Harm en Hilma d'r op uut

Gisteravond hebben we nog lang buiten gezeten. Het was een echte zwoele zomeravond. Voor vandaag wordt 34 graden voorspeld. Wij besluiten dat het op de meren misschien wel het beste is uit te houden. We hebben gelezen dat er vanuit Waren diverse rondvaarten over de meren vertrekken dus daar willen we naar toe. We gaan met de fiets. Het blijkt maar 3,5 kilometer te zijn naar de kade met de rondvaartboten. Wij kiezen voor een tocht die ons op drie verschillende meren brengt. We zijn als eersten aan boord en vinden een mooie plek achter op het bovendek. Zodra de boot begint te varen ervaren we inderdaad een verkoelend briesje.Ondanks het briesje blijft het nog wel warm. Gelukkig is er voldoende drinken aan boord dus uitdroging kan voorkomen worden; .

Hieronder een foto impressie van de tocht:

Aan de oever de camping vanaf het water

Het strandje waar we met Sem gaan zwemmen

Het meer

verbindingskanalen tussen de meren

Waren vanaf het meer gezien.

Morgen wordt het nog warmer. We hebben besloten om met Sem, de e-readers en voldoende drinken de dag door te brengen op het hondenstrand. Trouwens, misschien moet er ook maar een hengeltje mee. Vanavond hebben we er ook nog even gezwommen en erg veel vis gezien. Hele scholen baarsjes komen nieuwsgierig bij je als je even stil blijft staan. Er zwemmen op water van ca. 150 cm diep ook al vissen van naar schatting 30 cm. Wie weet wat er in nog dieper water zwemt.

Tot morgen

.

Vanmorgen na het ontbijt hebben we Seedorf verlaten en zijn we naar “Camping- und Wohnmobilpark Kamerun“ bij Waren aan het meer Binnenmuritz gegaan. Het is een nog vrij nieuwe camping met prima voorzieningen, maar ook met nog maar weinig schaduw brengende begroeiing. Wij hebben geluk. Aan de rand van het camperveld bij wat oude bomen is één van de weinige plekken met schaduw vrij gekomen. Scheelt toch zo een paar graden. Na het inschrijven gaan we direct maar even met Sem naar het speciale hondenstrand. Een prima zwemplek waar we de komende dagen waarschijnlijk nog wel meer tijd zullen doorbrengen. Het is vandaag al bloed heet en de temperatuur loopt de komende dagen nog verder op. Als de weersverwachting zo blijft houden we deze schaduwplek misschien wel wat langer aan dan twee nachten.

De rest van de middag hebben we in alle rust doorgebracht bij de camper. In alle rust is betrekkelijk. Op een gegeven moment hoorden we een harde klap en een tijdje aanhoudend gerommel. Geluiden die wij niet direct thuis konden brengen. Inmiddels weten we dat het de twee straaljagers waren die op ca. 25 kilometer afstand van ons op elkaar zijn gevlogen. Het ongeluk gebeurde nabij Malchow aan de Plauersee. Van horen zeggen hebben we begrepen dat één straaljager in het water is terecht gekomen. De andere is boven land neergestort en heeft daar brand veroorzaakt. Over de weg nabij de camping zijn inmiddels al vele brandweerauto’s met loeiende sirenes gepasseerd en we horen ze nog steeds. De Plauersee staat ook nog op ons lijstje met bestemmingen voor deze vakantie. Hopelijk is niet alles verbrand of vervuild. We zullen het wel zien. Anders vinden we wel weer een nieuwe mooie plek. Morgen horen we vast meer nieuws hierover.

tot morgen

De afgelopen nacht heerlijk geslapen. Weinig last meer van de muggen en geen luidruchtige buren. Natuurlijk is de lucht weer stralend blauw. Naar flink zoeken ontdekken we veraf één schapenwolkje. Volgens deze verwachting vandaag, met 24 graden,  nog geen extreem hoge temperaturen. We besluiten dan ook om de wandelschoenen vandaag nog maar eens aan te trekken. We hebben een wandel- en fietskaart van deze omgeving gekocht. Op de kaart hebben we een route uitgezocht die eerst naar Basedow, vandaar naar Stockersoll en dan door de bossen weer terug naar de camping.

Het is een mooie wandeling over door de invallende zon fraai verlichte bospaden en langs eindeloze korenvelden.

Ook passeren we een kudde koeien die heerlijk bovenop een heuvelrug staan te genieten van de zon.

Basedow blijkt een verassend mooie stad. Eerst komen we langs een heel fraaie vijver aan de rand van het dorp. Als we iets verder lopen zien we de werkelijk schitterende toren van de grote kerk. Niet alleen de toren is mooi. De hele kerk mag er wezen

Dit geeft vertrouwen voor een bezoek aan het slot dat iets verderop moet staan. Jammer genoeg wordt dat een teleurstelling. Het is een redelijk modern gebouw met een architectuur die ons niet aanspreekt. Snel terug want er is verder nog heel veel moois te zien. Zo lopen we rond een heel groot indrukwekkend en opvallend bruin/wit huis (gebouw). Het gebouw is aan alle kanten versiert. Er zijn trapgeveltjes, koepels, torentjes, enz. enz. Misschien een architect die alle bouwstijlen in één gebouw kwijt wou. Het kan natuurlijk ook zijn dat er steeds iets bij gebouwd is. Aan de voorzijde ook een fraaie tuin. Aan de achterzijde blijkt het gebouw wel wat achterstallig onderhoud te hebben. Daar moet nodig worden gerenoveerd.

We vervolgen onze tocht richting Stockersoll. Dit blijkt een gehucht van slechts een paar huizen te zijn. Direct door dus en door de oude bossen terug over lange rechte bospaden. Een verrassend leuke tocht van ca 14 kilometer.

Als we terug zijn op de camping wil Sem graag direct door naar het water. Het is echter druk op het strand en het is eigenlijk verboden voor honden. We laten hem dan ook wachten tot half zes zodat de meeste dagjesmensen zijn verdwenen. We doen ook onze zwemkleren aan zodat we met hem mee kunnen het water in. Heerlijk verfrissend.

Vanavond loopt een kraaiachtige vogel parmantig over het veld van de camping. Hij is lichtgrijs met zwarte vleugels en een zwarte kop. Wie weet wat dit voor vogel is?

Tot morgen

Gisteren hadden we al geschreven dat we niet zo tevreden waren over de camperplek in Neukalen. Later die avond en nacht werd het er niet beter op. Het grote familiefeest werd rond negen uur beëindigd. Een deel van de gasten, met ook een plekje op de camperplaats, hadden ook elders nog een bruiloft om te vieren. Ze lieten een hondje achter in de caravan die luid liet horen het daarmee niet eens te zijn. Alles went en met een beetje eigen muziek erbij is dat wel te doen. Om kwart voor drie zaten we echter rechtop in bed. Met een hoop lawaai en geschreeuw was er een camper de onze tot op een halve meter genaderd. Het bleken kennissen te zijn van de bruiloftgangers, die blijkbaar op het feest besloten hadden ook in Neukalen te overnachten. De bestuurder was niet meer zo helder. Na een luidruchtige begroeting van zijn kennissen werd geprobeerd een betere plek voor de camper te vinden. Helaas was het oriëntatie vermogen van de chauffeur ten onder gegaan aan de alcohol. Na tien minuten heen en weer rijden, waarbij ook niet bepaald de beste aanwijzingen werden gegeven, stond de camper blijkbaar naar tevredenheid. Vervolgens waren ze zo blij dat ze nog zeker een uur doorgefeest hebben. Zo wordt de vakantie eerder vermoeiend dan rustgevend.

Vanmorgen dan ook al op tijd vertrokken naar Seedorf waar we op “Campingpark Seedorf”  ook weer zelf een plek mogen uitzoeken. Het is een grote camping met ruime plekken. De velden zijn wel wat hobbelig en het sanitair is eenvoudig, maar alles functioneert naar behoren en is netjes schoon. Bij de receptie is een biergarten en we hebben er genoten van een prima lunch. De camping ligt aan de Malchiner See. Aan de rand van het meer is een strandje en een grote zonneweide.

Omdat het ook vandaag alweer flink heet is besluiten we de middag aan het strand door te brengen. Na het avondeten wandelen we nog een stukje door de bossen in de omgeving. We komen uit in de kern van het gehucht Seedorf. Wat opvalt zijn de prachtige vakwerk huizen. Ook de bushokjes zijn in dezelfde stijl uitgevoerd. Da’s even wat anders als die plexiglas dingen bij ons.

Het is de bedoeling dat we morgen nog een flinke wandeling door de omgeving gaan maken. Het terrein niet niet vlak genoeg voor een fietstocht met Sem aan de kont. Daarna kon er een paar dagen van veel beweging wel eens weinig komen. Als de verwachting uit komt, stijgen de temperaturen tot 34 graden. Dat wordt overdag luieren aan een meer.

Tot morgen

Eerlijk gezegd hebben we niet zo’n goede nacht achter de rug. Door de jeuk, veroorzaakt door tientallen muggenbeten, kwam er van slapen niet veel terecht. Maar goed, ook na deze nacht kwam er weer een ochtend en die bracht weer zonneschijn. Na het ontbijt is de camper al snel weer klaar voor de reis. We vertrekken uit Lietzow en rijden naar het zuiden met bestemming Kummerower See. Onderweg moeten we nog wel ergens stoppen voor boodschappen. Vooral middelen tegen muggen staan hoog op het lijstje. Ook de voorraad vlees voor de BBQ is aan aanvulling toe.

Het is een rit van 105 kilometer. Door wat vertraging en de boodschappen is het al lang na de middag voor we op onze bestemming aankomen. We hadden vooraf een camping geselecteerd aan de Kummerower See, maar gisteravond hebben we besloten om eens het voorbeeld van Volkert en Bertie te volgen en hebben we een camperplaats uitgezocht bij de haven van Neukalen. We worden ontvangen door een heel vriendelijke havenmeester en hebben al snel een plekje met zicht op de haven gevonden. bij de jachthaven zijn douches, toiletten, we hebben de beschikking over stroom en er is een waterpunt. Niets te klagen toch….

 

Vanuit de camper leek de omgeving geschikt voor een fietstochtje. Volgens de havenmeester is bij het 4,5 kilometer verderop gelegen Salem een zwemstrand. Het lijkt ons een prima bestemming om de rest van de middag door te brengen. Het terrein blijkt iets meer te glooien dan dat we vanuit de camper hadden ingeschat. Vooral de lengte van de klimmen is een aanslag op onze kuiten. Onderweg kunnen we wel genieten van de omgeving. Er zijn enorme velden met bijna rijp koren. De geur zoals van vers stro die ze verspreiden is een genot voor kinderen van het platte land. Af en toe kun je over de velden heen een blik op het meer werpen. Ook hier zien we weer veel klaprozen en korenbloemen langs de randen van de velden zien. Wat een mooi fleurig zomers effect. We zouden het in Nederland ook moeten invoeren.

 

 

 

Het strand is Salem valt nogal tegen. Het is misschien net 100 vierkante meter groot en Sem mag er niet komen. We doen net of we dat bord niet gezien hebben en laten Sem even lekker in het water spelen.  Behalve een mooi zicht op het meer is er voor ons niet veel te beleven. Na een paar, alcoholvrije biertjes op een mini terras fietsen we terug naar de camper.

Toch iets te klagen. Als we terugkomen is het erg druk bij de haven en de camperplaatsen. Een grooooote plaatselijke familie heeft besloten om een feestje te vieren bij een overdekte bbq plaats op 10 meter van onze camper. Bijna iets te gezellig. Verder is er niets te doen in Neukalen. We zien bootjes in de haven, maar van het meer is niets te zien. We hadden gedacht om morgen rond het meer te kunnen fietsen. Een tocht van 45 kilometer. Normaal is die afstand geen probleem, maar met deze glooiingen, de te verwachten hitte en Sem als extra ballast zien we dat nu niet meer zitten. We gaan dan ook morgen weer verder naar de iets zuidelijk  gelegen Malchiner See. Daar hebben we een camping aan de oever van het meer gevonden.

Nog even iets over de plaats Neukalen. Hier is het nog goed zichtbaar dat we in voormalig Oost Duitsland zijn. De appartementsgebouwen zien er uit als kazernes. Veel beton in grauwe keuren en kleine ramen. De vakantie woningen zijn al niet veel beter. Gelukkig zat er in de voordeur ook nog een raam van 20 bij 20 cm. Dan is een plekje bij de haven toch niet zo slecht.

 

Morgen meer.

Er is er één jarig, hoera hoera, en ja hoor de eerste regen van de vakantie dient zich aan.   Vannacht trouwens nog wel verwend met een originele Red Bull formule 1 softshell jas. Daar kan je op Francochamps mee gezien worden. Toen we opstonden scheen overigens de zon gewoon, net als op de andere dagen. Wel werd het al gauw benauwd en klam.

Vandaag naar Sassnitz. Een stad op fietsafstand (ca. 15 km), maar op aanraden van de campingbeheerder lekker met de trein. Op het station van Lietzow worden geen kaartjes verkocht dus er zal wel een conducteur langskomen was de gedachte. Onderweg geen conducteur gezien dus gaat onze dank in deze uit naar de Bundesbahn. Vanuit Sassnitz willen we in ieder geval een boottocht maken naar de krijtrotsen bij de Konigsstuhl. Ons eerste doel is dan ook de haven om te kijken wat de vertrektijden zijn. In de haven vinden we ook een boottocht die ons langs de Konigsstuhl voert maar die vervolgens verder vaart naar Cap Ankona op de uiterste noordpunt van Rugen. Vandaar gaat de boot naar Binz om vervolgens weer in Sassnitz te eindigen. Deze tocht start om 14:00 uur en naar verwachting zijn we rond half zeven terug. We kopen kaartjes hiervoor en gaan vervolgens de stad verkennen.

Over Sassnitz is verder niet zo veel te vertellen. Veel restaurants langs het water en heel veel soorten visbroodjes. Er is vast veel meer te zien maar daar zijn we niet geweest. Tegen de tijd dat de boot vertrekt begint de bewolking het te winnen van de zon. In het begin is dat wel lekker verfrissend. Na een tijdje en met een windje over het water is een jas toch wel lekker. De tocht is verder geweldig. We varen langs de hoge krijtrotskust en de gids weet bijna bij iedere rots een verhaal. Over zeerovers, aardverschuivingen e.d. We kunnen blijven zeggen dat het mooi, prachtig en indrukwekkend is maar de foto’s zijn vast overtuigender.

De haven van Sassnitz  Koninsstuhl

Konigsstuhl  uitvalsbasis van zeerover Stortebecker

Vith 

 

Cap Ankona

Even een bui, maar wel een mooie regenboog

3x Binz

Afmeren is Sassnitz tussen U-boot en collega rondvaarder (en het paste)

Morgen gaan we Rugen weer verlaten. Zo nog even een bestemming uitzoeken

Tot morgen

 

Deze morgen Born achter ons gelaten en op weg naar Lietzow aan de zuidkant van Rugen. Lietzow ligt op een smal strookje land met in het noord-westen de Grosser Jasmunder Boden en in het zuid-oosten de Kleiner Jasmunder Boden. Tegen één uur rijden we het terrein van Gastehaus Lietzow & Stortebeker Camp op. Het inchecken verloopt snel en al gauw zijn we klaar voor een verkenning.

 

Kort voordat we bij de camping waren kwamen we (vrij vertaald) langs de “markt van creatief Rugen”. We besluiten om daar eerst maar eens te gaan kijken. Er worden veel mooie en creatieve dingen aangeboden. Echter gezien de prijzen hechten de makers er erg aan. De prijzen zijn ons over het algemeen veel te hoog. Iets wat dit jaar sowieso opvalt. Kon je acht jaar terug in deze regio goedkoop kamperen, en terrasje pakken of uit eten gaan. Tegenwoordig liggen de prijzen hier hoger als in Nederland. Een deel van dit geld wordt ongetwijfeld geïnvesteerd in de infra-structuur want de wegen zijn opgeknapt en er zijn ook fietspaden aangelegd. De vele nieuwbouw huizen hebben niet meer de oostblok architectuur, maar zien er fris en modern uit.

Lietzow is veel kleiner dan wij dachten het telt slechts 250 inwoners. Als je de plaats in komt rijden worden je ogen automatisch naar het grote witte huis op de heuvel getrokken. Wij denken dat het particulier bezit is want wij hebben geen open toegangsweg kunnen vinden.

Het is bloedheet in Lietzow en wij besluiten een biertje te halen op het, boven het water gelegen, terras van een restaurant. We vinden een mooi hoekje in de schaduw. Het Stortebecker bier smaakt zoals gewoonlijk weer prima. Al snel valt de activiteit van een aantal zwaluwen op. Onder een deel van de terrasoverkapping ontdekken we twee nesten met jongen. De oudjes vliegen af en aan met insecten om het jonge spul te voeren. Heel leuk. Je blijft er naar kijken. De zwaluwen zijn van een soort dat wij in Nederland nog nooit hebben gezien.

Na het avondeten gaan we eerst even naar het station. Morgen willen we met de trein naar Sassnitz. De stad is te ver weg om te lopen en het terrein te glooiend om op de fiets te gaan. Het doel is om vanuit Sassnitz een rondvaart naar de krijtrotsen te maken. Inmiddels weten we dat de treinen 20 minuten voor het hele uur vertrekken. Daarna nog even met Sem naar het strand. Watertrappen vanaf een pier blijft voor hem een leuk spelletje. Hilma maakt nog wat mooie foto’s van de omgeving.

Tot morgen

Heel veel bijdragen op de weblog beginnen zo, maar wat is, is zo. Als we wakker worden staat de zon al hoog aan een wolkeloze blauwe hemel. Het begint al knap warm te worden. Voor het ontbijt zoeken we een plekje in de schaduw onder een dikke berk. Afkloppen natuurlijk, maar voorlopig hebben we prachtig vakantieweer.

We gaan vandaag weer met de fiets op pad. Het eerste doel is het westelijk gelegen gehucht Althagen. Een plek die over een haven beschikt. Aangekomen blijkt dat er in de haven een hele serie prachtige houten zeilbootjes zijn afgemeerd. Ook de plaatselijke vissers zijn al weer terug met hun vangst. Deze wordt ter plekke gerookt en verkocht aan de toeristen. Vast heel lekker, maar deze vis wordt ons te duur betaald.

Verder gaat onze tocht naar Ahrenshoop. Een toeristische kustplaats waar we door zijn gereden op weg naar de camping. Het is een hobbelige rit. Waar de huizen en hotels en dergelijke er goed onderhouden uitzien zou er ook wel eens wat geld mogen worden gespendeerd aan de best druk gebruikte fietspaden. Gescheurd asfalt, diepe kuilen, betonpaden met diepgaande betonrot en los split, alles wat je niet wil kom je hier tegen. Waar we wel van genieten is het landschap en de fraaie molen die we passeren.

Ons eerste doel in Ahrenshoop is de Hoher Ufer. Met onze ervaring van bijvoorbeeld de krijtrotsen op Rugen hebben we hoge verwachtingen. Als we er aankomen valt het allemaal een beetje tegen. Een gemiddelde duin in Nederland is hoger. Het bijbehorende zandstrand heeft al de nodige zonaanbidders getrokken. Wij lopen een eindje de zee in en constateren dat wij het water nog te koud vinden voor een zwempartij.

Lopend gaan we vervolgens Ahrenshoop verder verkennen. Het wemelt er van de toeristen. Er zijn overal volle terrassen en het is er bloed heet. Het mooist vinden we nog het schilderwerk op een transformatorhuisje. We zijn er dan ook snel klaar mee. We kopen nog een pond verse aardbeien waar we op een bankje lekker van genieten en vervolgens vervolgen we onze fietstocht langs de rand van het water richting Born.

Op weg naar Born komen we achter onze camping langs waar een surfstand is aangelegd. Bij het surfstrand hoort een heel aantrekkelijke strandtent. Wij besluiten het fietsen te laten voor wat het is en te gaan voor een halve liter koud bier aan het strand. Voor Sem hebben we een calippo gekocht. Lekker tien minuten likken aan een kartonnetje.

Morgen gaan we naar Lietzow op Rugen

Tot morgen

Vanmorgen tegen half elf vertrokken uit Seehof. Het weer is prima, het motortje van de camper snort tevreden en we hebben nauwelijks last van vertragingen. De kilometers vliegen onder de wielen door en ondanks een stop voor boodschappen bereiken we om half één camping “Regenbogen Born” bij de plaats Born, aan de zuidkant, op het schiereiland Darss. Net als op Seehof mogen we hier ook naar eigen inzicht een plekje zoeken. Niets is vooraf gereserveerd. In Born zijn zelfs geen genummerde plaatsen. Hier en daar staan kasten voor stroomaansluitingen en het is voldoende als we het nummer van de kast doorgeven waarop we zijn aangesloten. Wij vinden een schitterende, heel ruime, plek in de zon, maar met voldoende mogelijkheden om de schaduw op te zoeken.

Na de lunch vertrekken op de fiets. Ons eerste doel is de vuurtoren aan de noordkust van het eiland. Ondanks het feit dat de fietspaden, naar Nederlandse begrippen, niet echt fijn zijn is het een mooie tocht die ons door bossen en een groot moerasgebied voert.

Het eiland is een stuk groter dan wij dachten . In plaats van de door ons vooronderstelde 5 kilometer blijkt de vuurtoren toch echt op 10 te liggen. Het is druk met toeristen bij de 35 meter hoge vuurtoren die ‘s-nachts zijn licht ver over het water van de Oostzee laat schijnen. Harm waagt de beklimming en wordt, vanuit zijn hoge positie, beloond met een prachtig overzicht van het eiland en de kust.

De gebouwen bij de vuurtoren, vroeger gebruikt als huisvesting van de torenwachters, zijn nu ingericht als museum. Je kunt er informatie over stenen en fossielen uit het gebied vinden, er is een zeeaquarium en ze hebben een prachtige collectie opgezette dieren.

Na het bezoek aan de vuurtoren lopen we nog even naar het strand. Het is er druk met zonaanbidders. Het water is, met 14 graden, wat ons betreft nog wat te koud voor een zwempartij. Het blijft dan ook bij pootjebaden dit keer. Vanaf de vuurtoren fietsen we, richting oost,  door de bossen naar Prerow, vandaar via Wieck terug naar Born. Het zijn stuk voor stuk plaatsen die zich voornamelijk op de toeristen richten, maar wel erg gezellig.

 

Als we terug zijn op de camping eerst een biertje en dan gaat de BBQ voor het eerst deze vakantie aan. Een primaslot van weer een mooie vakantiedag.

Tot morgen.

Gisteravond was er in Seehof nog een schitterende zonsondergang te bewonderen. Wat een prachtige lucht.

Na een aantal korte nachten en vermoeiende dagen zijn we deze dag maar eens begonnen met goed uitslapen. Het is al na half tien als we energiek het bed uit wippen. Eerst even een stukje wandelen met Sem, lekker douchen, een ontbijtje en dan met de rugzakken op pad. We hebben gisteravond besloten dat we vanaf de camping de “blauwe acht” route voor fietsers en wandelaars gaan volgen tot aan Schwerin om daar de stad te bekijken.

Het weer is prima. Misschien al bijna te warm om te lopen. Het eerste deel van de tocht gaat over een fietspad langs een provinciale weg. Misschien niet ideaal, maar de mooie doorkijkjes over het glooiende landschap naar het meer zijn fantastisch. De zonneweides langs het meer zijn al goed bezocht en wij ontdekken dat naakt recreatie hier zeker geen taboe is.

Schwerin is wat verder weg dan ingeschat. We zijn al 8,5 kilometer onderweg voor we de oude binnenstad bereiken. Oude binnenstad is waar, maar ook weer niet. Er is duidelijk heeeeeel veel geld geïnvesteerd want alle huizen en gebouwen zijn schitterend gerenoveerd. Wat een pracht en praal allemaal.

We lopen al enige tijd door de stad en eigenlijk kunnen de beentjes wel wat rust gebruiken. Het komt dan ook goed uit als we op een pleintje een dubbeldeks bus zien staan waarmee je een tour door de stad kunt maken. We vinden een plekje op de bovenverdieping waar het dak vanwege het mooie weer is afgeschoven. De chauffeur manoeuvreert de bus kundig door de vaak nauwe straten terwijl een gids aan één stuk door alle gebouwen en bijzonderheden beschrijft die wij passeren.

Eén van de laatste stops van de bus is bij het slot van Schwerin. Wat een overweldigend mooi gebouw is dat. Het dak is voorzien van een paar gouden koepels en ook enkele gouden beelden. Het is er wel erg druk want er is een soort van markt georganiseerd waar ook veel bekende politici bezig zijn zieltjes en kiezers voor hun partij te winnen. Hieronder een impressie van het slot:

Ook ons bezoek aan de grote kerk, het is tenslotte zondag, was zeer de moeite waard. Dit moet wel een rijke gemeente zijn.

Ten slotte nog wat extra aandacht voor de watermolen. Met deze molen werden grote stenen gezaagd. Een langzaam proces. Voor de grootste steen die ooit is gezaagd was drie jaar nodig.

Deze, niet schuwe reiger, was rustig op zoek naar een visje bij de watermolen

Morgen vroeg vertrekken we hier een rijden naar Darss.

Tot morgen