Eerste paasdag en het is geweldig mooi weer in Twente. Als we uit bed komen is de zon al een paar uur bezig met het verwarmen van de Kuiperberg. Dit is zo goed gelukt dat we besluiten dat vandaag de korte broek wel uit de kast kan. Een prima dag om te gaan fietsen. Dit keer kiezen we voor de fietsroute Vasse Mander. 41 kilometer lang en te starten vanaf de camping.

Het is heerlijk fietsen door het Twentse. Lange afdalingen en even lange klimmen wisselen elkaar af. Al snel komen we bij een bekend goed onderhouden kapelletje. De vorige keer dat we er waren hebben we ook een kaarsje aangestoken. Dit keer zijn er geen kaarsjes beschikbaar en fietsen we weer verder.

Onderweg stoppen we even bij de niet diepe, maar wel snelstromende Mosbeek. Water, van oceaan tot aan smal stromend beekje, blijft altijd onze aandacht trekken.

Rond half twaalf komen we aan bij Manderveen. Hier wordt onze aandacht getrokken door een terras. Wij vinden een fijn plekje in de zon en laten ons de de koffie met krentenwegge goed smaken. Een prima vroege lunch.

De tocht voert ons verder langs Mander en een stukje Duitsland in. Terug in Nederland en in de buurt van Hezingen komen we langs een startpunt van diverse wandelroutes. We kiezen voor de “oranje route” die over een groot heideveld loopt. De schaapskudde ligt tevreden te genieten van het zonnetje. Er zijn opvallend weinig lammeren bij de kudde.

Wat verder de hei op wordt Sem ineens actief. Hij heeft een salamander ontdekt die snel voor hem op de vlucht slaat. Met Sem aan de korte lijn blijft de salamander lang genoeg zitten voor een foto.

Morgen gaan we op de fiets naar Losser. De mensen waar we Sem vandaan hebben gehaald hebben sinds zaterdag een nestje van negen puppy’s. Wij gaan even op kraamvisite en het is ook leuk om te laten zien hoe het nu met Sem gaat.

Heanig an.

 

Het is deze ochtend nog wel koud als we uit onze camper stappen, maar de zon is al begonnen om het glooiende Twenter landschap op te warmen. Dit opwarmen gaat met zo’n vaart dat we na een douchebeurt besluiten dat buiten ontbijten goed te doen is. Heerlijk in het zonnetje.

Na het ontbijt zetten we de fietsen klaar en koppelen we Sem z’n karretje aan. We hebben besloten om de Singravenroute te gaan rijden. Deze 38 kilometer lange fietsroute is beschreven in het boekje van de camping en kun je uiteraard vanaf daar starten. Het plan is om de route in de buurt van Denekamp even te verlaten en het centrum op te zoeken voor een lunch en enkele noodzakelijke boodschappen.

Als we op de fiets vertrekken mag Sem eerst nog een stuk naarst de fiets mee rennen. Hij wil dat graag, maar waar hij dat vroeger moeiteloos kilometers lang volhield is nu het batterijtje na een paar honderd meter al leeg. Hij vindt het tegenwoordig op zo’n moment ook niet meer zo erg om in het karretje te stappen.

Het is heerlijk weer om te fietsen. We volgen enkele kilometers het kanaal van Almelo naar Nordhorn. Best een leuk stuk en er is veel te zien. Overal zitten in het riet en langs de oever watervogels te broeden.

Heel bijzonder is een schildpad die een plekje in het riet heeft gevonden om te zonnen. Waarschijnlijk ooit is door zijn eigenaar afgedankt en in het kanaal uitgezet. Zo te zien redt hij zich daar prima. Als hij ons in het oog krijgt glijdt hij snel terug het water in.

In het kanaal treffen we ook nog een oud sluizencomplex aan. Hier stoppen we even om deze oude constructie eens goed te bekijken.

Bij landgoed Singraven zoeken we het terras langs de snelstromende Dinkel op voor een kop koffie en de lunch. Vorig jaar werd er nog druk gewerkt aan een verbouwing van de stuw. Nu is het klaar, maar de nieuwe vijzel past wat ons betreft toch niet goed in het beeld.

In stukje verder komen we weer bij een mooi gerestaureerde stuw in de Dinkel. Het water stroomt onder een zestal gemetselde bogen door. Ook een mooie plek om even bij stil te staan.

Voor Sem krijgt de mooie tocht een prima einde als wij hem trakteren op een ijsje. Op dat moment is hij helemaal vergeten dat hij moe is.

Met het oog op de conditie van Sem zit een echt lange wandeling er niet in. Daarom morgen maar weer op pad met de fiets en mogelijk onderweg nog een stuk wandelen.

Heanig an! 

Vandaag op goede vrijdag starten we aan ons weekje vakantie die we door willen brengen in Twente en de Achterhoek. Na drukke weken waarin naast het reguliere werk de (mantel)zorg voor de (schoon)ouders en de verbouwing van schuur en schutting veel energie hebben gekost hebben we het gevoel er echt aan toe te zijn.

Als we opstaan is de beloofde zon nog nergens te bekennen. Het kan vandaag echter  ons humeur niet verpesten. Na het ontbijt nog snel de laatste spullen in de camper pakken. Sem installeren op zijn bankje en op pad naar Ootmarsum waar we een plek op camping Kuiperberg hebben gereserveerd. We hebben geen haast en we genieten onderweg al van de eerste rit met de camper dit jaar. Rond kwart over elf arriveren we op de camping. Inschrijven en ons installeren op de camperplek kost nog geen tien minuten. We hebben een plek met een geweldig uitzicht op het eind vorig jaar nieuw aangelegde luxe camperpark. Verharde plekken met eigen watervoorziening, stroom, kabel tv en vuilwaterafvoer. Prima plekje.

De camping ligt maar een paar honderd meter af van het centrum van Ootmarsum en we besluiten daar eerst maar een naar toe te wandelen. Het is nog te koud voor de terrassen, maar toch is het gezellig druk in de stad. In Ootmarsum hebben zich erg veel kunstenaars gevestigd en dat is te zien aan de vele ateliers en winkels waar kunst verkocht wordt. De grote winkelketens ontbreken. Niet echt een gemis, want de vele boetiekjes zijn veel leuker en bieden verrassend leuke spullen aan. Tegen half vier zijn we terug bij de camper en besluiten daar te blijven tot het diner. Vandaag geen zin in koken en de Party Lounge van de camping blijkt een prima en smakelijk alternatief

Uitbuiken doen we met een avondwandeling. Tegenover de camping is een startpunt van diverse rondwandelingen. Ook staat daar een lange muur met daarin in glazen panelen de archeologische tijdlijn van Kuiperberg weergegeven. Een prachtig kunstwerk.

Een woeste lege aarde .

 De tijd van de Mammoet een periode van 2,3 miljoen jaar geleden tot ca. 2000 jaar voor christus

De ijstijd en het opstuwen van aarden wallen waardoor de Kuiperberg is ontstaan.

Schilder Jacob van Ruisdael.

Steenfabriek. Voor het vervaardigen werd oude klei gedolven dat per spoor werd aangevoerd.

De kunstmestfabriek tijdens de eerste wereldoorlog.

Bij het startpunt ook een hele grote stenen zonnebank. Wel wat koud aan de rug.

De wandeling door het glooiende landschap was verder prima. Mooie paadje en prachtige vergezichten. Langs een dijkje een veld met witte bloempjes. Wij kunnen ze geen naam geven. Wie weet wat dit voor bloemen zijn?

Morgen gaan we de omgeving per fiets verkennen. Een route die ons o.a. bij Landgoed Singraven brengt.

Tot morgen.

Als we opstaan regent het. Het was voorspeld, maar eigenlijk hadden we gehoopt dat het iets zou meevallen. Niets is minder waar. Alleen voor Sem gaan we er even uit en als hij zijn boodschap in het bos heeft achtergelaten gaan we snel weer terug. Gelukkig geeft de spannende 5 kilometer tijdens de olympische spelen voldoende afleiding

Na de middag hebben we meer geluk. buienradar en buienalarm geven een droge periode aan vanaf een uur of twee. Het wordt inderdaad droog en wij vertrekken voor een wandeling. Op de parkeerplaats bij de toegangsweg blijken twee wandelroutes te starten. Wij kiezen dit keer voor de wandeling van 5,5 kilometer door het Kootwijkerveen. Al snel wordt duidelijk dat er her en der enorme plassen op de wandelpaden staan. Om de voetjes droog te houden moeten we regelmatig een stuk door de bos.

Ondanks het ongemak blijkt het een mooie wandelroute. Vooral het deel langs een langgerekt ven is heel mooi.

Af en toe valt er wel wat regen, maar niet voldoende om onze regenkleding te imponeren. Tegen vier uur zijn we terug bij het huisje. Precies op tijd, want even later gaan de hemelse sluizen weer open. Dit keer afgewisseld met harde windstoten.

Morgen gaan we naar de dierentuin in Amersfoort. Als het gaat regenen kunnen we eenvoudig een schuilplek vinden.

Tot morgen

Na nog een ochtend werken kwamen we rond half vier aan bij Rabbit Hill bij Nieuw Millingen. Het regent flink deze middag. Aanmelden verliep voorspoedig. Wel moesten we nog tot vier uur wachten voor we in het huisje konden. Ons huisje staat achter op het park dus toch maar direct op pad. Het huisje is meer dan groot genoeg voor ons tweeën. Nu nog wat minder regen en het kan een mooi weekend worden. Na het eten hebben we het zwembad opgezocht. Lekker even zwemmen. Jammer genoeg wel veel chloor in het water.

Vandaag hebben we eerst heerlijk uitgeslapen. Het regenen is gestopt en de zon priemt aarzelend door de wolken heen. Prima weer om te gaan wandelen. Sem lijkt vandaag ook behoorlijk fit. We gaan eerst met de auto naar de parkeerplaats bij de schaapskooi van Radio Kootwijk. Daar start een wandeling van 12,5 kilometer en we hopen dat Sem het vol houdt.

Het wordt een heerlijke wandeling door het glooiende landschap. Voor het grootste deel van de wandeling lopen we door de uitgestrekte heidevelden. Het is er ook in deze tijd van het jaar prachtig en door dat het helder is kunnen we ook optimaal genieten van de vergezichten.

Tijdens de wandeling komen we natuurlijk ook langs de gebouwen waar tot 1998 het zendstation was gehuisvest. De gebouwen zijn een goed voorbeeld van de Art Deco Betonbouwarchitectuur in Nederland. Het zendstation is gebouwd om een verbinding tot stand te maken met de overzeese gebieden. De bouw werd gestart in 1918 en in 1925 kwam de eerste verbinding tot stand. Eerst via de lange golf band. Later via de korte golf waardoor telefonie mogelijk werd. Een gesprek van drie minuten koste in die tijd 33 gulden wat overeenkwam met een gemiddeld weeksalaris. Niet alles wordt duurder door de tijd .  De zender is na de oorlog vooral ingezet om contact te leggen met Nederlandse schepen ergens op de wereldzeeën. Met de komst van satellietverbindingen werd de zender overbodig.

Na de wandeling nog even Apeldoorn in voor een bezoek aan de Mediamarkt. We zijn de muis van de laptop vergeten en een muis is toch handiger dan de pad op de laptop. Terug naar het huisje willen we via de A50. De oprit blijkt echter afgesloten. Een vrachtauto met slachtafval is er gekanteld en de smerige smurrie ligt over de weg. De alternatieve route voert ons dwars door Apeldoorn en we ontdekken dat ze daar erg veel verkeerslichten hebben.

Voor morgen wordt heel veel regen verwacht. We kijken wel wat er dan mogelijk is. In ieder geval eerst even de 5 kilometer schaatsen kijken.

Tot morgen.

De temperatuur is ook vandaag best goed om buiten te zijn. Lastiger zijn de vele buien die langskomen. Na het raadplegen van alle ons beschikbare weervoorspellers lukt het niet om een droge periode te vinden die lang genoeg is voor een flinke wandeling. We besluiten dan ook om voor de middag nog wat boodschapjes te doen in Egmond aan Zee. We hebben een verzoek gekregen van Sinterklaas om hem te helpen met een paar inkopen. Sint kunnen we natuurlijk niets weigeren. Voor de lunch zoeken we weer onze vertrouwde visboer op. Met een bak kibbeling en een patatje is onze trek snel gestild.

We besluiten om na de middag het Zeeaquarium in Bergen aan Zee te bezoeken. We zijn er wel vaker geweest en met dit regenachtige weer een goed alternatief om de middag door te brengen. Het is heerlijk rustig in het Zeeaquarium en we nemen uitvoerig de tijd om alle het waterleven in de aquariums en bassins te observeren. Hilma maakt heel veel foto’s. Best wel lastig want het glas spiegelt vaak hinderlijk. Toch zijn er mooie opnames om te delen.

Als we vertrekken bij het zeeaquarium hebben we nog even het idee om een strandwandeling te maken. De dreigende wolken boven zee brengen ons snel op andere gedachten. We gaan voor warme chocolademelk in het strandpaviljoen en zitten heerlijk droog als de regen valt.

Morgen weer naar huis. Om tien uur moeten we uit het huisje vertrokken zijn. Afhankelijk van hoe onze pet staat stoppen we misschien nog in Lelystad voor een bezoek aan Bataviastad.

Tot ons volgende uitstapje.

Vandaag staat er een stevige wind uit het Westen. Recht op de kust. Lopend op straat richting de boulevard  waait het tussen de hoge appartementengebouwen zo hard dat er nauwelijks tegenop te tornen is. Sem z’n oren wapperen langs zijn kop naar achteren. Wel een grappig gezicht.

Het is vandaag niet echt goed weer voor een lange wandeling. Hoewel het niet heel hard regent worden droge periodes afgewisseld met periodes waarop er een miezerige regen valt. Niet veel, maar samen met de harde wind ben je toch snel behoorlijk nat. In droge perioden gaan we met Sem naar het strand. Daar is het ondanks de wind goed toeven. Het is echt genieten van de metershoge golven die over elkaar heen naar het strand rollen. Er zijn nu zoveel vlokken op het strand dat Sem het bij lange na niet kan bijbenen. Hieronder een overzicht in foto’s van onze stranddag.

Als we het strand verlaten worden we bijna gezandstraald door het opwaaiende zand. Het zand ligt ook tot ver in de winkelstraat.

Nog geen idee wat we morgen gaan doen, Eerst maar eens kijken wat het weer toelaat.

Tot morgen.

Ook voor vandaag wordt er een aanhoudende miezer verwacht. Er staat ook een stevige wind uit het westen. Tijdens zijn eerste rondje is Sem er maar wat blij mee. Er waaien weer vlokken over het strand en hij rent er achteraan met de energie van een puppy.

Wij hebben besloten dat we na het ontbijt gaan wandelen bij Castricum. Met als startpunt bezoekerscentrum De Hoep kun je kiezen een een groot aantal wandelroutes met verschillende afstanden. Het is drukker als, gezien de weersomstandigheden, verwacht. De parkeerplaats is al behoorlijk gevuld. Wij gaan dit keer op veilig met de keuze voor de rode route. Deze is slechts 6,6 kilometer en voert ons deels door de bos maar vooral door de duinen waar aan waterwinning wordt gedaan. Vol goede moed gaan we op pad.

Het eerste deel van de wandeling gaat door een stuk bos waar bijna geen enkele boom normaal gevormd is. We zijn wel eerder op plekken langs de kust geweest waar de bomen allemaal landinwaarts scheef groeiden vanwege de zeewind, maar de bomen hier in de bos vertonen wel erg vreemde vertakkingen. De bomen op de foto’s zijn eiken. Die zien er bij ons toch heel anders uit.

Eenmaal uit de bos lopen we door een duingebied waar aan waterwinning wordt gedaan. Overal zie je grote waterbergingen (infiltratiekanalen) die kraak helder water bevatten en onderling met elkaar zijn verbonden. Dit water is afkomstig uit het IJsselmeer en wordt bij Andijk ingenomen en voorgezuiverd. 45 miljoen kuub van dit water wordt door een enorme pijpleiding naar Heemskerk getransporteerd. In Heemskerk worden microverontreinigingen zoals pesticiden en medicijnresten verwijderd en vervolgens wordt het water naar de infiltratiekanalen gepompt. Leuk om te zien hoeveel water er bij de inlaat het gebied instroomt. De inlaat wordt vanwege zijn vorm ook wel de kwal genoemd.

Het water verspreidt zich over de infiltratiekanalen waar het gemiddeld zo’n vier dagen verblijft. Daarna zakt het door het zandbed van de duinen tot op ca. 40 meter diepte. Tijdens dit proces worden alle aanwezige bacteriën en virussen afgebroken. Vervolgens wordt het water weer opgepompt en na ontharding en ont-ijzering als drinkwater gedistribueerd.

Eenmaal terug in het bos stuiten we op een kleine groep grote grazers. Indrukwekkend maar zeker niet agressief. Waarschijnlijk vragen ze zich af waarom wij in de regen door hun gebied dwalen.

Na een heerlijke lunch in het naast De Hoep gelegen restaurant Johanna’s Hof besluiten we eerst terug te gaan naar ons huisje voor droge kleren. Later op de middag gaan we met Sem nog even naar het strand. De vlokken zijn er nog steeds en met de vlokken is ook de energie bij Sem terug. Heerlijk rennen over het strand met een bek vol schuim.

Inmiddels is de energie van Sem helemaal op. Nu ligt hij op zijn kleed voor de verwarming heerlijk te snurken en beleeft hij de dag nogmaals in zijn dromen.

Tot morgen.

Wat weer betreft is het de afgelopen nacht onstuimig geweest. Redelijk wat wind, regen en ook sneeuw. Wij lagen echter heerlijk warm in ons bed en daar was het heerlijk warm en comfortabel. Tijdens ons ontbijt raadplegen we weer diverse weersvoorspellers en we komen tot de conclusie dat ze voor de komende uren droog of lichte miezer voorspellen. Een enkele geeft zelf zon aan. Voor ons reden om te vertrekken. We gaan door de duinen op weg richting Bergen aan Zee en gaan daarna over het strand terug naar Egmond aan Zee.

Lang het park van De Roompot lopen we het duingebied in. Al snel zien we langs het pad nog de laatste overblijfselen van de winterse neerslag tijdens de nacht. Bij onze toch komen we eerst door De Nollen, Een gebied waar Egmonders vanuit het verleden recht hebben om een volkstuin te bewerken. Het is ook toegestaan om daar een vakantieverblijf voor eigen gebruik te plaatsen.  Deze verblijven mogen niet worden verhuurt en blijven in de praktijk ook altijd in de familie.

Inmiddels is er inderdaad een zonnetje verschenen en het is een aangename tocht. Op goed geluk volgen we soms smalle paadjes door de duinen. Veel klimmen en dalen, maar dat is te verwachten in de duinen. Zolang we de zee links van ons horen gaan we vanzelf richting Bergen aan Zee.

We zijn al een flink stuk in de richting van Bergen aan Zee als de weersvoorspelling toch niet betrouwbaar blijkt. De zon is inmiddels vertrokken en de regen die valt is wel wat meer dan gemiezer. Niet echt fijn wandelweer en geen plek om te schuilen. We besluiten bij de eerste mogelijkheid het strand op te zoeken. Onderweg naar het strand komen we nog wel langs een mooi duinmeer en we treffen voor het eerst ook “wilde” paarden in het gebied. Sporen van grote grazers hadden we elke dag gezien, maar dit is de eerste confrontatie.

Eenmaal op het strand blijkt dat Bergen aan Zee wel dichterbij is als Egmond aan Zee, maar toch nog wel kilometer of twee lopen. Wij besluiten met de wind in de rug terug te lopen naar Egmond aan Zee. De golven zijn nog altijd hoger dan je bij deze wind zou verwachten. Op het strand dan ook enorme schuimvlokken. Tot verdriet van Sem worden ze niet door de wind over het strand geblazen. Tegen kwart over één zijn we terug bij oma Aagje.

Na de lunch is regen de weersverwachting. Wij rijden daarom naar de Intratuin van Heerhugowaard. Wij blijken niet de enigen. Het is er behoorlijk druk maar wel gezellig. Voor je het weet zijn er een paar uur om met snuffelen tussen alle Kerst- en overige spullen.

We hebben nog geen plannen voor morgen. Het weer he.

Tot morgen

Opnieuw heerlijk geslapen vannacht. Het is dan ook al na tienen als we aan het ontbijt beginnen. Buiten is het guur en het regent. Volgens de voorspellingen wordt het vanaf één uur een stuk beter. Het wordt droog en de zon wordt zelfs even verwacht. Wij besluiten dat we na de middag over het strand richting Castricum te lopen en vervolgens terug door de duinen. Hoever we richting Castricum gaan is afhankelijk van de fitheid van Sem.

Eenmaal op het strand blijkt al snel dat we ons onnodig zorgen hebben gemaakt over de fitheid van Sem. Met z’n oren wapperend in de wind raast hij als vanouds over het strand. Zelfs het vruchteloos jagen op meeuwen is vandaag weer terug. Voor ons is het ook heerlijk wandelen. Windje in de rug, mooie golven en soms een zonnetje dat eerst nog wat verlegen tussen de wolken doorschijnt. Duinen, strand, golven wolken en de zon vormen een prachtig geheel met een steeds wisselend kleurenpallet. Echt genieten vandaag en voor we het weten zijn we al aangekomen bij de strandopgang van Castricum.

We zoeken eerst maar eens een strandpaviljoen op voor een kop warme chocomel en een appelpunt. Daarna lopen we door de duinen terug naar Egmond. Een paar kilometer voor we bij Egmond aan Zee zijn worden we overvallen door een buitje. Gelukkig is het voornamelijk kleine hagel en daar worden we nauwelijks nat van. Tegen vijf uur zijn we terug bij Oma Aagje met ca. 16 kilometer op de teller.

Hopelijk kunnen we er morgen weer op uit en is het weer geen spelbreker. Voorlopig zijn de voorspellingen gunstig.

Tot morgen.