Harm en Hilma d'r op uut

Afgelopen nacht hebben wij prima geslapen. Iets wat zeker niet opgaat voor veel andere campinggasten. Het heeft namelijk vannacht niet alleen hard geregend, maar onverwacht ook hard gewaaid. Wij blijven vaak lang op en kregen via internet nog mee dat het tijdens buien hard kon waaien aan de kust. Voor ons reden om de luifel nog even op te rollen. Niet iedereen had de weerswaarschuwing meegekregen met het gevolg dat er rond twee uur ‘s-nachts nog hard gewerkt werd in de stromende regen.

Gelukkig is er verder geen schade ontstaan en in de ochtend was de meeste regen verdwenen. Voor ons stond er een fietstocht op het programma. Vanaf de camping zijn we gefietst naar Bergen aan zee en vandaar door richting Hargen en Groet. Bij Hargen hebben we nog een strandwandeling gemaakt waarbij Sem ouderwets achter de meeuwen aan rende. Zo als altijd zonder resultaat. Vanaf Groet zijn we vervolgens via Bergen terug gereden naar Egmond aan zee en de camping.

Het was een geweldige tocht vandaag. Wat een prachtig afwisselend duinlandschap. We kwamen door bossen, over heidevelden en ook langs grote open velden. Natuurlijk waren er ook hoge zandduinen. Het was voortdurend klimmen en dalen maar over de goed onderhouden brede fietspaden was dat geen enkel probleem. We hebben 48 kilometer gefietst en ons geen moment verveeld. Een echte aanrader voor iedereen die hier in de buurt komt. Een goede indruk van wat we gezien hebben krijg je door het te laten zien. Daarom hieronder wat meer foto’s dan gebruikelijk.

Morgen gaan we richting Brummen. Er is daar een camping bij een forelvijver. Als er plek is maar eens proberen wat te vangen voor de BBQ.

Tot morgen

Gisteren tot laat in de avond buiten gezeten Heerlijk zo’n zwoele avond. Na het ontbijt pakken we onze spullen om te vertrekken. We zijn blij dat we camping Braamberg achter ons laten. Zo zonde dat het verblijf op een in potentie fraaie camping in prachtig landschap zo verpest wordt door slecht beheer. De camping schijnt al 50 jaar oud te zijn maar schreeuwt om nieuw management.

Ons doel voor vandaag is Camping “De Croft” in Egmond aan de Hoef. De reis verloopt voorspoedig. Het enige oponthoud wordt veroorzaakt door openstaande bruggen en werkzaamheden op de afsluitdijk. We arriveren iets na twaalf uur. Nog te vroeg voor de camping maar mooi op tijd om eerst een visje te gaan halen in Egmond aan Zee. Het is even zoeken naar een parkeerplek voor de camper. De parkeerplaats bij het voetbalveld biedt uitkomst. Onze favoriete viswinkel is gesloten maar de oudste zoon heeft nu een kiosk aan de boulevard onder de naam “De Zeeboet”. Zelfde familie, zelfde vis en dus prima voor elkaar.

Rond twee uur zijn weer bij de camping waar we hartelijk worden ontvangen vriendelijke eigenaresse en we krijgen gelijk een kop koffie aangeboden. Het inschrijven is zo geregeld en we hebben een prachtige plek met volop zon in de middag.

Na dat we geïnstalleerd zijn gaan we, dit maal per fiets, weer naar Egmond aan Zee. We willen nog wat inkopen doen en natuurlijk nog naar het strand. In Egmond is het vakantieseizoen duidelijk nog niet voorbij. Het is druk in het centrum en de terrassen zitten vol. Op het strand is nog wel ruimte. De zee is kalm en het water is bijna lauw. Misschien morgen de zwembroek maar meenemen.

Tot morgen

Afgelopen nacht prima geslapen en tegen half negen opgestaan. Het begon al weer flink heet te worden in de camper. Na het ontbijt worden de fietsen klaargezet voor een tocht die ons langs het IJsselmeer eerst naar Stavoren breng en vervolgens naar Hindelopen. Daarna landinwaarts en via Koudum, tussen de meren Morra en De Holken door naar Bakhuizen en vervolgens terug naar de camping.

Onderweg naar Stavoren passeren we de rode klif. Deze klif is ontstaan tijdens de IJstijd. De naam komt van de rode grond die achterbleef na het smelten van de gletsjer.

Eenmaal aangekomen in Stavoren parkeren we de fietsen en gaan we te voet de stad en de haven verkennen. Natuurlijk bezoeken we ook het vrouwtje van Stavoren die uitkijkt over het IJsselmeer. Het is druk in het stadje. Wij zijn zeker niet de enige toeristen en vooral rond de haven is het druk.

Na Stavoren gaat de tocht verder richting Hindelopen. Onderweg passeren we het monument dat geplaatst is ter nagedachtenis van alle geallieerde piloten die tijdens de tweede wereldoorlog zijn neergestort in het IJsselmeer en daarbij zijn omgekomen. Het bestaat uit een boven het water van het IJsselmeer uitstekende vleugel en een tableau op de oever.

Aangekomen in Hindelopen gaan wij daar ook te voet op verkenning uit. Het is een prachtig en gezellig oud stadje met veel kleine steegjes, leuke winkeltjes en prachtige grachtjes waar af een toe wel eens iemand onopgemerkt verdrinkt :). We treffen ook een gebouw waarvan de blinden prachtig zijn beschilderd met godsdienstige afbeeldingen of met de spiegels van oude schepen.

Terug op de camping komen de loslopende kippen al weer snel naar onze camper. Misschien vanwege Sem’s waterbak, maar waarschijnlijk ook om dat we ze voeren met druiven en crackers.

Na het avondeten gaan we op pad. We willen de blauwe route door het Rijsterbos waar we gisteren aan waren begonnen nu wel helemaal lopen. Het blijkt een echte aanrader. Het is een bos met voornamelijk oude loofbomen. Er zijn brede lanen, maar vooral ook veel smalle paadjes die tussen bomen door kronkelen.

Ten slotte nog wat over Camping de Braamberg. Ze rekenen 26 euro per nacht, maar ondanks de mooie plek is dat veel te veel. Zo is er erg weinig sanitair en wordt niet opgemerkt dat er geen zeep aanwezig is. Op het veld zijn geen tappunten voor drinkwater. Er is geen WiFi netwerk beschikbaar en dat is tegenwoordig eigenlijk standaard en veelal gratis op de Nederlandse campings. Er is een broodjes service, maar de broodjes kan je pas om half tien ophalen. Al met al is de Braamberg geen camping die we iemand aanraden.

Oant Moarn

Bijna direct nadat Hilma terug was van haar werk zijn we in de namiddag vertrokken met de Camper. Ons doel Camping Braamberg in het zuiden van het Friese Gaasterland. Eenmaal aangekomen op de camping vinden we een ruime plek met zicht op het IJsselmeer en in de verte de dijk Enkhuizen-Lelystad

Na een biertje even een snelle verkenning van de camping. Het is een boerencamping en dat is te merken. Overal op het veld struinen de kippen naar hartenlust rond. Niet bang voor mensen en ook niet voor de honden. In een weide naast de boerderij grazen schapen van een ras dat wij niet direct kunnen benoemen. Met hun forse lijf en dito hoorns zien ze er wel prachtig uit.

Na het eten gaan we wandelen. Eerst naar het Mirnser klif dat tegenover de camping aan het IJsselmeer ligt. Vroeger waren er op diverse plaatsen in Friesland hoge kliffen. Nu is er niet meer heel veel van over, maar als je weet hoe je moet kijken kun je ze nog wel herkennen. Aan de waterzijde ziet het er een beetje uit als een dijk. Aan de andere kant is alleen geen laagte maar blijft het land op dezelfde hoogte als “de dijk”.

We komen paaltjes van een blauwe wandelroute te volgen zonder dat we weten waar die heen gaat. Al snel komen we uit in een bos met fraaie lanen. Mooi lopen. Jammer genoeg komt er een moment dat er geen blauwe paaltjes meer staan waar wij lopen en begint het inmiddels donker te worden onder de hoge beuken. We keren op onze schreden terug en ontdekken nog wel de afslag die we gemist hebben. Misschien morgen nog maar eens een nieuwe poging doen.

Oant moarn

Eerst maar eens even terug naar gisteravond. Het concert van Danny Vera in het openluchttheater in Ommen. Het theater is tegenwoordig een onderdeel van de camping. Voor ons op loopafstand. Lekker gemakkelijk. De aanvang van het concert was geplant op half negen. Wij dachten dat drie kwartier eerder wel vroeg genoeg zou zijn voor één van de beste plaatsen. Niets was minder waar. Toen wij aankwamen waren alle plaatsen voor het podium al lang bezet. Gelukkig vonden we iets naar de zijkant nog wel een plek met goed zicht op het podium.

Het concert was ronduit fantastisch. Niet onderbroken door enige pauze werd er zeker 2 uur en een kwartier gespeeld waarbij Rock en Roll achteloos werd afgewisseld met gevoelige ballades. Roller Coaster bleek het absolute hoogtepunt. Danny vertelde vooraf hoe het nummer is ontstaan. Het heeft betrekking op hem en zijn relatie met zijn moeder. De magnolia uit het lied staat ook in de tuin van zijn ouderlijk huis. Inmiddels zijn beide ouders overleden en woont hij nu in het huis. De magnolia bloeit altijd als zijn moeder jarig is. Na deze uitleg werd de uitvoering nog meer een kippenvel moment.

Vanmorgen maar weer iets langer blijven liggen. Met de camping is afgesproken dat wij niet voor de middag vertrekken, maar kunnen blijven tot vijf uur. Alle tijd voor nog een fietstocht. Het weer is er prima voor. Niet al te veel wind en een gul schijnende zon aan een bijna wolkeloze hemel. We fietsen vandaag eerst naar Ommen daarna vervolgens naar Arriën, Stegeren, Diffelen, Mariënberg en Beerze weer terug naar de camping. Onderweg kwamen we lang een wel heel mooi aangelegde vistrap. De reiger verraad dat er wel degelijk vis door zwemt. Op de camping nog even wat drinken, inpakken en weer naar huis. Nog een kleine week werken en dan dik twee weken met de camper door Nederland.

Tot dan

Vandaag eerst maar eens uitgeslapen. Als we om negen uur uit de camper stappen weten we het gelijk. De warmte van de zon verraad dat het tijd is voor de korte broek. Een kledingstuk dat bijdraagt aan het campinggevoel. Na het ontbijt pakken we Sem in de fietskar en gaan we op pad. Uit een boekje met “fietsroutes in het Vechtdal” hebben we een route gekozen die ons van Besthmen via Den Ham, Lemele, Lemelerveld en Giethmen weer terug naar de camping voert.

Al snel merken we dat de in het een jaar oude boekje vermelden knooppunten niet meer kloppen met de realiteit. Gelukkig staat bij de meeste knooppunten een bord met daarop een kaart. Waardoor we in grote lijnen de gekozen route konden volgen. Het landschap waar we door fietsen is bijna nergens echt vlak. In de buurt van de Lemelerberg treffen we zelf een serieuze heuvel. Vooral de lengte van de klim maakt het lastig. De bossen zijn prachtig en ook de heide staat nog volop in bloei.

We steken tijdens de fietstocht ook twee keer de Beneden Regge over. Eén maal over een fraai houten bruggetje voor voetgangers en fietsers/

Even na drieën zijn we weer bij de camper. Net op tijd om de verlaatte start van de F1 race op Monza mee te krijgen. De rest van de middag doen we rustig aan. Om te eten halen we wel een patatje en dan vanavond naar het concert van Danny Vera in het op loopafstand gelegen openlucht theater.

Morgen de foto’s. Tot dan.

Als we uit bed komen regent het nog in Hasselt. Geen fijne start van de dag. Weer-online voorspelt beterschap, maar voorlopig is de lucht boven Hasselt nog behoorlijk grijs.

Vandaag is de laatste dag van het Euifeest en tegen half tien gaan we dan ook de stad in voor de optocht en vervolgens de braderie. De optocht is dit jaar indrukwekkend. Prachtige wagens met doordachte techniek en over actuele onderwerpen. Veel bewondering voor de mensen die ze gebouwd hebben. Daar is veel vrije tijd in geïnvesteerd. De braderie valt vervolgens flink tegen. Ieder jaar minder kramen, nauwelijks Hasselts eigen ondernemers en een weinig gevarieerd aanbod.

Na een bak kibbeling die dienst doet als lunch vertrekken wij iets na één uur richting Ommen. We hebben vooraf gereserveerd en betaald dus inchecken was snel klaar. Camping Ommerland is enorm groot. Wij staan op het veld “ommerbos”. Vanaf de camping zeker 500 meter rijden lang bungalows en kampeervelden. Uiteindelijk hebben we een heel mooie plek.

Eenmaal geïnstalleerd gaan we op zoek naar het openlucht theater waar we morgen het concert van Danny Vera bijwonen. Het theater blijkt direct achter de camping te liggen en we zien dat de voorbereidingen voor het concert al in volle gaan zijn. Bij het theater zien we pijltjes van twee wandelroutes. We besluiten op goed geluk dat we de blauwe route gaan volgen. Onderweg komen we vast een keer bij het startpunt en mocht het dan een heel lange route zijn kunnen we altijd nog onze eigen weg terug volgen.

Het wordt een mooie wandeling door een licht heuvelachtig bos. Dat de zon inmiddels de grijze lucht heeft verdreven help natuurlijk ook enorm. We lopen niet uitsluitend door bos. In Nederland bijna onvermijdelijke vennen en ook heidevelden zorgen voor afwisseling.

Het duurt even voor dat we het startpunt hebben gevonden. Daar blijkt dat we bezig zijn aan een wandeling van vijf kilometer. Vanaf het startpunt is het ook nog maar een paar honderd meter terug naar de camping. We belonen ons zelf voor de inspanning met een paar chouffjes op het terras.

Morgen gaan we de omgeving per fiets verkennen en natuurlijk ‘s-avonds naar het concert.

Tot morgen

Vandaag willen we het eens volgens het boekje doen. De weersverwachting is droog weer met een temperatuur van 21 graden en windkracht 2. Heerlijk weer voor een fietstocht. In het boekje heeft Hilma een knooppunten route van dik 50 kilometer gevonden die ons door het grensgebied nabij De Lutte voert. Het startpunt is dicht bij de camperplaats.

We beginnen volgens het boekje. Al snel blijkt dat het boekje niet voldoende is. Het blijkt dat in het boekje lang niet alle benodigde knooppunten zijn weergegeven. We vullen met behulp van de kaarten bij ieder knooppunt de benodigde tussen liggende knooppunten in.

We rijden een heel stuk over het commiezenpad. Dit pad loopt over de grens met Duitsland. De naam komt van de commiezen (douane) die daar de smokkelaars probeerde te betrappen. De gerestaureerde commiezenhut is een schuilplek voor de commiezen. Niet alleen voor slecht weer, maar ook om potentiele smokkelaars te verrassen.

In het Duitse deel van de route is het landschap nog wel mooi, maar hier ligt de nadruk toch meer op landbouw en veeteelt. Iets wat toch ook wel heel mooie foto’s oplevert.

Voor Gildehaus begint de weg steeds meer op te lopen. Het eindigt met een steile klim naar de molen. Tegenover de molen heb je een goed uitzicht over de omgeving.

Rond half vier en met 52 kilometer op de teller zijn we terug bij de camper. Vanavond nog een keer samen uit eten en dan morgen, na wat winkelen in Uelsen, terug naar huis. Voor even is het gedaan met de pret, maar voor je het weet is het september.

Bedankt voor het lezen en de reacties,

Vandaag gaan we naar een voor ons vertrouwd adres. Bij Erve Velden hebben we al een aantal keren met veel plezier gestaan. Zo uit ons hoofd dachten we dat we er met honderd kilometer rijden wel zouden zijn. In werkelijkheid was het 177 kilometer voornamelijk door Duitsland. Het eerste deel over provinciale wegen. Het schiet niet op maar het glooiende landschap waar we doorreden was best prima. Het tweede deel was autobahn en dat schoot dan wel weer lekker op. In De Lutte eerst nog snel even boodschappen doen en tegen half één waren we op onze plek.

Na de lunch zijn we met Sem naar het nabij gelegen Lutterzand gewandeld. Een heuveltjes bos waar de rivier de Dinkel deels door en langs stroomt. Bekend terrein. Wel heeft een recente storm voor wat schade gezorgd. Een dikke eikenboom die nog over het pad ligt is daar een voorbeeld van. We zien ook heel veel bomen waarvan bijna de helft van de wortels bloot liggen doordat de Dinkel het zand heeft meegenomen. Bij komende stormen zuller er vast nog meer bomen omvallen

Halverwege onze wandeling begint het te regenen en moeten we voor het eerst deze vakantie de regenjassen aan. Na een kilometer of zeven zijn we terug bij de camper. Onder de luifel is het droog en de temperatuur is prima om nog buiten te zitten.

Morgen gaan we de streek op de fiets verder verkennen.

Tot morgen

Vandaag herinneren alleen de plassen her en der aan de regen van gisteravond. De zon staat al hoog aan de hemel te stralen als wij uit bed komen. Hoewel Sem met de dag fitter lijkt te worden durven we een langere wandeling toch niet aan. Het wordt een combinatie vandaag. We gaan een eind fietsen en willen vervolgens gaan wandelen op Landgoed De Hamert.

Vanaf de camping ben je al na een paar honderd meter bij het Reindersmeer dat deel uitmaakt van het nationaal park Maasduinen. Gisteren kwamen we er ook langs, maar toen was de lucht donker en dreigde er regen. Nu in het zonnetje komt het meer veel beter tot z’n recht.

We fietsen verder richting het landgoed en bossen en meertjes bepalen de uitstraling van het glooiende landschap.

Bij landgoed De Hamert aangekomen kiezen we voor de met witte paaltjes gemarkeerde wandelroute. Al snel komen we bij een oorlogsmonument. Op deze plek zijn in 1943 zeven mensen gefusilleerd vanwege hun aandeel in de mei staking. Van dit soort plekken worden we altijd weer even stil en vragen ons af of wij in vergelijkbare omstandigheden ook de moed tot verzet zouden hebben.

Het is goed wandelen door het landgoed. We komen weer door stukken bos, over de heide, langs de onvermijdelijke meertjes, bij een oude grafheuvel en zien een kudde grote grazers. Sem gaat heel verrassend steeds fier voorop.

Na onze wandeling vervolgen we onze fietstocht langs de oevers van de Maas naar het zuiden om uiteindelijk bij Arcen terug te keren. We maken twee keer gebruik van een pontje om de overkant te bereiken.

Als we terug zijn op de camping worden we door mede kampeerders gewezen op de aanwezigheid van een ransuiltje in één van de bomen. Ondanks de lastige positie zo achter wat takken weet Hilma hem toch op de foto vast te leggen

Morgen rijden we door naar Twente waar we bij de ons bekende camperplaats “Erve Velpen” een plekje gereserveerd hebben.

Houdoe