Harm en Hilma d'r op uut

Wat weer betreft is het de afgelopen nacht onstuimig geweest. Redelijk wat wind, regen en ook sneeuw. Wij lagen echter heerlijk warm in ons bed en daar was het heerlijk warm en comfortabel. Tijdens ons ontbijt raadplegen we weer diverse weersvoorspellers en we komen tot de conclusie dat ze voor de komende uren droog of lichte miezer voorspellen. Een enkele geeft zelf zon aan. Voor ons reden om te vertrekken. We gaan door de duinen op weg richting Bergen aan Zee en gaan daarna over het strand terug naar Egmond aan Zee.

Lang het park van De Roompot lopen we het duingebied in. Al snel zien we langs het pad nog de laatste overblijfselen van de winterse neerslag tijdens de nacht. Bij onze toch komen we eerst door De Nollen, Een gebied waar Egmonders vanuit het verleden recht hebben om een volkstuin te bewerken. Het is ook toegestaan om daar een vakantieverblijf voor eigen gebruik te plaatsen.  Deze verblijven mogen niet worden verhuurt en blijven in de praktijk ook altijd in de familie.

Inmiddels is er inderdaad een zonnetje verschenen en het is een aangename tocht. Op goed geluk volgen we soms smalle paadjes door de duinen. Veel klimmen en dalen, maar dat is te verwachten in de duinen. Zolang we de zee links van ons horen gaan we vanzelf richting Bergen aan Zee.

We zijn al een flink stuk in de richting van Bergen aan Zee als de weersvoorspelling toch niet betrouwbaar blijkt. De zon is inmiddels vertrokken en de regen die valt is wel wat meer dan gemiezer. Niet echt fijn wandelweer en geen plek om te schuilen. We besluiten bij de eerste mogelijkheid het strand op te zoeken. Onderweg naar het strand komen we nog wel langs een mooi duinmeer en we treffen voor het eerst ook “wilde” paarden in het gebied. Sporen van grote grazers hadden we elke dag gezien, maar dit is de eerste confrontatie.

Eenmaal op het strand blijkt dat Bergen aan Zee wel dichterbij is als Egmond aan Zee, maar toch nog wel kilometer of twee lopen. Wij besluiten met de wind in de rug terug te lopen naar Egmond aan Zee. De golven zijn nog altijd hoger dan je bij deze wind zou verwachten. Op het strand dan ook enorme schuimvlokken. Tot verdriet van Sem worden ze niet door de wind over het strand geblazen. Tegen kwart over één zijn we terug bij oma Aagje.

Na de lunch is regen de weersverwachting. Wij rijden daarom naar de Intratuin van Heerhugowaard. Wij blijken niet de enigen. Het is er behoorlijk druk maar wel gezellig. Voor je het weet zijn er een paar uur om met snuffelen tussen alle Kerst- en overige spullen.

We hebben nog geen plannen voor morgen. Het weer he.

Tot morgen

Opnieuw heerlijk geslapen vannacht. Het is dan ook al na tienen als we aan het ontbijt beginnen. Buiten is het guur en het regent. Volgens de voorspellingen wordt het vanaf één uur een stuk beter. Het wordt droog en de zon wordt zelfs even verwacht. Wij besluiten dat we na de middag over het strand richting Castricum te lopen en vervolgens terug door de duinen. Hoever we richting Castricum gaan is afhankelijk van de fitheid van Sem.

Eenmaal op het strand blijkt al snel dat we ons onnodig zorgen hebben gemaakt over de fitheid van Sem. Met z’n oren wapperend in de wind raast hij als vanouds over het strand. Zelfs het vruchteloos jagen op meeuwen is vandaag weer terug. Voor ons is het ook heerlijk wandelen. Windje in de rug, mooie golven en soms een zonnetje dat eerst nog wat verlegen tussen de wolken doorschijnt. Duinen, strand, golven wolken en de zon vormen een prachtig geheel met een steeds wisselend kleurenpallet. Echt genieten vandaag en voor we het weten zijn we al aangekomen bij de strandopgang van Castricum.

We zoeken eerst maar eens een strandpaviljoen op voor een kop warme chocomel en een appelpunt. Daarna lopen we door de duinen terug naar Egmond. Een paar kilometer voor we bij Egmond aan Zee zijn worden we overvallen door een buitje. Gelukkig is het voornamelijk kleine hagel en daar worden we nauwelijks nat van. Tegen vijf uur zijn we terug bij Oma Aagje met ca. 16 kilometer op de teller.

Hopelijk kunnen we er morgen weer op uit en is het weer geen spelbreker. Voorlopig zijn de voorspellingen gunstig.

Tot morgen.

We hebben heerlijk geslapen vannacht. Oma Aagje heeft prima bedden. We checken direct de actuele weersverwachting voor vandaag en dat valt niet echt mee. Het regent en volgens meerdere voorspellers blijft het ook regenen tot een uur of vier in de middag. Geen goede vooruitzichten om te wandelen. We besluiten dan ook om eerst maar een naar de Bazaar in Beverwijk te gaan.

Na een klein half uur rijden zijn we er. We zijn weer onder de indruk van de enorm grote overdekte markt. Echt jaren geleden zijn we er al eens geweest. Toen was het er onoverzichtelijk en was het vooral een zwarte markt waar ook veel gestolen goed over de toonbank ging. Momenteel ziet alles er veel georganiseerder uit en is het prettig winkelen. Wij vermaken ons prima en vinden wat leuke koopjes. Ook is er voldoende eten en drinken te koop. Er is een enorme vismarkt met een overdaad aan groente, fruit, vlees, vis kruiden, enz, enz.

Voor een lunch zijn we ook op de goede plek. Er zijn tientallen verkooppunten waar ze heerlijke gerechten verkopen. Wij scoren bami/nasi met garnalen, pittige kip en babi pangang. Het smaakt fantastisch en dat voor € 8,00 pp. Rond half vier zijn we terug bij Oma Aagje. Het is inmiddels droog in Egmond aan Zee en na wat drinken gaan we met Sem naar het strand. Wij zijn niet de enigen. Het is behoorlijk druk met wandelaars op het strand. Op het strand zijn opmerkelijke omstandigheden. Het is nagenoeg windstil, maar vanuit de zee razen enorme golven naar het strand. Normaal gesproken past dit niet bij elkaar, maar het woeste water wordt waarschijnlijk veroorzaakt door de storm bij Engeland. Het is wel een prachtig gezicht. Prachtig zijn ook de luchten boven het woeste water. Hieronder een foto impressie.

Na het avondeten gaan we nog een keer met met Sem naar het strand. Ook dan is het nog prima vertoeven op het strand. Al met al was het een prima dag.

Tot morgen.

Vanmorgen. op de eerste dag van ons weekje Egmond aan Zee eerst maar eens lekker uitgeslapen. Na het ontbijt doen laden we de laatste spulletjes in de auto en vertrekken we richting kust. We hebber er voor gekozen om via de dijk Lelystad Enkhuizen te rijden. We hebben geen haast en er valt veel meer te zien.

Het regent en het wordt er hoe verder we naar het westen rijden niet beter op. Tegen half één parkeren we in het centrum. Onze traditioneel eerste bestemming is de visboer waar we genieten van een echte lekkerbek (verse kabeljauw) en een frietje. Ook traditioneel verwent de visboer Sem weer met stukken kibbeling.

Na de lunch trotseren we de regen en wandelen we door de bijna verlaten winkelstraat richting strand. Vanaf de duinen is het een machtig gezicht om te zien hoe de hoge golven breken op het strand en daarbij telkens een grote hoeveelheid schuim achterlaten. Op het strand is het wat minder. De felle wind in combinatie met de harde regen maken het een plek waar je niet lang wil zijn. Op naar de auto en ons huisje.

We hebben een huisje aan het gebruikelijke pleintje. Dit keer wonen we niet in tante Beppie maar in Oma Aagje. Ook een prima plekje om een weekje door te brengen en lekker dicht bij het strand.

We houden het weer goed in de gaten en volgens buienalarm is het van half drie tot vier uur droog in Egmond aan Zee. Wij snel de jas aan en op naar het strand. Zoals zo vaak was de voorspelling niet juist. Net op het strand worden we overvallen door een stortbui met regen en hagel. We keren zo snel mogelijk terug, maar dat voorkomt niet dat we behoorlijk doorweekt zijn geraakt. De rest van de dag hangen de radiatoren vol met drogende kleding.

In de avond wordt er weer een droge periode van ca. 1,5 uur voorspeld. Wij weer op naar het strand en dit keer is het wel genieten. Het is droog, de wind is gaan liggen en voelt eigenlijk helemaal niet meer koud. We lopen over het vrijwel verlaten strand een stuk naar het zuiden. Sem vermaakt zich ondertussen weer prima met het vangen van schuimvlokken. Die kan wel weer slapen vannacht. Vanaf het donkere strand ziet Egmond aan Zee er in het donker heel sfeervol uit 

Als we het strand verlaten staat de jachthond in Sem weer even op. Hij vangt een ongelukkige muis waar hij vervolgens trots bij gaat zitten.

Het programma van morgen zal afhangen van het weer. We zien wel.

Tot morgen

Vandaag staat er een combinatie van fietsen en wandelen op het programma. Via de fietsknooppunten willen we eerst naar Austerlitz rijden, daar even bij de piramide kijken en vervolgens een rondwandeling maken door de bossen rond Austerlitz. Daarna willen we via Doorn weer terug naar de camping.

De fietstocht richting Austerlitz verloopt voorspoedig. Wel ergeren we ons aan de klaphekjes die over het fietspad zijn geplaatst. Voor wandelaars zijn ze prima, maar voor fietsers lastige hindernissen. Hier zouden wildroosters een betere en praktischer keuze zijn.

 

Het Stigterpad is voorlopig wel het enige pad dat loopt door het gebied waar de wervelwind dit jaar veel schade heeft veroorzaakt. Onder weg zien we veel bomen die slachtoffer geworden zijn van het natuurgeweld en er is duidelijk nog veel werk te verzetten door Staatsbosbeheer.

Als we bij de piramide aankomen blijkt dat wij niet de enigen zijn die hem vandaag opzoeken. Het is druk bij de piramide. Wij besluiten af te zien van een beklimming en gaan te voet de omgeving verkennen. Ook hier is het weer genieten in de bos. Soms is het goed uitkijken bij het klimmen en dalen via de vaak door de regen uitgesleten paden. Er zijn echter ook prachtige paden en beukenlanen.

Aan de paddenstoelen die her en der opschieten kun je goed zien dat de herfst inmiddels volop is begonnen. Vooral de kleine, op dood hout groeiende, koraalpaddenstoeltjes zijn prachtig.

Terug van de wandeling zorgen we met een patatje weer voor nieuwe energie en vervolgen we onze fietstocht terug naar Leersum en de camping. Leersum is echt een gebied met veel paardenhouders. Overal zie je paarden in de wei en er zijn diverse maneges. Je ziet het ook terug in de natuur. Wij denken dat er meer ruiterpaden en men-wegen zijn dan voet- en fietspaden. Onderweg kom je ze dan ook regelmatig tegen.

Morgen maar weer op de fiets. Er wordt een zonnige dag voorspeld en wij zijn van plan een eind langs de Rijn te fietsen.

Tot morgen

De afgelopen nacht hebben we het in de camper absoluut niet koud gehad. Als we opstaan is het binnen nog bijna 14 graden. Buiten is dat wel anders. Daar is de nacht koud geweest en de opwarming gaat vandaag vanwege het wolkendek ook maar heel langzaam. Na het eten gaan we eerst onze Marktplaats aankoop van gisteren ophalen. Een geëmailleerd dienblad met dito koffiepot en zes mokken. Vanaf de camping is het een kleine kilometer fietsen naar de verkoopster dus dat klusje was snel klaar.

Vandaag gaan we met de fiets. Gisteravond hebben we al een knooppuntroute uitgedacht die ons langs Leersum, Amerongen, De Nederrijn, Rhenen, Veenendaal en via Overberg weer naar Leersum voert. De eerste kilometers zijn koud daarna zijn we warm gelopen en is de wat lagere  temperatuur niet langer een probleem. Onze eerste stop is aan de Rijn bij Amerongen. We kijken een poosje naar de passerende schepen terwijl de pont ondertussen auto’s, fietsen en personen overvaart naar de andere oever.

Als je in Amerongen bent wil je op z’n minst 1 kasteel hebben gezien. Wij kiezen voor kasteel Amerongen. Jammer genoeg mogen wij met Sem niet naar binnen. Sem zolang vastbinden bij de poort vinden we geen optie dus wij bewonderen het bouwwerk van de buitenkant.

Na het bezoek aan het kasteel lopen we nog de nodige kilometers door oud Amerongen. Eerst om de overige mooie huizen en gebouwen te bekijken. Later om ergens een plek te vinden waar ze koffie verkopen. De horeca is op z’n zachts gezegd niet dik gezaaid in oud Amerongen. Na de koffie fietsen we door naar Rhenen. Daar doen we nog een paar inkopen en gebruiken we de lunch. De bediening is traag. Gelukkig zijn de broodjes heerlijk en dat maakt een boel goed. We vervolgen daarna onze tocht door de rand van het bosgebied en terug naar Leersum. Inmiddels heeft de zon het gewonnen van de bewolking en ziet de wereld er weer kleurrijker uit.

Na ca.45 kilometer fietsen en de nodige kilometers lopen zijn we rond half vijf weer thuis waar de koelkast nog wat koude biertjes voor ons heeft bewaard. Lekker dat we in deze tijd van het jaar nog buiten naast de camper kunnen zitten.

Na het avondeten wandelen we weer met Sem naar de nabij gelegen vennen. We besluiten dit keer om beide vennen heen te lopen. Het blijft een mooi gebied waar ook de eerste bomen hun herfstkleuren al tonen.

Het is al bijna donker als we terug op de camping zijn.

Op de camping is ook een leuke dierenweide met vooral veel geiten en kippen. Overgebleven brood en groente mag je in de blauwe bak gooien. Moet je wel goed mikken want meestal staan er geiten in. Leuk en ze laten zich graag aanhalen.

Morgen gaan we weer fietsen.

Tot morgen

Vandaag vertrekken we naar Leersum voor een lang weekend kamperen op de Utrechtse heuvelrug. De dag begint nog regenachtig maar de verwachtingen voorspellen zon voor de middag. De reis verloopt voorspoedig en iets over twaalf rijden we het terrein van de (boeren)camping op. De eigenaar loopt even met ons mee en al snel vinden we een lekker plekje voor onze camper. De zon is er inmiddels bij gaan schijnen en het is warm genoeg om lekker buiten te lunchen.

Met hulp van de wandelkaart hebben we een gele route gekozen die ongeveer langs de camping loopt en ons door het Leersumseveld moet voeren. Net buiten de camping komen we al snel aan de rand van de Leersumse plassen. Een paar prachtige vennen omringt door bos.

Het vervolg van de route buigt af van de vennen en we nemen ons voor er later nog eens te gaan kijken. Het is een mooi gebied en met het zonnetje op onze bol is het heerlijk lopen. Wel moeten we na een paar kilometer zelf maar een weg zoeken door de natuur. Een groot deel van de bossen is afgesloten en aangemerkt als gevaarlijk terrein. Dit is het resultaat van een windhoos die op 18 juni voor veel schade zorgde in Leersum en de omliggende bossen. In het dorp zie je er niet veel meer van maar in de bossen is alles nog niet opgeruimd.

We volgen de aanwijzingen op de anwb  paddenstoelen om Leersum te bezoeken. Aangekomen blijkt er in Leersum niet veel te beleven. In het centrum een paar supermarkten een fietsenmaker, een Hema en nog een paar winkeltjes. Horeca is ook niet overmatig voorhanden. We vragen aan een inwoner waar we een kop koffie kunnen drinken en komen uiteindelijk uit op het terras van het pannenkoekenhuis. Daar is gelukkig  wel prima bediening en ook Sem wordt niet vergeten. Uiteindelijk hebben we 12 kilometer gelopen en zijn verrast door het feit dat Sem dit zonder moeite volhield.

Na het avondeten besluiten we nog even met Sem naar de Leersumse plassen te lopen. We passeren een weiland waar een ree zich te goed doet aan het gras van de boer. De ree blijft wel op afstand, maar is niet echt onder de indruk van ons. Toen we later op de avond weer lang de wei kwamen liepen er drie. Het was jammer genoeg te donker voor scherpe foto’s.

 

Aangekomen bij de vennen hebben we een rondje om één van de vennen gelopen. Het water was rimpelloos waardoor de bomen prachtig weerspiegelden. Ook konden we genieten van een mooie zonsondergang.

Morgen gaan in ieder geval eerst een stuk met de fiets. Waarheen? Dat moeten we nog uitzoeken.

Tot morgen.

ps. Zoekplaatje: Op de foto van het ven staat een luchtballon. Wie kan hem vinden?

 

Vandaag staat een fietstocht naar het Drents Friese Wold op het programma. Wel moeten we eerst de camper op de parkeerplaats van het naastgelegen pretpark zetten. We mogen hem, vanwege de drukte op de camperplaats, niet tot het einde van de middag laten staan. Op zich geen probleem en zo vroeg is er ook ruimte zat op de parkeerplaats.

Wat heeft Nederland toch een boel mooie gebieden. Elke keer verbazen we ons weer over wat er nu weer aan ons oog voorbijtrekt. Weer zo’n, deels glooiend, landschap met heide, wild gras, bos en natuurlijk grote vennen. Het is wat minder warm dan gisteren en er staat wat meer wind maar voor ons is het prima.

In het gebied komen we ook langs een bord dat het verhaal verteld van onderduikers die in verstopt zaten in goed verborgen schaftketen van Staatsbosbeheer en daar gezond het einde van de oorlog hebben gehaald.

We beklimmen ook de hoge uitkijktoren vanwaar je weer een heel andere blik op het gebied krijgt. Het is even klimmen maar dan zie je ook wat.

 

Terug bij de camper blijkt hij behoorlijk te zijn ingesloten door de auto’s van bezoekers van het pretpark. Het kost wat manoeuvreren voor we de fietsen achterop de fietsdrager kwijt kunnen en we de parkeerplaats kunnen verlaten.

Morgen weer aan het werk en de komende drie weekenden andere verplichtingen. De camper moet nu eerst maar weer even naar de stalling.

Gisteren  na het werk eerst nog snel even nieuwe pootjes onder de camper laten monteren, dan snel eten en vervolgens op weg naar Camperplaats Appelscha. De camperplaats ligt aan de rand van Appelscha net naast de parkeerplaats van Verkeers & Attractiepark “Duinen Zathe”. We vinden al snel een plekje voor onze camper. Een bezoek aan de receptie is niet nodig. Er zijn in totaal 24 plekken en als er wat vrij is kun je er gaan staan. Betalen kun je regelen door het stageld in een enveloppe te doen. Het is een erg mooie camperplaats. De paden en parkeerplaatsen voor de campers zijn verhard met gravel. Naast iedere camper ligt een ruim grasveldje. Deze camperplaats komt zeker in onze top drie van goed verzorgde plekken.

Vanmorgen zijn we al vroeg wakker. Sem is de hele tijd aan het krabben en bijten op jeukende plekken en hij maakt daarbij nogal wat geluid. Gisteren heeft hij overdag ook al lang liggen bijten met het gevolg dat hij een kale rode plek op zijn achterste heeft. De malheur is veroorzaakt door een in de vakantie opgelopen vlooienbesmetting. De vlooien zijn inmiddels wel bestreden, maar de jeuk blijft. Daarom eerst maar een afspraak gemaakt bij de Appelschase dierenkliniek. Gelukkig kunnen we er redelijk op tijd terecht. De vriendelijke dierenarts weet wel raad. Het gaat wel ten koste van een deel van zijn vacht waar zonder pardon de tondeuse op wordt losgelaten. Daarna wordt alles netjes schoongemaakt en krijgen we een spray en pilletjes mee voor de jeuk. Het werkt behoorlijk snel en Sem is al een stuk rustiger.

Wat later dan de bedoeling vertrekken we voor onze fietstocht naar en door het Fochteloërveld. Met een beetje tegenwind maar met de zon op onze bol is het prettig fietsen. Al snel komen we bij het gehucht Fochteloo. De naam is afgeleid van “vochtig bos”. In de prehistorie was ter plekke een oerbos uit loofbomen. Door verzakking werd het terrein steeds natter en daardoor zijn de bomen verdwenen. Rond 1850 waren door het inzakken van het veen en de verbeterde afwatering restanten van het oerbos aan het licht  gekomen. Tussen 1935 en 1938 is bij verveningswerkzaamheden gebleken dat er in de prehistorie al bewoning was in dit gebied.

We kijken ook nog even op het oude kerkhofje van Fochteloo daarbij aangetrokken door opvallende klokkenstoel. Ook is er op borden nog wat informatie te vinden over een beroemde inwoner.

Het Fochterloërveld is verder een prachtig en nog steeds erg nat natuurgebied waar wel prima fietspaden doorheen lopen. Natuurlijk zijn in zo’n gebied ook veel prachtige vennen te vinden. Vogels zijn er minder. Door het gat in de vogelkijkwand zien we er in ieder geval niet één.

Bij onze fietstocht komen we ook in Veenhuizen (op het Drentse platteland). Een deel van het oude gevangeniscomplex is ingericht als museum en oude boevenwagens (bussen) rijden af en aan. Met hier en daar een terrasje is het echt een toeristisch attractie. Ook het deel van het complex dat nog in gebruik is al huis van bewaring is gevestigd in een mooi oud gebouw. We zijn wel blij dat wij buiten staan.

Bij goed weer gaan we morgen fietsen in het Drents- Friesewold.

Tot morgen

 

 

 

 

 

Vandaag is de zon de grote afwezige. De lucht is grijs en er staat een stevige wind. Gelukkig geen regen en dat is de hele dag zo gebleven. Gisteravond hadden we een knooppunten route bedacht, maar vandaag besluiten we toch eerst naar Den Burg te gaan voor een telefoonspecialist. Gisteren na mijn uitglijder in zee wilde de nauwelijks nat geworden telefoon niet meer laden. Voor de rest werkte alles naar behoren. Later op de avond, na een behandeling met de handendroger in de wasruimte, was hij zo vriendelijk de accu nog één keer te vullen. Vanochtend was het laden weer over en ook de blower werkte niet. De telefoon dokter in Den Burg heeft hem wel weer aan het laden gekregen. Weliswaar met een andere lader en kabel maar alles functioneert weer. Kan ik de F1 voorspelling gewoon indienen morgen.

Na onze stop in Den Burg zijn we doorgefietst richting De Koog. Het was flink trappen zo tegen de wind in. Gelukkig waren er op delen mantelingen, zoals we die vooral kennen uit Zeeland, aangeplant. Scheelt een stuk.

Bij De koog hebben we een strandwandeling gemaakt. Sem had vanmorgen niet veel zin. Op het strand was dat snel over. Er waren mooie golven en voor Sem heel belangrijk schuimvlokken om achteraan te rennen.

Na een lunch op het strand weer op de fiets naar het  “Nationale Park Duinen van Texel”. Het is daar inderdaad prachtig. Een deel van de duinen is begroeid met bloeiende heide. Er is echter ook voldoende meer gebruikelijke beplanting te vinden. We fietsen hier niet alleen, maar maken ook een wandeling door dit gebied. Om ons een plezier te doen laat de zon af en toe even zijn gezicht zien

Als we een keer onze fiets wegzetten voor wat foto’s blijkt dit naast een nest van de Hoornaars te zijn. We hebben een paar foto’s van ze gemaakt en ze verder wijselijk met rust gelaten.

Op de terugweg stoppen we nog even bij in de buurt van de camping gelegen pluktuin. We verzamelen in korte tijd een dikke kilo blauwe bessen en aardbeien. Hebben we thuis gelijk vers fruit.

Morgen weer naar huis en maandag weer aan het werk. Met dit mooie weer had het wel wat langer mogen duren.