Laten we het dit keer niet hebben over het weer want het weer was niks en over niks valt niet te schrijven.

We hebben ons zelf vandaag flink op de proef gesteld door te voet  de bergbeek Ninglinspo te bezoeken. Sem blijft in de camper om eens goed uit te slapen. Naar de Ninglinspo is vanaf de camping een afstand van ca. 6,5 kilometer maar wel over een steile bergrug. Op onze kaart waren de hoogtelijnen bijna op elkaar getekend en er waren wel wat rustmomentjes nodig om even op adem te komen. Boven een stuk redelijk vlak en dan weer, gelukkig iets minder steil, weer naar beneden. Onderweg was er gelukkig ook al veel moois te zien

De Ninglinspo is een ruige bergbeek met veel stroomversnellingen en diverse kleine watervallen. Om alles te zien wat de beek te bieden heeft kun je een pad van zes kilometer volgen. Probleem voor ons is wel dat je in de zes kilometer 378 meter stijgt en we hebben al wat klimwerk in de benen en moeten ook nog weer terug. Natuurlijk hebben we het pad wel een stuk gevolgd en daar was al genoeg te zien. Als we weer eens in de buurt zijn gaan we met de camper naar de parkeerplaats bij het begin en lopen we het hele pad af.

Tegen half vijf waren we terug op de camping. Nog even het bruggetje waar je over moet om op de camping te komen op de foto gezet. Hij is ca. 2,5 meter breed en met een camper of caravan moet je wel even goed mikken om zonder schade de overkant te halen.

Morgen gaan we eerst naar Coo voor de watervallen en dan door na La Roche.

Au revoir

Vandaag zijn we een 70 kilometer naar het zuidwesten gereden om uit te komen bij Château De Dieupart waar zich ook een camping op het terrein bevind. Tijdens het grootste deel van de tocht regende het variërend van miezer tot een stortbui. Gelukkig zaten we hoog en droog in de camper die nauwelijks last had van de hellingen in de Ardennen. Eenmaal aangekomen was inschrijven zo geregeld en vonden we een mooie plek aan de rivier L’Amblève. De foto’s geven ons uitzicht weer.

Inmiddels schijnt de zon boven Aywaille en we installeren ons snel op de nieuwe plek. De buienradar geeft aan dat het tot vijf uur droog blijft.We besluiten om in de buurt een stuk te gaan wandelen. We hebben een wandelkaart aangeschaft, maar deze is nog niet erg duidelijk. Wel denken we te weten waar het beginpunt van de meeste routes is. Onder weg passeren we één markering van een rode route. We zoeken echter nog even verder naar het startpunt  wat we echter niet vinden. Op naar de eerder gevonden rode markering. Maar dan blijkt de buienradar niet betrouwbaar. We worden getrakteerd op een onvervalste stortbui. Gelukkig vinden we een schuilplek onder een parasol van een pizzeria waar we geduldig wachten op drogere tijden.

Als het droog is gaan we weer op weg. De rode route begint met een stevige klim over slecht begaanbare paden. Over de rotsen lopen gaat wel goed, maar er zijn ook steile stukken met een pad van spiegelglad geworden leem.

Eenmaal boven wordt het allemaal een stuk vlakker en zijn de paden beter begaanbaar. We passeren enkele bouwwerken waarvan wij denken dat het overgebleven verdedigingswerken uit de oorlog zijn. En toen begon het weer te regenen. We geven het op voor de middag en nemen een afslag die ons weer bij de camping brengt.

Na het eten is het weer droog en we besluiten met Sem langs de rivier richting Remouchamps te wandelen. Het is lekker wandelen zo langs het water en dit keer houden we het wel droog. De donkere wolken vormen dit keer slechts een mooi decor voor de vanaf een brug genomen foto’s. De Belgische waterwerken die we passeren kunnen wel een renovatietje gebruiken.

Morgen gaan we, weer of geen weer, op zoek naar de in de buurt gelegen watervallen. Sem krijgt een rustdag. Hem laten we in de camper.

Au Revoir

Vannacht hebben we prima geslapen op de Bemelerberg. De rust werd enkel verstoord door een enkel vliegtuig dat een landing inzette op vliegveld Aken. Uitgeslapen stappen we dan ook op de fiets en peddelen we naar Maastricht. De Maas en de rondvaartboten zijn snel gevonden en de kaartjes zijn vlot gekocht. We moeten nog wel een klein uur wachten voor het vertrek. We lopen maar even de stad in op zoek naar een kop koffie. Die hebben we snel gevonden. De koffiejuffrouw was blijkbaar uitgeschoten met het water want het was wel een heel waterig bakje.

De rondvaartboot vertrekt netjes op tijd en tot onze opluchting is daar de koffie een stuk beter. We varen eerst naar het zuiden waarbij we op de hoogte worden gehouden van wat er op de oevers is te zien. Natuurlijk is er ook aandacht voor de Sint Servaasbrug. Deze bogenbrug is de oudste brug van Nederland.

We varen ook langs de fabrieksgebouwen van de ENCI (eerste Nederlandse cement industrie). Dit bedrijf produceert al sinds 1920 cement op basis van de mergel die wordt gewonnen uit de St-Pietersberg.

Sem heeft ondertussen een lieve vriendin gevonden. Sem is tijdens de rondvaart  in ieder geval meer geknuffeld dan haar vriend

Als we weer aan land zijn is het tijd voor een lunch. Die vinden we bij de visboer in de vorm van een portie kibbeling en voor ons gezamenlijk een schaal met zeemix. Daarin vonden we o.a. krabpootjes, mega garnalen, gebakken mosselen, inktvisringen, garnalen en vis friet. Heeeeerlijk. Daarna op weg naar de grotten bij de St-Pietersberg. Het bezoek loopt uit op een teleurstelling. Sem mag niet mee de grotten in er en is ook geen plek waar hij op ons mag blijven wachten. Vervelend want Limburgse informatie voor toeristen vermelde dat honden toegestaan waren. Voor ons zit er niets anders op dan een wandeling over de Berg. Het landschap op de berg is niet echt de moeite waard. Wel was de door de ENCI gegraven mergelgroeve indrukwekkend. Wij  hebben er nog maar een klein deel van gezien want in werkelijkheid is hij nog vele malen groter.

De mergelgroeve is al jaren de woonplaats van een grote Oehoe. Deze uil heeft in de loop de jaren al dertig jongen grootgebracht. In de zomer maakt hij een nest aan de kant van de nissen. De winter brengt hij door in het bos aan de andere kant.

Onderweg zien wij telkens potjes met een doekje en vloeistof hangen. Het is een onderzoeksopstelling waarmee ze het nest van de Aziatische hoornaar proberen te ontdekken. Hopelijk hebben ze succes.

Vanaf de St-Pietersberg kun je wel mooi een foto van Maastricht maken. Terug in Maastricht komen we voor de Helpoort te staan. We laten ons niet voor de poort wegslepen en wandelen er dapper onderdoor. Gelukkig geen vuur en verdoemenis aan de andere kant. Gewoon het centrum van Maastricht.

Voor we terug zijn bij de fietsen passeren we nog de Jeker. Een riviertje dat snel stromend en schuimend richting de Maas loopt.

De terugtocht op de fiets viel ons erg mee. Ondanks dat de helling  11% was kwamen we  met een beetje inspanning en wat ondersteuning van de fiets vlot boven op de Bemelerberg. ‘s-Avonds nog even een rondje om de camping met Sem. Daarbij kwamen we langs een boomgaard met tamme kastanjes waarbij de bomen echt overvol waren. Ook de zonsondergang boven het Limburgse landschap was prachtig.

Morgen gaan we naar het in België gelegen Aywaille. Er schijnen daar mooie watervallen te zijn.

Tot murruguh

 

De regen begon gisteravond. Het regende de hele nacht en de verwachting is dat het vandaag ook tot diep in de middag zal regenen in Limburg En niet zo zacht ook. Wat moet je daar nu mee als buitenmens. Het is vandaag een verhuisdag en gisteren hebben we besloten om naar boerderijcamping ‘t Gasthoes in Bemelen te gaan. Normaal vertrekken we dan ‘s-morgens en rijden eerst naar de nieuwe bestemming om daar vervolgens de omgeving te verkennen. Als we dat nu zouden doen zitten we waarschijnlijk de rest van de dag met een boek in de camper. Roermond biedt echter een oplossing. Er is niet enkel een outletcentrum, er is ook een enorm koopcentrum. Naast de vele gebruikelijke winkels is er ook een vestiging van vrijetijdswinkel “De Vrijbuiter”. Daar kunnen wij ons wel een paar uurtjes vermaken en Sem mag er ook in.

We treffen het. Veel zomerkleding en schoeisel is in de uitverkoop met flinke kortingen. Mooie gelegenheid om nu alvast vervangers te kopen voor schoenen en vrijetijdskleding die na deze zomer in de zak van het leger des Heils verdwijnt. Tegen kwart voor drie zijn we wel uit gewinkeld en vertrekken we naar Bemelen. Onderweg gaat de regen over in een flinke hoosbui waar als we aankomen in Bemelen slechts wat gemiezer van over is. Aanmelden is zo geregeld en we mogen zelf een camperplek uitzoeken.

 

De rest van de middag brengen we door met een lekker biertje uit Blokzijl en een goed boek. Na het eten een stukje wandelen in de omgeving. Inmiddels is de regen gestopt. Echt mooie wandelpaden hebben we niet gevonden en eventuele vergezichten werden geblokkeerd door hoog opgegroeide mais. Het hoogtepunt was wel de mergelgroeve.

Het plan is om morgen op de fiets naar Maastricht te rijden. Dat zal wel meevallen want we zitten op een berg en dan is het lekker afdalen naar Maastricht. Aangekomen in de stad willen we een rondvaart maken over de Maas en daarna, als er nog tijd is de grotten bezoeken. Daarna weer op de fiets naar Bemelen. Dat zal wel tegenvallen want Maastricht ligt in een dal en dan is het flink klimmen naar Bemelen

Tot murruguh

Als we deze morgen opstaan is al snel duidelijk dat de voorspelde regen Roermond nog niet heeft bereikt. Het zonnetje schijn vanuit een blauwe hemel uitbundig zijn stralen over de jachthaven en de camperplek. Ook de temperatuur is prima. Alle reden om de fietsen van de camper af te halen en Sem zijn karretje in elkaar te zetten. Tegen kwart voor elf vertrekken we voor een tocht naar het zuiden langs de oevers van de Maas en de vele zand- en grintgaten die nu vaak alweer zijn overgenomen door de natuur of een recreatie bestemming hebben.

Net Roermond uit komen we over een nog bijna nieuwe, maar prachtig geconstrueerde houten brug. Echt een plaatje en hopelijk een voorbeeld voor toekomstige bruggenbouwers.

De Maas slingert zich door het landschap en het water stroomt kalm richting de zee. De waterstand in de rivier is nog steeds extreem laag. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat we zo weinig beroepsvaart op de rivier zien. Slechts een enkele schepen met zand zien we langskomen. Het hindert  ons niet want het landschap blijft schitterend en het is een genot om er door te fietsen.

De lage waterstand in beeld

Bij Ohe en Laak nemen we het pontje naar de Belgische oever, maar niet voordat we het tunneltje voor de wandelaars en het watervalletje in België op de fot hebben gezet.

Bij een prachtig meer vinder we ook duidelijk sporen van bevers die meerdere bomen hebben geveld

In dit deel van Limburg staan ook veel goed onderhouden molens in allerlei varianten. Soms meerdere in één dorp. De houten molen op de foto was echt wel een toppertje

Op de Beegderheide treffen wij een gedenkteken, dat is vervaardigd uit een koepel van een Sherman tank. De  heide is bijna gedurende de gehele 20e eeuw gebruikt als militair oefenterrein. Lange tijd hebben twee, uit de oorlog achtergebleven oude tanks diens gedaan als als oefenobject. De schapen zal het allemaal een zorg zijn. Zij hebben inmiddels het terrein overgenomen en genieten van de heide.

Na het avondeten lopen we met Sem nog even langs de Roer. Gisteren hadden we geen brood bij ons voor de zwarte zwaan en dat gaan we vanavond goed maken. Twee boterhammen weet hij weg te werken.

Morgen trekken we verder naar het zuiden. Bestemming nog onbekend.

Tot murruguh

Vandaag begint onze nazomer vakantie. Gisteravond is het nog laat geworden na een retourtje Zeist om Klaasjes verjaardag te vieren. Het was er weer gezellig en we gingen uiteindelijk veel later dan gepland terug naar huis. Alle reden om vanmorgen eerst uit te slapen en daarna op ons gemak de laatste spullen in de camper te pakken. Uiteindelijk sturen  we om kwart voor elf de camper de weg op.Bestemming Roermond. De rit voorloopt zonder enig oponthoud en iets voor één bereiken we camperplaats Helenawerf. We zien niet direct een receptie dus kiezen we eerst een plekje en gaan dan op zoek naar een plek om ons aan te melden. Het blijkt dat we bij de havenmeester moeten zijn die een onderkomen heeft in een nabij gelegen watersportwinkel. In ons geval bleek het om een vriendelijke havenmeesteres te gaan die ons vlot inschrijft. Prima geregeld zo.

Achter de afgebeelde muur bevindt zich een grote jachthaven en daarachter loopt de Maas. Dicht langs de camperplaats loopt ook de rivier de Roer die een paar honderd meter verder uitkomt (Roermond) in de Maas.

We besluiten om na de lunch de binnenstad van Roermond te verkennen en ook het mega grote outletcentrum te bezoeken. Voor de binnenstad hoeven we enkel via een voetgangersbruggetje de Roer over te steken.

In de binnenstad is het best wel gezellig. Bijna alle terrassen zijn vol en de mensen genieten volop van de zon. Jammer genoeg zijn  de meeste winkels op maandag gesloten. Reden voor ons om door te lopen naar het outletcentrum

We zijn bekend met het outletcentrum in Lelystad, maar deze valt in het niet bij het centrum in Roermond. Zonder problemen brengen we daar een paar uur door. Als je daar niks kan vinden, dan heb je wel een heel afwijkende smaak.

Het is dan ook al een stukje in de avond voor we terug zijn bij de camper. Na het avondeten nog een stukje wandelen en genieten van de zonsondergang. Als we een stukje langs de Roer lopen trekt een zwarte zwaan nadrukkelijk de aandacht. Misschien nemen we morgen wat brood voor hem mee

Morgen gaan we per fiets de omgeving verder verkennen. De route moeten we nog bepalen

Tot murruguh

 

Gooooeeeeeeedenavond,

Wij berichten u vandaag vanaf Camping Myry! Wij bestaat dit weekend uit Harm, Hilma, Ester en Sem. Vrijdag zijn we vertrokken voor 2 dagen richting Drenthe, het immer bekende Elim. We zijn hier neergestreken omdat Harm en Ester vouchers hebben voor de visvijver hier. En gezien het prachtig weer werd, besloten we de camper en tent te pakken en zochten we een camping in de buurt. Myry is een mooie ruime SVR camping. Zeker niet druk, we hebben alle keuze uit plekken en hebben het veld voor onszelf.

Vrijdagavond bestaat uit goede gesprekken en wijntjes onder de luifel. Het is nog fijne temperatuur en we hebben als achtergrond geluid he gezellig tikken van wat regen. Het wordt wat laat, dus zaterdagochtend zijn we niet heel vroeg op.

We gaan rustig aan ontbijten en pakken dan de fiets richting Schoonhoven. Een vaste campinggast raadde ons aan om hier een wandelingetje te maken. Goed bedoeld advies. we vinden de parkeerplaats makkelijke en vanaf daar worden inderdaad wandelroutes aangegeven. We kiezen voor de blauwe route. Al na 100 meter komen we op een bijzonder kruispunt. Groen is rechts en verder wordt niks aangegeven. We gaan links en komen na 100 meter op een afslag naar rechts. Deze is voor een wit-met-rode-pijl route, dus we gaan rechtdoor in de hoop dat dit dan blauw is.

Niks blijkt minder waar en na een paar honderd meter niet zo leuk pad, besluit we om te keren. We denken er slim aan te doen om dan maar de wit-met-rode-pijl te volgen, maar deze route wordt ook niet super aangegeven (zie de lege paddenstoel) en is ook geen top route. We steken regelmatig doorgaande wegen over of moeten er een poos langs lopen. En een stuk langs schrikdraad, met hindernissen als takken en dichtgegroeide bramenpaden.  Gelukkig is het wel gezellig. Sem vindt een beekje waar hij op zijn eigen wijze zijn dorst lest. Hij loopt meters lang door het water en hapt af en toe een slokje weg.

we maken de wandeling af en komen bij zwemplas Schoonhoven. daar valt wel iets aardig over te zeggen. Prachtige, maar opvallend rustige zwemplas met een ruim strandje. ook een restaurantje, dus wij nemen plaats op het terras aan het water voor een lunch. Daarna fietsen we terug naar de camping en laten vermoeide Sem daar achter om op de camper te passen. Wij stappen weer op de fiets en fietsen 11 km naar Hoogeveen, voor een middagje shoppen. Goed geslaagd met wat nieuwe kleding en veeeeeel lekkers.

We gaan weer naar de camping en vertrekken begin van de avond naar het Eethuus van Elim. Hier eten we spareribs en schnitzels. Sem mag ook mee en kan zijn geluk niet op dat hij voor de tweede keer vandaag op een terrasje mag. Het eten is goed en het overige gezelschap is in ieder geval interessant om te bekijken en te beluisteren  

Daarna weer lekker naar de camping, met de voetjes omhoog weer onder de luifel.

Morgen gaan Harm en Ester vissen op steur en karper, en daarna vertrekken we weer naar Hasselt. Mochten we geweldige vangst hebben, plaatsen we misschien morgen nog wel een berichtje.

Groetjes van ons

 

 

 

* dit was een gastblog van Ester

 

Terug op de parkeerplaats zien we nog een blauw paaltje liggen. Als we die eerder hadden gespot,

Gisteravond laat, toen we het avondrondje met Sem gingen doen, was de campertuin ook nog mooi. In de tuin staan veel kleine lampjes zonne-energie die stuk voor stuk bewaakt worden door een kabouter. In het donker maakt dit een sfeervol geheel.

Op de camperplaats was het vannacht heerlijk rustig. We hebben dan ook prima geslapen en beginnen uitgerust aan de nieuwe dag. Na het ontbijt zetten we de fietsen klaar voor een tochtje naar het Veluwemeer. Er is bijna geen wind en het zonnetje staat weer te stralen aan de blauwe hemel. We fietsen niet via de kortste weg naar het meer maar rijden via Oldebroek, Eekt en Oosterwolde naar Elburg.

In Elburg zoeken we een terras op voor een kop koffie. Blijkbaar zijn we tijdelijk onzichtbaar want om ons heen worden andere mensen en ook nieuwkomers bediend, maar wij worden niet gezien. Dan niet denken wij en we verkassen naar het er tegenover liggende terras. Daar zijn ze wel blij met ons. De koffie is er prima en hun appelgebak met cranberries komt met stip de top tien binnen. Heerlijk. 

Vanuit Elburg steken we de brug over naar Flevoland. Wel besluiten we om binnenkort nog eens terug te gaan naar Elburg om de stad te voet verder te verkennen. Over en langs de dijk fietsen we richting Harderwijk. Het valt eigenlijk wat tegen. Bijna nergens heb je zicht op het water en de andere kant van de dijk is nou ook niet bepaald een plaatje. Bij strandpaviljoen Bremerbaai vaart een pontje. Daarmee varen we weer naar de overkant. Het is heerlijk druk op het water en het kwartiertje varen is best leuk.

De  terugtocht langs de Gelderse oever is veel leuker. Hier heb je telkens zicht op het water. Uiteindelijk zijn we, na 47 kilometers, tegen drie uur terug bij de camper. Even wat drinken en dan de spullen inpakken en naar huis. We nemen eerst nog wel afscheid van Astrid en John met de belofte dat we zeker nog een terug komen.

Morgen wordt het weer mooi weer, maar tja, dan moeten we weer aan het werk.

 

 

De weersverwachting voor het weekend is prima, Hilma heeft een vrij weekend en wij hebben een paar drukke weken achter de rug. Alle reden om een paar dagen met de camper op stap te gaan. Liefst niet te ver van huis, want we kunnen pas zaterdagochtend vertrekken. Na wat zoeken met campercontact vinden we Camperplaats Noord Veluwe in Oldebroek. Een plek die prima geschikt lijkt voor ons korte uitstapje.

Na een ritje van ongeveer een half uur, rijden we  de camperplaats op. Voor we kunnen uitstappen staat de goedlachse Astrid al naast het raam. Zodra ze weet dat we gereserveerd hebben zijn we van harte welkom. We mogen zo doorrijden en zelf uit de vrije plekken kiezen waar we willen staan. Voorwaarde is wel dat we bij het inparkeren niet over één van de vele kabouters rijden. De campertuin is prima onderhouden en ziet er keurig uit. Al snel hebben wij ons stekkie gevonden op één van de ruime plekken.

Het installeren van de camper en het klaarmaken van de fietsen en hondenkar zijn inmiddels routine. We willen vandaag in ieder geval even langs slager Ter Weele in het ongeveer twintig kilometer verderop gelegen Oene. Onze voorraad ingeblikt vlees is in Zweden flink geslonken en nu we in de buurt zijn kunnen we die mooi aanvullen. Aan de wand in de info-ruimte hangt een knooppuntenkaart van het gebied. Daar stippelen we een route uit en na een kop koffie gaan we op pad.

We moeten eerst een stukje terug op de weg waarover we deze morgen gekomen zijn. We kruizen de A28 en rijden verder richting Epe. Zo ongeveer bij de kazerne, waar Harm ooit eens negen maanden heeft doorgebracht, begint de lange helling van de Holleberg. Met een beetje meer trapondersteuning van de fiets komen we vlotjes boven. De tocht richting Oene voert ons verder door een afwisselend glooiend landschap. We komen door bossen, passeren een stuk hei en rijden ook langs, door de droogte langzaam geler wordende, weilanden. Twee keer stuiten we daarbij op opvallende runderen. Eerst in een weiland een soort mini koeien (nog niet de helft van “normale” koeien) die tevreden liggen te genieten in de zon. Ze hebben wat vreemde hoorns, een vetbult in de nek en een kleine onderkin. Zo op het oog hebben ze wel wat weg van de koeien die je in India ziet. Later passeren we nog een weiland met waterbuffels. Ook niet een alledaags gezicht.

In Oene is de slager weer snel gevonden en met onze aankopen in de tas beginnen we aan deel twee van onze tocht. Ergens tijdens de terugreis hebben we een foutje gemaakt. We zijn in plaats van naar knooppunt 61 naar knooppunt 51 gereden. Om een lange omweg te voorkomen besluiten we vanaf knooppunt 51 maar terug te rijden over de route waarlangs we eerder zijn gekomen.

Morgen gaan we weer op de fiets. We willen in ieder geval richting randmeren. Verder zien we wel waar we uitkomen

De wekker stond op vijf uur, maar om kwart voor vijf zijn we allebei al wakker. Veel te vroeg natuurlijk op een vakantiedag, maar de veerdienst houdt geen rekening met onze wensen. Snel even wassen, een boterham, de camper rijklaar maken en op naar de veerhaven. Om kwart voor zes zijn we er en het inchecken gaat voorspoedig. Het ticket geeft aan dat we naar kade G moeten. Dat blijkt nog zeker twee kilometer slingeren over het immense terrein weg te zijn. Rond een uur of zes sluiten we aan in de wachtrij voor de pont. Hij ligt al aan de kade en het uitschepen is in volle gang.

Het is al bijna zeven uur als het inschepen begint. Onze rij is snel aan de beurt. Wij zijn al lang aan dek en zien nog lange rijen auto’s op de kade staan. Ook rijden er nog veel vrachtwagen via een ander dek naar binnen.

We krijgen al snel door dat de beoogde vertrektijd van kwart over zeven niet gehaald gaat worden. Uiteindelijk gaan we tegen half acht van wal en op weg naar Travemunde. Het beloofde zonnige weer is er nog niet en door de wind is het frisjes aan dek. De uitgang van de haven biedt ook al geen vermaak. Het is allemaal een beetje saai. Een kale pier is het laatste wat we van Zweden zien.

Ook verder op zee lukt het de zon niet om de grijze wolken te doorbreken.

We brengen veel tijd binnen door. Niet echt gezellig met mensen die slapend of dommelend in stoelen hangen. Regelmatig laat het horloge zien dat de tijd vandaag langzaam verloopt. Een prettige afwisseling wordt verzorgt door het op korte afstand passeren van het eiland Møn.

Ook passeren we af een toe een andere boot. Kleine oplevingen tijdens een saaie overtocht.

Bij de aankomst in Travemunde wordt alles gelukkig anders. Voor we afmeren varen we een stuk de rivier op en nu is er in één keer veel te zien. Stranden, havens en natuurlijk de stad zelf. Ook de zon schijnt inmiddels.

We besluiten dat we Travemunde later nog een gaan bezoeken. Vandaag gunnen we ons daar de tijd niet voor. Om drie uur rijden we van de boot en we geven bestemming thuis aan. Ons doel is niet direct om vandaag al naar huis te rijden, maar we willen wel graag Hamburg achter ons gelaten hebben. De reis verloopt echter heel voorspoedig. Ook bij Hamburg dit keer geen files. Het campertje snort tevreden en we rijden lekker door richting Bremen. Als we Bremen voorbij zijn wordt het tijd voor eten en diesel. Wij besluiten om na het eten te beslissen of we een camperplaats zoeken of als we nog fris genoeg zijn voor de laatste 190 kilometers. We vinden ons zelf fris genoeg en tegen half negen zijn we thuis.

Het was een schitterende vakantie en eigenlijk zijn we nog lang niet uitgekeken op Zweden. Hieronder in steekwoorden een overzicht van onze indrukken:

Vriendelijke bevolking; Ruimte !!!; mooie ruige natuur; heerlijk wandelland; prima om te fietsen; goede fietspaden; echte heerlijke kaneelbroodjes; de mooiste zonsondergangen ( nog eentje dan maar)

Veel prachtige meren; niet toeristisch; geen rondvaarten ; veel sportfaciliteiten; veel natuurparken; schuw wild; veel info enkel in het Zweeds; nauwelijks souvenirshops;nette campings maar geen luxe; golfterreinen; overal bankjes en picknicktafels;barbecueplaatsen overal en natuurlijk het alleman recht waardoor je bijna overal mag gaan en staan.

Tot de volgende keer.