Harm en Hilma d'r op uut

Heerlijk geslapen vannacht. Als we opstaan de zon al volop te schijnen boven de camping. Gelukkig kunnen wij de eerste uren genieten van de schaduw die wordt verzorgd door de hoge bomen op de helling. De verwachting is dat het een warme dag wordt en de voortekenen wijzen daar ook op.

Het sanitair op deze camping is prima in orde. Een goed onderhouden gebouw, ruime douches en geen gefrot met knoppen die je vast moet houden om überhaupt water te krijgen. Opgefrist en na het ontbijt stappen we op de fiets voor een trip naar Bad Wildbad. Kennen jullie die mop van twee vakantiegangers en een hond die naar Bad Wildbad gingen????… Ze gingen wel, maar kwamen er nooit aan. Op aanwijzingen van de beheerder gingen we op weg. Volgens de richtingaanwijzer bij de camping is het 7,5 kilometer naar Bad Wildbad. De eerste 500 meter ging prima. Daarna moesten we afslaan en toen begon het klimmen. Het eerste stuk was te doen echter liep de hellingshoek steeds meer op. Het pad was ook niet bepaald een fietspad zoals wij die in de heimat kennen. Los steengruis of juist dikke uitstekende stenen en hier en daar door het water ingeslepen geulen. Dapper trapten we door. Een versnellinkje lager en steeds meer ondersteuning van de fiets. Eindelijk boven was het een stuk min of meer vlak. Al die tijd geen nieuwe richtingaanwijzers gezien en volgens de kilometerteller moesten we er al bijna zijn. Eerst kwam er nog een stevige steile afdaling waarbij we konden constateren dat de remmen van de fietsen dik in orde waren. Beneden weer eens een richtingaanwijzer. Jammer genoeg kwam Bad Wildbad er niet op voor. Deze informatie even laten inzakken en toen werd duidelijk dat we de helling die we net afgedaald waren nu weer op moesten. We hebben het geprobeerd maar dit was echt te steil (schatting ca. 10%). We hebben Sem uit de kar gedaan en zijn lopend met de fiets in etappes de bult weer op gegaan. Uiteindelijk kwamen we bij de plek waar we hadden moeten afslaan voor Bad Wildbad. Vanuit de richting waar we nu kwamen was er wel een bordje te zien. We zijn nog even in die richting gereden maar daar wachtte weer een nieuwe klim. De temperatuur ging inmiddels richting de 30 graden en wij  gaven het op. Terug naar de camper en met veel koud drinken en een boek in de schaduw.

Op de weg terug nog wel een overzichtsfoto van de camping en de camper gemaakt.

De rest van de middag rustig doorgebracht op de camping. Na het avondeten zijn we nog een stuk gaan wandelen. Ondanks de fietservaring is het natuurlijk wel een heel mooie omgeving

In de bermen ook heel veel bloemen. Jammer dat de wilde orchideeën al waren uitgebloeid.

Morgen trekken we weer verder. Hoe ver en waar naar toe dat zoeken we vanavond later wel uit. Het belooft morgen ook weer heel warm te worden en de camper heeft geen airco. Weer een nieuwe uitdaging.

Bis morgen

We hebben nu echt het Zwarte Woud bereikt. Vanmorgen om half tien vertrokken uit Koblenz en 4,5 uur later waren bij de ingang van Family-Resort KleinEnzhof bij Bad Wildbad. Een reis van dik 300 kilometer met erg veel vertraging onderweg als gevolg van wegwerkzaamheden en de daarbij behorende files.  De vriendelijke vader van de eigenaar neemt de honneurs bij de receptie waar. Op een plattegrond geeft hij aan welke plekken voor ons beschikbaar zijn. We mogen zelf een locatie uitkiezen. Er stroomt een beekje langs de camping en tot onze verbazing zijn bijna alle plekken langs het water beschikbaar. Als er ook gelijk een paar forellen langs zwemmen is de keuze snel gemaakt. Plek 199 met een betonnen trapje naar het water. Heerlijk rustgevend dat kabbelende water op de achtergrond.

Als de camper op de plaats staat gaan we het Resort maar eens verkennen. Het is een enorme oppervlakte met veel permanente en seizoens plekken. Toch is er voldoende ruimte over voor de zomergasten. Wij staan met onze camper op een plek die met gemak 150 m2 groot is. Hier kunnen met gemak twee campers staan. Verder is er heel veel zoals speeltuinen (ook overdekt) twee zwembaden waarvan één overdekt, kampwinkel, restaurant, enz. Niet onbelangrijk is dat de natuur om ons heen ook prachtig is. Rondom is de camping ingesloten door heuvels die vooral begroeid zijn met hoge naaldbomen. Wij vinden het voorlopig fantastisch.

Na het verkennen probeert Harm alvast een forelletje te verschalken met een spinnertje. Dat valt wel wat tegen. De beek is smal, ondiep en er zijn veel overhangende takken. Later maar een betere tactiek bedenken.

Na het avondeten gaan we een stukje wandelen. Morgen willen we eigenlijk op de fiets naar Bad Wildbad. De eigenaar heeft aangegeven welk pad we dan moeten nemen. Tijdens het wandelen willen we een inschatting maken hoe goed we daar met onze fietsen en benen uit de voeten kunnen. We denken dat het wel het proberen waard is. De beek die langs de camping stroomt loopt ook een deel parallel aan ons wandelpad.  Bij een bruggetje en een oude stuw verbreed de beek. Een mooi plekje en niet voor niets staan hier bankjes en is er een picknick plek ingericht. Ook hier veel spelende forel, maar moeilijk bereikbaar vanwege de moerassige oevers.

Na het wandelen wordt er weer gevist onder het scherpe toezicht van Sem. Dit keer met stukjes leverworst. Het resultaat is hetzelfde. De forel heeft er geen zin in.

Morgen dus op de fiets naar Bad Wildbad. Dan met het treintje de berg op en vervolgens daar op weg naar een loopbrug die een zestig meter diepe kloof overspand. De verwachting is dat het morgen 30 graden wordt dus het treintje is erg welkom

Bis morgen

De afgelopen nacht heeft het geregend. Niet dat de hemelpoorten openstonden, meer een gezellig tikken op de camper. Vanmorgen was het weer droog maar nog wel frisjes. We waren voor ons doen al vroeg uit de veren. Om acht uur zou er iemand komen voor het innen van stageld en we wilden niet zo uit ons bed aan de deur verschijnen.

Na het ontbijt gaan we op weg naar de Altstadt. Sem heeft nog niet veel zin. Hij loopt chagrijnig en met stijve poten achter ons aan. Pas als hij door krijgt dat zijn stille protest niet helpt krijgt hij meer energie en gaat hij weer voorop. In de Altstad komen we al snel uit op een gezellig pleintje. Extra gezellig door de drie vrolijke beeldjes. Een guitige trommelaar met een fles drank in zijn broekzak, een vrolijke agent en een blije marktkoopvrouw. 

In de Altstadt zijn staan veel prachtige bouwwerken. Wat ons opvalt is dat er veel slecht onderhouden zijn. In veel gevallen is op z’n minst een schilderbeurt hard nodig. Wat ook jammer is dat in veel panden winkels zijn gevestigd met bijbehorende winkelpui. Het is wel mooi, maar het kan nog veel mooier. Er zijn veel pleinen in de Altstadt en op één ervan treffen we een grote fontein. In de fontein onderop een boot met roeiers en daar bovenop een zuil in meerdere verdiepingen met telkens een ander tafereel. Het lijkt niet bij elkaar te horen, maar in het geheel is het een indrukwekkend kunstwerk.

Horeca met bijbehorende terrassen is er genoeg in Koblenz. Wij als Nederlanders gaan op zoek naar een plekje waar we tussen de middag een broodje gezond, tosti, uitsmijter of iets dergelijks kunnen kopen. Dat valt vies tegen. De Duitsers zijn gewend om als lunch een warme maaltijd te gebruiken. De kaart is daar volledig op aangepast. Uiteindelijk vinden we aan de boulevard langs de Rijn een stalletje waar we een broodje met rindwurst kunnen kopen. Zo van de grill en erg smakelijk.

Wat later in de middag besluiten we met de kabelbaan (Seilbahn) naar de overkant van de Rijn te gaan waar onder andere Festung Erenbreitstein is. Door de glazen wanden van de cabines heb je een prachtig uitzicht op de Rijn en haar oevers. Een tochtje dat we iedereen aan kunnen raden.

De andere oever viel een beetje tegen. Ondanks de vele toeristen was er niet veel te doen. We lopen achter de Festung langs en we krijgen een zodanig beeld dat we besluiten geen geld uit te geven om het verder van binnen te bekijken. Het hoge en eenvoudig te beklimmen uitkijkplateau is wel erg de moeite waard. Het geeft een prachtig zicht op de, toch wel redelijk volgebouwde, omgeving.

Nadat we met de kabelbaan weer terug zijn gegaan wandelen we nog door een niet eerder door ons verkend deel van de Altstadt voordat we lopend langs de oever van de Rijn terug gaan naar de camper. Inmiddels zijn de beentjes wel moe van het slenteren.

In het begin van de avond begint het te regenen dus de rest van de avond zitten we waarschijnlijk binnen. Hopelijk voor het eerst en het laatst deze vakantie. Morgen rijden we verder naar het noordelijk deel van het Zwarte Woud. Straks nog even een geschikte plek voor de camper zoeken.

Bis morgen.

Gisteravond hebben we gezocht naar een bestemming voor vandaag en we hebben besloten om niet in één keer door te rijden naar het Zwarte woud. We hebben de, ca. 200 km zuidelijker gelegen, Reisemobil-Stellplats-Koblenz als bestemming gekozen. Deze camperplaats ligt op 600 meter van de Rijn. Aan de oever van de Rijn had ook gekund, maar dan waren we vier keer zoveel geld per overnachting kwijt geweest. Wij lopen wel een stukkie.

Rond 10 uur vertrekken we uit Kessel. Het is druk op de weg en we passeren een stuk of zes locaties waar aan de weg wordt gewerkt, maar gelukkig geen stilstaande files en kunnen we wel steeds blijven rijden. Om kwart over twaalf hebben we de camperplaats gevonden. Aanmelden is niet nodig. Je kiest je eigen stekkie en om half zes ‘s-avonds en/of om acht uur ‘s-morgens komt er iemand langs om het stageld te innen. Treffen ze je niet dan mag je het stageld in een enveloppe door de brievenbus doen. Prima geregeld wat ons betreft.

Als we de camper gestald hebben besluiten we te voet naar de op 3,5 km gelegen Altstadt  van Koblenz te lopen. Onderweg halen we in de supermarkt een stokbrood en een roomkaasje voor de lunch. We steken via een brug de Moezel over. Iets verderop ligt een prachtige oude spoorbrug. We lopen verder en komen langs een mega grote fraaie muurschildering van een meisje. Nog iets verder vinden we een pleintje met fonteintjes, bloemperken en bankjes. Hier pauzeren we even voor de lunch.

Na de lunch zoeken we eerst het punt op waar de Moezel uitkomt in de Rijn. Het enorme gedenkteken met standbeeld van keizer Wilhelms 1 kan je daar echt niet ontgaan. We nemen ook de moeite om de trappen van het gedenkteken te beklimmen en worden beloond met een mooi uitzicht over beide rivieren en de stad. Rond het gedenkteken een muur met daarop de wapens van alle Duitse deelstaten.

Vanaf het gedenkteken lopen we een stuk over de boulevard langs de Rijn. Er liggen meerdere grote cruiseschepen afgemeerd. Blijkbaar zijn de meerdaagse reizen over de reis nog steeds erg populair. Voor ons duurt dat veel te lang, maar we stappen wel aan boord van een rondvaartboot voor een tripje over de Moezel en de Rijn. Vanaf het water en genietend van een koude Veltins heb je ook een goede kijk op de prachtige stad.

Als we terug aan land zijn is het al veel te laat om de Altstadt nog te bezoeken. Geen nood, dat kan morgen ook nog wel. Ons oorspronkelijke plan om woensdag te gaan fietsen hebben we laten varen. Koblenz  is niet echt een stad waar je op de fiets door wil. Voor we terug wandelen naar de camper halen we nog een mooie sushi-schotel. Is het avondeten ook weer geregeld.

Bis morgen

Gisteren moest Hilma nog werken tot half vier. Toen ze terug kwam was het snel omkleden, de laatste spulletjes in de camper pakken en nog voor half vijf waren we onderweg richting Zwarte Woud. Niet dat we van plan waren om daar al vast helemaal nar toe te rijden. Onze bestemming is camping Oda Hoeve in Kessel nabij Venlo. We zijn van plan om daar ook de maandag door te brengen om vervolgens verder richting Zwarte Woud te trekken. Het is erg rustig op de weg en even voor half zeven rijden we het terrein op. Inchecken is zo klaar en onze plek snel gevonden. De camping ziet er keurig verzorgd uit.

Maandag wordt er, op bestelling, forel gerookt op de camping. Wij bestellen er twee die we vanaf zes uur kunnen ophalen De rest van de avond brengen we rustig door met lezen onder het genot van een door Volkert en Bertie geïmporteerde Franse wijn.

Vandaag zijn we de dag begonnen met uitslapen en douchen en daarna op ons gemak ontbijten. In een folder van de camping hebben we een fietsroute gevonden van 32 kilometer. Lekker tochtje om de vakantie mee te beginnen. De weersverwachting voor vandaag is half bewolkt met een stevige wind. Al snel blijkt dat wij voornamelijk in de bewolkte helft fietsen. Toch is het een mooie tocht. In Baarlo stoppen we bij de oude watermolen. 1n 1326 is er al een melding opgetekend over het bestaan van een watermolen op deze locatie. De huidige molen dateert uit begin 1600 en is nadien nog vele malen aangepast van korenmolen naar oliemolen en weer terug. De laatste restauratie is in 1976 uitgevoerd. De molen is nu alleen op zaterdag nog in gebruik.

We vervolgen onze tocht over de dijk langs de Maas en genieten van de rivier en haar uiterwaarden. De Maas is hier erg breed en er is veel activiteit op het water. Ook in de Uiterwaarden is genoeg te zien. De paarden en koeien zorgen voor een typisch Nederlands beeld zoals we die ook kennen van vele schilderijen.

Morgen vertrekken we weer bij de Oda Hoeve en vervolgen onze trip richting Zwarte Woud. Alhoewel de Oda Hoeve een heeeel nette camping is met vriendelijke beheerders spijt het ons niet dat we vertrekken. De camping mist echt sfeer. De meeste mede kampeerders zijn flink op leeftijd en brengen de meeste uren door in de caravan of de voortent. Het zijn ook veelal mensen met een seizoenplek of die er veel weken verblijven. Allemaal goed, maar niet zo ons ding.

De bestemming voor morgen gaan we vanavond bepalen.

Tot morgen

–

Het is vandaag alweer de laatste dag van ons lang weekend Geuzenbos. Normaal moet je op de dag van vertrek voor 11:00 uur je plek verlaten, maar de beheerster van de camping vindt het goed dat wij pas later in de middag vertrekken. Dat geeft ons de ruimte om nog een stuk door Drenthe te fietsen. Dit keer met het Dwingelderveld als doel. Het is vandaag een stuk kouder dus hebben we de korte broek weer verruild voor een lange.

Op zich is het wel een mooie trip, maar zoals gisteren ook al opgemerkt. Het is hier overal mooi, maar het went. Natuurlijk zijn er altijd wel wat zaken die er uit springen tijdens een tochtje. Dit keer was het een hele groep zwarte buffels die rustig stonden te grazen in een weiland. Niet echt een alledaags verschijnsel. Op de terugweg hadden we wat moeite om een bankje te vinden voor de lunch. Uiteindelijk zijn we aan de oever van Het Oude Diep in het verse hooi gaan zitten. Geen bankje. Wel een top plek en dat vond Sem ook.

Iets na tweeën waren we terug bij de camper en een half uurtje later onder weg naar huis. Morgen gewoon weer aan het werk.

De lucht is deze ochtend weer blauw. Slechts hier een daar een vage veeg wit, als achteloos geschilderd met een bijna droog penseel. Wel blaast de noorden wind vandaag weer wat harder. Dat maakt het, ondanks de zon, fris in de schaduw.

Vandaag hebben op de fiets bijna 58 kilometer afgelegd door het Drentse landschap. Eigenlijk is het beeld alle dagen ongeveer hetzelfde. Telkens veel natuur uitgestrekte heide velden, prachtige bossen met naald- en loofbomen, moerassen en natuurlijk overal vennen is diverse afmetingen. Af en toe  een verbindingsstuk. Dan komen we langs grote boeren bedrijven en rijden we tussen weides en akkers. Een enkele keer komen we ook door een dorpje. Wat verder opvalt is dat waar je ook bent je overal wordt begeleidt door het gefluit en gekwetter van vogels. Ze worden alleen overstemd door de kikkers in de vele vennen. Die groene rakkers laten zich ook graag horen.

Vandaag wel wat bijzonders. Geen hunebed maar twee keer twee gestapelde stenen. Zomaar ergens op de hei langs het fietspad. Sommige zijden van de ruw ogende stenen zijn glanzend gepolijst. Iemand heeft hier veel werk op gedaan, maar nergens een bord met een verklaring van de herkomst. Wie hier iets over weet, meld je s.v.p. Wij zijn best nieuwsgierig.

Morgen alweer de laatste dag en dan weer aan het werk. Laten we er nog maar volop van genieten.

Tot morgen

Vandaag is het dan eindelijk zover. Na een koude nacht een hele dag warm en zonnig weer. Vanaf het ontbijt tot ver in de avond lekker buitenleven. Heeeerlijk.

Zoals van ons verwacht mag worden zijn we niet de hele dag bij onze Hymer op de camping gebleven. Harm zoekt, met weinig succes, al een poosje naar lekkere eenvoudige zomerschoenen. Ons eerste doel voor vandaag is dan ook het centrum van Beilen. Misschien dat ze daar wat passends hebben. Met behulp van de nieuw aangeschafte knooppuntenkaart is een leuke route naar Beilen snel gevonden.

Net voor Beilen komen we langs de oude molen van Makkum die tegenwoordig ook dienst doet als rustpunt voor de vermoeide fietser of wandelaar. Wij stoppen voor een kop koffie met koek bij deze molen waarvan de aangespoord door de wind de wieken vrolijk draaien. Het draaien is voor de sier want sinds 2005 wordt er geen graan meer gemalen.

Vanaf de molen is het centrum van Beilen snel bereikt en nog belangrijker we vinden zelfs twee maar mooie en ook nog passende schoenen. De keuze is snel gemaakt. Missie geslaagd. Op een terras bestellen we een paar broodjes voor de lunch en daarna stippelen we op het bord bij de kerk een route uit terug naar de camping. We besluiten richting Spier te fietsen en vandaar Wijster en Driijber terug naar Mantinge. Het is ook nu weer een fijne tocht door het Drentse landschap. Enkele hoogtepunten zoals een prachtig ven en de uitbundig bloeiende brem getuigen hiervan.

Morgen weer met de fiets. Sem komt lopend  niet meer mee.

Tot morgen

De zon hoeft deze morgen de blauwe hemel slechts te delen met enkele kleine witte schapenwolkjes. Vanuit de camper bezien lijkt het een heerlijk warme dag te worden. Eenmaal buiten wordt het beeld niet anders, maar de beleving wel. Er waait een stevige koude wind uit het noorden en daar kan de zon niet tegenop. Het idee van een korte broek ruilen we snel in voor een lange broek en op de fiets straks een winddicht jasje.

We gaan fietsen vandaag maar als we opstappen hebben we nog geen idee waar we naar toe willen. We hebben diverse fietskaarten van Drenthe mee in de camper, maar op geen enkel staat Mantinge. We weten wel dat er een fietsknooppunt in Mantinge is en daarbij staat een kaart van de omgeving. Gelukkig is het dorp niet zo groot waardoor het knooppunt met de kaart snel is gevonden. We zetten voor onszelf een route uit door boswachterij Gees, dan richting Aalden en Noord-Sleen om vervolgens via Wezup en Witteveen terug te rijden.

Het blijkt een goede keuze want het is ondanks de koude wind een mooie tocht door een wisselend landschap. In de boswachterij Gees vinden we, zoals gebruikelijk in Drenthe, ook weer een prachtig ven. Ook vandaag is het weer kikkertijd. Bij het grote ven kwaken er honderden door elkaar heen daarbij een kakofonie aan geluid producerend. Ze hebben het duidelijk naar hun zin.

Wat we onderweg ook veel zien zijn grote velden met in vele kleuren bloeiende wilde bloemen. De natuur doet erg haar best dit voorjaar.

Terwijl Sem vrolijk meegeniet vanuit zijn karretje stoppen wij nog regelmatig voor het maken van foto’s van de mooie omgeving. Oog voor detail hoort daar ook bij.

Voor degene die echt oog voor detail heeft onderstaande foto. Deze is gemaakt van de vijver die ontstaan is in een oude bomkrater. Waar is de kikker??

Morgen lijkt het warmer te worden en gaan we vast weer fietsen. We hebben inmiddels ook een kaart van de omgeving.

Tot morgen.

Als we deze morgen opstaan schijn de zon verleidelijk vanuit een bijna wolkeloze blauwe lucht. Veel tijd om er aandacht aan te besteden is er niet. Er moet vandaag eerst nog gewerkt en vergaderd worden. Maar wat in het vat zit …….

Vandaag korten we onze werkdag wel wat in en we zijn beide rond drie uur weer thuis. De camper is al bijna klaar voor vertrek. Alleen de fietsen nog even op de trekhaak en een paar laatste boodschappen inladen. Dan omkleden en vervolgens op naar Mantinge. Het motortje van de camping ronkt tevreden en na zo’n 45 minuten rijden we het terrein van Het Geuzenbos op. We hadden vooraf gereserveerd en inchecken is dan ook zo gepiept. We mogen op veld 6 gaan staan. Een ruime plek waar we morgen bijna de hele dag zon hebben. Het installeren is zo klaar en we vinden zelf dat we wel een biertje verdiend hebben.

Na het eten vertrekken we voor een avondwandeling in het Mantingerveld. Vanaf de achterzijde van de camping lopen meerdere goed onderhouden graspaden die kant op. Om het nog duidelijker te maken is de route ook nog eens met bordjes aangegeven. Onder weg passeren we twee oude bomkraters die door de natuur omgebouwd zijn tot prachtige vijvers.

Waar het gras pad ophoudt begint de heide waar een flinke kudde schapen een goed onderkomen heeft gevonden.

Als we de heide oversteken komen we in een gebied met veel afwisseling. Er is bos, er is drassig moerasland waar de kikkers blijkbaar een wedstrijd doen wie het hardst kan kwaken en er zijn terreinen die dicht begroeid zijn met grote jeneverbesstruiken. Op onze wandeling passeren we  drie wel erg grillig vergroeide bomen. Dit grapje van de natuur levert wel prachtige klimbomen op.

Het plan is om morgen te gaan fietsen. Waar naartoe? De keuze is reuze dus we zien het morgen wel.

Tot morgen