keer prima uitleven en wij vinden er wel een plekje om te zonnen of te schaduwen. Het hengeltje kan in de camper blijven. Hoewel de camping adverteert met vismogelijkheden mag je niet vissen in de buurt van de camping. Om te mogen vissen  moet je eerst 3 kilometer naar het zuiden.

Niet getreurd. we vermaken ons prima bij het hondenstrand. Sem heeft zijn dummy en een frisbee mee. Wij onze e-readers en voldoende koud drinken. Niet alleen Sem, maar ook wij gaan regelmatig voor enige verkoeling even een stukje zwemmen. Er zijn weer heel veel vissen te zien die heel nieuwsgierig naar ons toe komen zwemmen. Naast veel baarsjes zijn er vandaag ook veel rietvoorns. Prachtige vissen met hun rode vinnen. We besluiten ‘s-avonds nog een keer te gaan en dan de actie-camera in zijn waterdichte behuizing mee te nemen. We hebben een onderwaterfilm van bijna 14 minuten gemaakt. Lopend met de camera leek het een teleurstelling te worden. Het leek of er veel minder vissen waren dan op andere momenten. Op de video blijkt dit niet waar te zijn. Overal komen vissen in beeld. Best leuk zo en voor herhaling vatbaar. We hebben ook nog een paar filmpjes van Sem gemaakt al hij stenen in het water aan het zoeken is. Grappig om te zien hoe hij met zijn voorpoten werkt om de bodem af te tasten om vervolgens zijn hele kop onder water te steken om een steen op te pakken.

Als het niet te hard waait gaan we morgen waarschijnlijk een eind fietsen.

Tot morgen

Gisteravond hebben we nog lang buiten gezeten. Het was een echte zwoele zomeravond. Voor vandaag wordt 34 graden voorspeld. Wij besluiten dat het op de meren misschien wel het beste is uit te houden. We hebben gelezen dat er vanuit Waren diverse rondvaarten over de meren vertrekken dus daar willen we naar toe. We gaan met de fiets. Het blijkt maar 3,5 kilometer te zijn naar de kade met de rondvaartboten. Wij kiezen voor een tocht die ons op drie verschillende meren brengt. We zijn als eersten aan boord en vinden een mooie plek achter op het bovendek. Zodra de boot begint te varen ervaren we inderdaad een verkoelend briesje.Ondanks het briesje blijft het nog wel warm. Gelukkig is er voldoende drinken aan boord dus uitdroging kan voorkomen worden; .

Hieronder een foto impressie van de tocht:

Aan de oever de camping vanaf het water

Het strandje waar we met Sem gaan zwemmen

Het meer

verbindingskanalen tussen de meren

Waren vanaf het meer gezien.

Morgen wordt het nog warmer. We hebben besloten om met Sem, de e-readers en voldoende drinken de dag door te brengen op het hondenstrand. Trouwens, misschien moet er ook maar een hengeltje mee. Vanavond hebben we er ook nog even gezwommen en erg veel vis gezien. Hele scholen baarsjes komen nieuwsgierig bij je als je even stil blijft staan. Er zwemmen op water van ca. 150 cm diep ook al vissen van naar schatting 30 cm. Wie weet wat er in nog dieper water zwemt.

Tot morgen

.

Vanmorgen na het ontbijt hebben we Seedorf verlaten en zijn we naar “Camping- und Wohnmobilpark Kamerun“ bij Waren aan het meer Binnenmuritz gegaan. Het is een nog vrij nieuwe camping met prima voorzieningen, maar ook met nog maar weinig schaduw brengende begroeiing. Wij hebben geluk. Aan de rand van het camperveld bij wat oude bomen is één van de weinige plekken met schaduw vrij gekomen. Scheelt toch zo een paar graden. Na het inschrijven gaan we direct maar even met Sem naar het speciale hondenstrand. Een prima zwemplek waar we de komende dagen waarschijnlijk nog wel meer tijd zullen doorbrengen. Het is vandaag al bloed heet en de temperatuur loopt de komende dagen nog verder op. Als de weersverwachting zo blijft houden we deze schaduwplek misschien wel wat langer aan dan twee nachten.

De rest van de middag hebben we in alle rust doorgebracht bij de camper. In alle rust is betrekkelijk. Op een gegeven moment hoorden we een harde klap en een tijdje aanhoudend gerommel. Geluiden die wij niet direct thuis konden brengen. Inmiddels weten we dat het de twee straaljagers waren die op ca. 25 kilometer afstand van ons op elkaar zijn gevlogen. Het ongeluk gebeurde nabij Malchow aan de Plauersee. Van horen zeggen hebben we begrepen dat één straaljager in het water is terecht gekomen. De andere is boven land neergestort en heeft daar brand veroorzaakt. Over de weg nabij de camping zijn inmiddels al vele brandweerauto’s met loeiende sirenes gepasseerd en we horen ze nog steeds. De Plauersee staat ook nog op ons lijstje met bestemmingen voor deze vakantie. Hopelijk is niet alles verbrand of vervuild. We zullen het wel zien. Anders vinden we wel weer een nieuwe mooie plek. Morgen horen we vast meer nieuws hierover.

tot morgen