Harm en Hilma d'r op uut

Het was gisteren een heerlijk avondje uit bij Guus in het PSV-stadion. Een aanrader voor iedereen die eens lekker los wil gaan. Nadeel was wel dat het al na tweeën was voor we ons bed zagen. Alle reden dus om deze ochtend eerst maar eens rustig uit te slapen

We konden het ons permitteren.  Vooraf was alles al in de camper ingepakt. Na een ontbijtje vertrekken we tegen kwart voor elf richting Duitsland. De navigatie geeft aan dat de rit bijna 500 kilometer lang is. Een flinke eerste etappe van onze toer door Mecklenburg Vorpommern. Met een kruissnelheid van ca. 100 km/u schieten we flink op. De altijd aanwezige wegwerkzaamheden zorgen gelukkig voor weinig oponthoud. Net na vijf uur rijden we het terrein van Ferienpark Seehof  in het gehucht Seehof nabij Schwerin op.

We mogen zelf onze plek uitzoeken op het terrein en als de camper zijn plek heeft gevonden gaan we even bij het meer kijken. De camping ligt aan de oever van de Schweriner See (Aussensee). Het was warm in de camper en Sem neemt dan ook direct een verfrissende duik.

Wij zoeken onze verfrissing op het terras van het bij de camping behorende restaurant bij een paar heerlijke glazen koud Stortebeker bier. We besluiten ook maar te blijven voor het diner.

 Het bier is op, maar we hebben de glazen

Tijdens het diner hebben we een heel leuk gesprek met twee al wat oudere vriendinnen. De ene geboren en getogen in Duitsland. De andere een Nederlandse die op 19 jarige leeftijd voor de liefde naar Duitsland is geëmigreerd. Wij houden erg van dit soort gesprekken. Mensen die je niet kent en mogelijk ook nooit meer zal ontmoeten, maar waar je wel een dik uur heel gezellig mee hebt zitten praten. Fijn begin van de avond.

Morgen gaan we de omgeving maar eens verkennen. Lopend of per fiets? Dat beslissen we morgen.

Tot morgen

Als we deze ochtend wakker worden schijnt de zon aan een blauwe hemel boven het Twentse glooiende landschap. In de camper begint het al snel warm te worden. Gisteravond na 11 uur nog even gedoucht. Er zijn maar twee douches  beschikbaar een vroeg in de morgen en vroeg in de avond is er veel animo voor. Deze ochtend kunnen wij dus volstaan met een kleine wasbeurt in de camper. Lekker met koud water want we hebben de boiler nog niet aangezet.

Vandaag op de fiets naar De Lutte en van daaruit een wandelroute volgen. Tijdens het fietsen blijkt al dat onze benen nog niet 100% hersteld zijn van onze fietstocht naar Bad Bentheim. We kiezen bij het wandelknooppunt dan ook voor een route van 9 kilometer in plaats van de beoogde route van 15.

Het is heerlijk weer om te wandelen en het landschap is weer prachtig. Wat opvalt vandaag zijn de vele wilde bloemen die staan te gloriëren onder de warme zon. Hieronder een selectie van wat Hilma vandaag allemaal heeft vastgelegd. 

Als we De Lutte weer naderen voert de route ons door een deel van “Arboretum Poortbulten” Een fraai aangelegd bomenpark met mooie heldere vijvers. Rond de vijvers krioelt het van het leven. Tientallen libellen genieten van de warme zon en hele scholen rietvoorns hebben de warmte van het ondiepe water opgezocht. Heel fraaie vissen met hun dieprode vinnen. Je zou er zo een paar in de vijver willen.

Sem maakt deze dagen gebruik van de waterfles en voerbak die hij van Gert Jan heeft gekregen. Het bevalt hem prima en hij smeert een stuk minder

Tijdens het avondrondje met Sem komen de Blond d’Aquitaine koeien die tegenover de camperplaats staan nog even op de foto. Jammer dat de kalfjes net een plekje in de schaduw hadden opgezocht.

Morgen wordt het volgens het weerbericht 31 graden in De Lutte. We gaan het maar eens een dagje rustig aan doen. Luieren in de zon en misschien nog even naar het Lutterzand zodat Sem in de Dinkel kan spelen. Tegen de avond weer naar huis.

Weer heerlijk uitgeslapen deze morgen. Na een ontbijtje maken we de fietsen en Sem zijn karretje klaar voor een fietstocht. De route die we gekozen hebben brengt ons ook over de grens. We gaan onder andere richting Bad Bentheim. Dat is prettig want het geeft ons de gelegenheid om nog goedkoop wat drank aan te kopen. Niet te veel, want het moet in de fietstassen passen.

Iets voor elven vertrekken we. De meeste tijd komt de zon tussen de wolken door en de temperatuur is heerlijk om te fietsen. Langs groene weiden, door bossen en langs een heideveld waar we de schaapherder met haar schapen en honden treffen. Mooi om te zien hoe makkelijk de honden de schapen bij elkaar houden.

We fietsen nog een tijdlang parallel aan de grens met Duitsland. Op een gegeven moment buigen we af Duitsland in. Het fietsen begint nu wel wat zwaarder te worden. De hellingen zijn niet zo steil, maar soms wel kilometers lang omhoog. De ongeoefende kuiten geven er bijna de brui aan en het tempo is navenant. Uiteindelijk komen we aan in Gildehaus. Een plaatsje dat aanschurkt tegen Bad Bentheim. We passeren de molen en gaan op zoek na een late lunch en een supermarkt. Beide worden gevonden en met een volle maag, enkele flessen whisky en wijnbrand en wat Duitse bieren vervolgen we onze tocht. Als we Gildehaus verlaten krijgen we een mooi uitzicht over het dal. Dan pas valt op hoe ver we omhoog geklommen zijn.

De terugtocht verloopt voorspoedig alhoewel de beentjes wel blijven protesteren. In de buurt van De Lutte passeren we een boerderijwinkel waar ze vlees van Limousin-koeien verkopen. We zijn toch al van plan om te BBQ aan te steken deze avond dus komt wat extra vlees goed uit. Een paar honderd meter verder weer een boerderijwinkel waar ze zelf bereid ijs verkopen. Ook hier stoppen we maar even om ons zelf (en Sem) te verwennen.

Terug op de camping is energie behoorlijk op. Eerst maar eens uitrusten met een biertje voordat we aan de BBQ en het maken van plannen voor morgen beginnen.

Tot morgen.

Na een lekker ritje zijn we gisteravond rond zeven uur aangekomen bij de camperplaats. Zoals toegezegd is met een bordje aangegeven welke plek voor ons is gereserveerd.  We hebben een prachtige ruime plek waar we op ieder moment van de dag een plekje in de zon kunnen vinden. Het is goed dat we hebben gereserveerd want alle plekken zijn bezet. Het is dan ook een mooie locatie dicht bij het natuurgebied het Lutterzand. Als de camper staat lopen we nog even die kant op. Sem haalt gelijk een nat pak in de Dinkel.

Als we terug zijn laat de vermoeidheid, door al het extra werk van de verbouwing thuis, zich voelen. Na een paar wijntjes gaan besluiten we om, voor ons doen, vroeg naar bed te gaan. Het is vanmorgen al bijna half negen als we de ogen weer openen. Op de camper is het zachte getik van regen hoorbaar. Als we buiten komen blijkt het wel mee te vallen. Het miezert een beetje. Wel is het zwaar bewolkt. We ontbijten dit keer dan ook maar in de camper.

Voor vandaag hebben we een wandelroute van 11 kilometer uitgezocht die start bij het Lutterzand. Het is een prachtige wandeling door bossen en langs landerijen richting Beuningen. Telkens komen we de Dinkel weer tegen. De Dinkel is een vrij brede beek die zijn weg kronkelend door het Twentse landschap heeft gebaand. Volop gelegenheid om mooie foto’s te maken.

Rond lunchtijd komen we aan in Beuningen. Komt goed uit want we hebben niets meegenomen voor onderweg. Op de kaart vinden we een Beuningse gehaktbal en die blijkt inderdaad zo lekker te zijn als hij er uit ziet.

Na de lunch lopen we terug richting Lutterzand en camperplaats. We komen door echte Hollandse landschappen met weiden vol vee. Ook prachtig zijn de weides waar koeien, stier en kalveren leven in hun eigen mini kudde.

We zijn redelijk op tijd terug bij de camper waar we de rest van de tijd doorbrengen met een goed boek. Morgen willen we gaan fietsen richting Bad Bentheim.

Tot morgen

Zon, zon, zon. Het kan niet op vandaag. Het zal voor velen niet als een verrassing komen want volgens ons is het in het hele land mooi weer. Na het ontbijt trekken we de wandelschoenen weer aan. Met wat extra water in de rugzak vertrekken we voor een wandeling. Gisteren hebben we gezien dat bij Het Stift veel wandelroutes bij elkaar komen. Als we er zijn kiezen we voor de oranje route die volgens het bord tien kilometer is. Overal om ons heen zien we mensen de erop uit getrokken zijn om te genieten van dit unieke april weer. Twente blijkbaar meer voor fietsers. Ondanks het wandelnetwerk kom je maar weinig andere wandelaars tegen.

Het is vandaag een mooie wandeling. Het is een gebied met voornamelijk veeteelt. Overal om ons heen dan ook mooie groene weides. Toch is het geen saai landschap. Langs de randen van de akkers zijn boswallen en het gebied wordt telkens doorsneden door diverse beekjes. Dit tot groot plezier van Sem. Hieronder een overzicht van wat we onderweg zoal tegenkwamen

Twee fraaie schorsteenkappen op één boerderij.

Het kanaal van Almelo naar Nordhorn

een zogend kalf. Zie je bijna nooit meer.

Wat we wel hebben gezien, maar waar we zo snel geen foto van konden maken is een ontmoeting met een Hermelijn. Het schattige beestje kwam ongeveer vijftig meter voor ons uit de berm en begon vol overgave over de weg in onze richting te lopen. Hij rende recht op Sem af. Pas toen hij tot op een meter of twee was gekomen kreeg hij ons in de gaten en verdween hij weer in het struikgewas. Waarschijnlijk moet hij een keer langs Hans Anders.

Morgen gaan we voor 11 uur de camper van de camping afzetten en lopen we vervolgens naar de Weerselosemarkt. Daarna weer naar huis om de laatste voorbereidingen te treffen voor de verbouwing. Als alles goed gaat staan de bouwvakkers dinsdag al vroeg op de stoep.

Tot morgen

De lucht is stralend blauw. De zon schijnt volop en de camper staat ingepakt voor de deur. Niets dat ons hindert om naar Reutum te reizen voor een weekendje op de camping. De camper heeft er blijkbaar ook zin in. Hij ronkt tevreden terwijl de kilometers onder zijn wielen verdwijnen. Tegen half twaalf melden we ons bij de receptie en kort daarop hebben we ons plekje onder de zon gevonden. Installeren kost een minuut of vijf en dan zijn we er helemaal klaar voor.

Na de lunch gaan we wandelen. Er zijn twee routes die bijna langs de camping lopen. Groen en Oranje. Wij kiezen voor de groene. Als we nog maar even op weg zijn zien we echter alleen nog maar oranje pijltjes. Niet getreurd, dan doen we toch de oranje. Deze is wel veel korter als de groene en we zijn dan ook al vroeg weer in de buurt van de camping. We besluiten door te lopen naar Weerselo en daar op zoek te gaan naar een wandelkaart van het gebied. Een wandelkaart vinden we er niet. Wel een aantrekkelijk terras weer ze een heerlijk alcoholvrij koud weitzen bier verkopen.

Op advies van een Weerselose winkelier lopen we naar Het stift. Een oude buurtschap rond een abdij. Mogelijk dat we daar een wandelkaart kunnen kopen. Een wandelkaart vinden we er niet. Wel een prachtig rustgevend oord. De abdij staat centraal. Het gebouw is oud maar goed onderhouden. Binnen geen overdreven uitbundigheid maar daarom misschien juist wel mooier. Langs de wanden staan staan eeuwenoude grafstenen. Ook het massief stenen doopvont is prachtig in zijn eenvoud.

Op het grasveld naast de abdij staat nog een oude pomp. Niet meer in gebruik. Onderin is geen water meer te zien.

Als we terug zijn op de camping is het al weer bijna etenstijd. Het is prachtig weer dus tijd voor de barbecue. Na het eten nog even een stukje met Sem. In het kanaal achter de camping ligt een vlot dat je met behulp van een touw naar de overzijde kan trekken. Veel te leuk om niet te doen. Sem vindt het wel wat raar en tot overmaat van ramp (voor hem) valt hij er ook nog af.

Morgen gaan we waarschijnlijk weer een eind wandelen door de fraaie omgeving.

Tot morgen

Vanmorgen waren we om kwart over acht klaar wakker. De ongevraagde wekservice van onze buren werkte perfect. Eerst starten ze de bestelbus en laten hem lekker stationeer lopen. Vervolgens openen en sluiten ze, luidruchtig pratend, alle portieren en schuifdeuren van het voertuig meerdere malen. De inzet van hun blaffende hond kon achterwege blijven want het doel was ruimschoots bereikt.

De nacht was fris en helder geweest. In de camper onder het dekbed hebben we daar echter weinig van gemerkt. Alleen bij het opstaan was het even koud. De zon was inmiddels druk bezig om ongehinderd door wolken of mist de kou te verdrijven.

Ergens tussen 10 en half 11 vertrekken we weer voor een wandeling. We gaan dit keer meer richting Rijssen. Met het zonnetje erbij is het heerlijk lopen. Jammer dat er zoveel paden volledig vernield zijn bij het oogsten van hout. Er staat nog wel een bord met excuses, maar daar hebben we nu natuurlijk niets aan. Ook is het jammer om te zien dat veel hout wel is weggehaald maar de onbruikbare delen en diepe sporen van te zwaar materieel zijn achtergebleven. Het is gewoon een rommeltje!!!!  Gelukkig is er nog genoeg natuur die dit jaar aan de commerciële kaplust van Staatsbosbeheer is ontkomen.

Als je vroeg start ben je ook weer vroeg terug. Met 16 kilometer op de teller zijn we tegen drieën weer bij de camper. We besluiten om maar vast terug te gaan naar Hasselt. De Garmin heeft er blijkbaar zin in want zijn voorstel is een route van 94 kilometer. Met wat eigen initiatief blijven wij makkelijk binnen de 60 kilometer. Rond kwart over vier parkeren we de camper weer voor onze deur en zit het weekendje Holten er weer op. Goed uitgerust en met licht verkleurde konen zijn we weer klaar voor de komende werkweek.  

Vrijdagmiddag na het werk beide rap naar huis. Snel de kippen verzorgen en de laatste paar spulletjes in de Camper. Omkleden en douchen en dan op naar Holten. We hadden gehoopt op half zes maar het was al bijna zes uur toen we onze plek op de camping gevonden hadden. Na het plekkie voor de camper zoeken, eten koken en eten was het kwart voor zeven voor we aan een wandeling met Sem konden beginnen. Gelukkig bleef het lang genoeg licht voor een flink rondje om de camping. De rest van de avond in de camper met een glas goede wijn en een spannend boek. Heerlijk om weer met de camper op pad te zijn.

In de nacht naar vandaag is het weer duidelijk omgeslagen. Als wij buiten de camper komen blijkt de lucht grijs en hangt er mist over de velden. De temperatuur is ook behoorlijk minder dan gisteren. Na een stevig ontbijt met een vers eitje (hoera de kippen leggen weer meer) vertrekken wij voor een wandeling. We lopen eerst naar het natuurdiorama (vroeger het museum van Piet Bos). Daar is een winkeltje waar we een wandelkaart hopen te kopen. We treffen er een aardige mevrouw die ons graag wil helpen maar die geen wandelkaart voor ons heeft. Wel heeft ze een tweetal A4-tjes van delen van het gebied. Op advies van haar starten we met de gele wandelroute om deze halverwege tijdelijk te verlaten om een stuk van het Pieterpad te lopen.

Al snel komen we langs het Canadese militaire kerkhof. Een indrukwekkende plek die we al eens eerder hebben bezocht. Dit maal ergeren we ons mateloos aan een aantal respectloze bezoekers. Twee gezinnen met een schare kleine kinderen gedragen zich alsof ze in een pretpark zijn. De kinderen schreeuwen, rennen over het kerkhof en gebruiken het monument als klimrek. De kinderen kun je er niet op aankijken, maar de ouders die het allemaal lachend aanzien wekken bij ons boosheid op. Om escalatie te voorkomen spreken we de groep maar niet aan en trekken wij ons terug om onze wandeling te vervolgen. Waarom gaan deze mensen niet gewoon naar een speeltuin???

Uiteindelijk lopen we bijna 18 kilometer over de mooie Holterberg. Vooral op het deel waar we de uitgezette route hebben verlaten is het heerlijk rustig. Enkele kilometers lang komen we geen mens tegen. Het is heerlijk weer om te lopen. Jammer van de mist want we passeren mooie plekken waar je bij helder weer ver over het landschap zou kunnen kijken. We komen nog langs een paar raar vergroeide bomen. Als we een keer een boswachter tegenkomen vragen wij hem of hij er een reden voor heeft.

Na een stop bij restaurant Woodies om de innerlijke mens te versterken zijn we tegen vier uur terug bij de camper. Vandaag is het te koud om buiten te zitten. Gelukkig is het in de camper ook goed toeven. Aan het eind van de middag breekt zelfs de zon nog even door.

Morgen weer wandelen. De route zoeken we dan wel uit. Misschien lopen we wel op goed geluk een kant op en zoeken we de weg terug m.b.v. de wandelnavigatie.

Tot morgen